In het kader van de Contour-biënnale vertoonden we zes zondagen lang ‘Apicula Enigma’ van Marine Hugonnier.
Een korte fotoimpressie:

In samenwerking met Contour vertoont het Filmhuis zes zondagen lang de kortfilm ‘Apicula Enigma’ van de Franse kunstenares Marine Hugonnier, speciaal geproduceerd voor de Contour-biënnale 2013.
Apicula Enigma (vertaald: Het raadsel van de bij) werd gefilmd in een Oostenrijkse regio die ‘Carnica-land’ genoemd wordt, naar de Apis Millifera Carnica (ofwel de carnica-honingbij).
Regisseuse Marine Hugonnier speelt in deze korte film met de genrekenmerken van de natuurdocumentaire.
De rode draad is de metafoor van de bijenkorf als camera obscura: een gesloten doos
waarin door een klein gaatje licht valt, en die zo op de wand een projectie van de
buitenwereld creëert. De bijenkorf wordt getoond als een zwarte doos waarvan de inhoud Continue reading “3/11/2013: APICULA ENIGMA” »
‘Jeune & Jolie’: valt er een betere titel te bedenken voor een filmisch portret van een meisje van zeventien?
We think not, en als die film dan ook nog eens gemaakt is door Filmhuisfavoriet François Ozon, worden we helemaal preventief enthousiast.
Isabelle (gespeeld door de wonderlijke Marine Vacth) is een tiener die – zonder dat haar ouders, familie of vrienden van iets weten – na haar schooluren een beetje bijklust: niet in een winkel of café, maar als callgirl…
Drie- tot vijfhonderd euro rekent ze voor een beurt, en de kick van de hele situatie krijgt ze er gratis bovenop.
Ozon schetst in ‘Jeune & Jolie’ op sardonische en tegelijk gracieuze en poëtische wijze een portret van de ondoorgrondelijke tienerziel – van een tiener die door haar gedrag
Continue reading “JEUNE & JOLIE (François Ozon)” »
Ergens tussen documentaire en speelfilm in: daar situeert zich het schitterende ‘Kinshasa Kids’ van Marc-Henri Wajnberg, de regiseur van wie we lang geleden al de heerlijke jazzprent ‘Just Friends’ vertoonden.
Het verhaal van ‘Kinshasa Kids’ volgt geen traditionele plot, maar is een trip doorheen de broeierige Congolese hoofdstad, in het voetspoor van acht kleine verschoppelingen die samen een bandje willen oprichten: school is er toch niet, er moet brood op de plank komen, en bovendien moet je toch iéts met die enorme joie de vivre?
Wajnberg kijkt in zijn film niet weg van de misère en corruptie in Kinshasa – wel integendeel – maar toch raak je als kijker onherroepelijk meegezogen in de schijnbaar Continue reading “KINSHASA KIDS (Marc-Henri Wajnberg)” »
Pittsburgh, begin jaren ’90: Charlie is vijftien en begint met tegenzin aan zijn eerste jaar in de Mill Grove High School.
Hij voelt zich een complete buitenstaander, en dus is het wel handig dat hij al snel een kliekje kan vormen met collega-outsiders zoals Patrick, diens stiefzusje Sam en de Boeddhistische punkette Mary-Elizabeth.
Welcome to the Island of Misfit Toys, waar eenzaamheid, frustratie en ander tienerleed welig tiert!
‘The Perks of Being a Wallflower’ is gebaseerd op de semi-autobiografische bestseller van Stephen Chbosky, die zijn eigen boek op prima wijze verfilmde. In de hoofdrollen ziet u Logan Lerman (als Charlie), de fantastische Ezra Miller (als Patrick) en een
ge-wel-di-ge Emma Watson als Sam – op wie Charlie natuurlijk meteen hopeloos Continue reading “THE PERKS OF BEING A WALLFLOWER (Stephen Chbosky)” »
De Duitse regisseuse Margarethe von Trotta heeft altijd al een voorkeur gehad voor films rond sterke vrouwen: eerder draaide ze al uitstekende biografische films rond Rosa Luxemburg en Hildegard von Bingen, en dit keer brengt ze het verhaal van de beroemde Duitse filosofe Hannah Arendt tot leven.
Arendt woonde in de jaren ’60 het proces van Adolf Eichmann bij – één van de breinen achter de holocaust – en schreef daar beklijvende stukken over in The New Yorker: haar stelling dat Eichmann geen monster was, maar een vervelende, saaie, banale bureaucraat die niet in staat was zélf te denken maakte haar niet bepaald populair in Joodse kringen.
Daar liet Arendt zich echter niet door afschrikken, want de rede ging bij haar altijd boven emotie, en het zoeken naar de waarheid moest compromisloos en objectief gebeuren.
Hannah Arendt wordt uitmuntend vertolkt door Barbara Sukowa, de grand dame der
Duitse actrices én al jarenlang de muze van von Trotta.
De film is bovendien slim verweven met archiefbeelden van de echte Adolf Eichmann, die Continue reading “HANNAH ARENDT (Margarethe von Trotta)” »
Jasmine heeft als echtgenote van de stinkend rijke New Yorkse zakenman Hal alles wat haar hartje kan begeren: champagne, juwelen, pilateslessen, een peperduur optrekje in hartje Manhattan….
Tot Hals vele stinkende zaakjes aan het licht komen, en hij in de boeien wordt geslagen.
Het paar komt in het oog van een enorme storm te staan, en raakt in één klap al hun luxe kwijt: Jasmine moet noodgedwongen Manhattan verlaten, en in San Francisco in de flat van haar zus Ginger intrekken.
‘Blue Jasmine’ is een bitterzoete komedie over een vrouw op de rand van een
zenuwinzinking, met een ronduit briljante Cate Blanchett in de hoofdrol, en zéér gesmaakte, ijzersterke bijrollen van Alec Baldwin (als de schurk-echtgenoot van Jasmine), Sally Hawkins (als zus Ginger) en de vuilgebekte comedian Andrew ‘Dice’ Clay (als de ex van Ginger).
Woody Allen heeft de laatste jaren al een rijtje bijzondere films afegeleverd (‘Midnight in Paris’, ‘Vicky Cristina Barcelona’, ‘Match Point’…), en met ‘Blue Jasmine’ heeft hij die Continue reading “BLUE JASMINE (Woody Allen)” »
Op dinsdag 24 september begint het Filmhuisseizoen 2013-2014: yep, weer een heel jaar lang elke dinsdagavond kwaliteitsfilms, van comedy tot film noir, van thriller tot documentaire, en van kortfilm tot drama: als het goéd is, tonen wij het!
We openen met ‘The Sound of Belgium’, de alom bejubelde muziekfilm van Jozef Devillé, gebouwd rond de muziek die eind jaren tachtig in de Belgische discotheken ontstond: de new beat.
Het genre veroverde niet alleen stormenderhand de Belgische dancewereld, maar werd meteen dé hit in de internationale dance – om vervolgens bijna even snel weer te verdwijnen.
‘The Sound of Belgium’ vertelt niet alleen het verhaal van die korte maar krachtige fase in de Belgische dansmuziek, maar bouwt er meteen een complete alternatieve inlandse muziekgeschiedenis omheen: te beginnen in de dancings en baancafés met Decap-orgels, om vervolgens via de popcorn en Electronic Body Music bij de hedendaagse Continue reading “24/9/2013: THE SOUND OF BELGIUM + BELGIAN POPCORN + DJ GIBBE POPCORN!” »
In het opwindende ‘Dogtown en Z-Boys’ reconstrueert Stacy Peralta de geschiedenis van het legendarische Zephyr Skating Team, een trosje piepjonge outsiders dat in de jaren ‘70 al skatend de mean streets van Zuid-Californië (dat ook bekend staat als Dogtown) gevaarlijk maakte.
Hun spectaculaire en agressieve stijl zorgde ervoor dat skaten naar een totaal ander niveau getild zou worden, en maakte van het hele team in een paar jaar tijd echte sterren.
Aangezien hij zélf lid was van de Z-Boys, kon Peralta alle leden en sleutelfiguren uit de
scene interviewen: o.a. legendarische Z-Boy-skaters als Jay Adams, bad ass Tony Alva en Peggy Oki (het enige meisje in het Zephyr Team).
Daarnaast verleenden ook surfboard designer Jeff Ho en fans als Tony Hawk, Ian MacKaye (Fugazi) en Henry Rollins (Black Flag) hun medewerking aan de film.
De enige die ontbreekt is ex-Z-Boy Chris Cahill, die al jaren spoorloos van de aardbol Continue reading “DOGTOWN & Z-BOYS (Stacy Peralta)” »
Eind jaren ’70: het braaf-katholieke Limburgse Hamont wordt ruw opgeschrikt door een stel punks dat zichzelf De Brassers noemt, en dat de donkerste, meest nihilistische muziek maakt die ooit in dit land op plaat is gezet.
De groep zorgt voor een ware schok in de streek, zéker wanneer de groepsnaam in grote witte letters op de plaatselijke kerkmuur gekalkt wordt (om daar vervolgens zowat 30 jaar op te blijven staan).
De plaatselijke goegemeente spreekt meteen schande van deze outcasts, en schooldirecties waarschuwen hun leerlingen streng uit de buurt van deze Gevaarlijke Elementen te blijven – wat uiteraard hun aantrekkingskracht alleen maar groter maakt…
Van de rockpers krijgt de groep wel respect –de legendarische BBC-dj John Peel draait hun muziek, de VPRO zendt een cameraploeg, en hun ‘En Toen Was Er Niets Meer’ groeit uit tot een echte cold wave-klassieker – maar trouw aan hun groepsnaam gaan De Continue reading “18/8/2013: DE BRASSERS” »