CINEMA CORONA #27: THE DECLINE OF WESTERN CIVILIZATION (Penelope Spheeris)

The-Decline-of-Western-CivilizationQuarantainedag 27!

In het weekend houden wij van een streepje muziek.
En voor wie door middel van die muziek ook graag nog wat door het binnenzitten opgebouwde agressie kwijtraakt, hebben we vanavond een echte treat klaarstaan in onze CINEMA CORONA.

Filmmaakster Penelope Spheeris dompelde zich eind jaren ’70 helemaal onder in de toen wild opborrelende punkscene van L.A., wat haar een regelrechte klassieker in het genre opleverde: ‘THE DECLINE OF WESTERN CIVILIZATION’.

Spheeris filmde niet alleen de op zijn zachtst gezegd nogal aparte optredens (waar de grens tussen wild enthousiasme en pure agressie steevast amper te onderscheiden was) maar volgde de punks met haar camera ook in hun dagelijkse leven, en peilde in interviews naar hun verleden, ideeën en dromen.

Daardoor geeft de film een unieke inkijk in wie pg-10-arts-decline-3de outsiders zijn die deze undergroundwereld bevolken: een bonte combinatie van kinderen uit gebroken gezinnen, jonge junkies en alcoholisten, anarchisten, weglopers, provocateurs, illegale migranten en middle class kids die uit de banaliteit van hun bestaan wilden ontsnappen, plus hier en daar een suïcidale gek en een verdwaalde psychopaat.

De soundtrack en fantastische concertbeelden worden geleverd door bands die in het genre ondertussen allemaal een legendarische status verworven hebben:
Black Flag, met hun extreem agressieve punk zowat de uitvinders én aanstokers van de hardcore.
The Germs, een band waarvan het idee leek te zijn om totale anti-muzikaliteit te combineren met chaos en zelfdestructie – dat laatste is in het geval van hun jong gestorven voorman Darby Crash uiteindelijk ook helemaal gelukt. Hun gitarist Pat Smear zou nadien dan weer bij Nirvana en de Foo Fighters terechtkomen.
– X: de groep rond het duo Exene Cervenka en John Doe was waarschijnlijk muzikaal de meest toegankelijke van de bende.
– De Circle Jerks, samen met Black Flag bedenkers van de hardcore.

Maar de chaos die zij allemaal veroorzaakten was eigenlijk allemaal maar klein bier vergeleken bij de – spoiler alert! spoiler alert! – concertbeelden die we van Fear te zien krijgen, aangevuurd door meester-trol Lee Ving: met zijn ultracynische, provocerende commentaren kreeg die het publiek zo opgejut dat er nog vóór hun optreden al een gigantische knokpartij tussen de groep, het publiek en de overactieve buitenwippers ontstond.
De rest van het – overigens prima! – concert verloopt dan ook temidden een regen van uppercuts, karatetrappen en alom in het rond vliegende rochels.
Kortom: dolle ambiance!

Als iemand u ooit nog met het cliché ‘muziek verzacht de zeden’ om de oren slaat, laat hen dan deze ‘Decline of the Western Civilization’ zien.

Een interview met Penelope Spheeris over haar werk:

CINEMA CORONA #24: Green Screen: HET MECHELS RIVIERENLAND

Quarantainedag 24!Rivierenland

Het Filmhuis heeft zijn scherm altijd graag opengesteld voor lokale filmmakers, acteurs en ander jong talent.
En uiteraard doen we online even graag hetzelfde in onze CINEMA CORONA.

Zo kunnen we u vandaag een puur Mechelse Green Screen-vertoning aanbieden: Toon Persijn, Wim Dirckx en Robbin Rooze maakten een korte documentaire over de open ruimte in het Mechels Rivierenland, die – als u de idyllische beelden bekijkt – waarschijnlijk méér de moeite van een bezoek waard is dan u zelf denkt.

Van het Zennegat tot het Mechels Broek, en van de Hondsbossen tot de Zennevallei, rond de stad en langsheen de rivieren is nog flink wat natuurgebied te vinden waar de populatie van tal van dieren- en plantensoorten welig tiert: ijsvogels, ooievaars, reeën, spechten en zelfs de lange tijd verdwenen bever floreren weer volop. Ze komen dan ook allemaal langsgelopen, -gefladderd en – gezwommen in deze bijzonder fraai gefilmde docu.

Ingesproken door Vic De Wachter, en met muziek van Lennert Boonen.

Titelanimatie: Sören Selleslagh
Mixing en foley: Eneas Mentzel 

U hebt zin in meer filmpjes over Mechelen vroeger en nu?
Slechts één adres: het ONLINE MECHELS FILMARCHIEF op onze YouTube-pagina.

CINEMA CORONA #23: ‘LAS HURDES: TIERRA SIN PAN’ (Luis Bunuel)

Quarantainedag 23!Las Hurdes4

Vandaag hebben we voor u misschien wel de eerste mockumentary uit de filmgeschiedenis, het ook nu nog altijd behoorlijk choquerende ‘Las Hurdes’, in 1933 gedraaid door de Spaanse meester-provocateur en meester-surrealist Luis Bunuel.

Bunuel maakte de film waarschijnlijk als een duistere parodie op de (vaak zeemzoeterige en pseudo-wetenschappelijke etnografische documentaires die destijds behoorlijk populair waren, met de eskimo-idylle ‘Nanook of the North’ als bekendste voorbeeld.

Bunuel zou uiteraard Bunuel niet zijn als hij aan dat genre niet zijn eigen duistere en surrealistische draai gaf: in plaats van op een exotische bestemming een oerwoudvolk te gaan opzoeken, bleef hij in eigen land en trok hij daar naar de meest verarmde regio: Las Hurdes.

Bunuel stelt Las Hurdes voor als een extreem arme streek (wat waar was), maar blies de situatie tot in het bijna belachelijk extreme op: zo beweert Bunuel niet alleen dat ze er ‘geen brood kenden’ en dat er tijdens het draaien van de film ‘geen enkel lied gehoord werd’, maar lijkt het ook alsof kinderen er midden op straat stierven, en dat malaria, waanzin en incest er tot de orde van de dag behoorden, met begrafenissen als enige vorm van vermaak.
Bovendien gooide hij daar nog wat choquerende (en in scène gezette) beelden tussen, én monteerde hij daar bij wijze van contrast een ijskoud gedebiteerde, pseudo-wetenschappelijk klinkende commentaartrack bovenop.

Het resultaat was enerzijds zo onthutsend dat de Spaanse dictator Franco de film meteen verbood (en in allerijl wegen liet aanleggen om de effectief erbarmelijke situatie in Las Hurdes wat te temperen voor de buitenwereld), en anderzijds ook zo grotesk over the top dat een flink deel van inwoners van Las Hurdes nu nóg altijd kwaad zijn over de wijze waarop Bunuel hen destijds geportretteerd heeft, getuige bijvoorbeeld dit artikel uit The Guardian.

Kortom: het soort documentaire dat alleen Bunuel kon maken.
Want, zo vond Bunuel: ‘Het doel van het surrealisme was niet een nieuwe artistieke of filosofische beweging te creëren. Het doel was de sociale orde op te blazen, en het leven zelf te transformeren.’
Opdracht volbracht, zouden we zeggen!

Waarschuwing: de film is niet geschikt voor dierenliefhebbers.

CINEMA CORONA #21: NEXT FLOOR (Denis Villeneuve)

Next_Floor
Quarantainedag 21!

Vandaag in de aanbieding: ‘NEXT FLOOR’, een ronduit briljant in beeld gebrachte korte film van de Canadees Denis Villeneuve, die nadien met films als ‘Incendies’, ‘Sicario’, ‘Prisoners’ en ‘Blade Runner 2049′ één van dé regiseurs van zijn generatie geworden is.

‘Next Floor’ – gemaakt in 2008, net voor Villeneuves steile opmars naar de top – neemt ons mee naar een bizar all you can eat-buffet voor de upper class: een festijn dat een beetje het midden houdt tussen ‘La Grande Bouffe’, ‘Delicatessen’ en de onvergetelijke Mr. Creosote-vreetpartij uit Monty Python‘s ‘Meaning of Life’.

Het sjieke etentje begint op de bovenste verdieping van een gebouw, maar dat betekent niet dat het personeel niet ook op àndere verdiepingen eten wil serveren…

Als bonus hebben we van diezelfde Denis Villeneuve ook nog een 120 seconden lange stoomcursus voor wie graag de politiek in wil: in ‘120 SECONDS TO GET ELECTED’ kom je te weten wat je het kiespubliek zoal moet beloven om verkozen te raken.

Bij wijze van grap gemaakt in 2006 (op een smartphone), maar helaas lijkt het alsof een groot deel van de huidige wereldleiders hem allemaal als een échte instructievideo gebruikt hebben: de nonsensicale en cynische ‘jobs & money’-speech had letterlijk zó uit de mond van Trump of Bolsonaro kunnen rollen.
Kijk en huiver!

CINEMA CORONA #20: MONKEY BUSINESS (HOWARD HAWKS)

Monkey_Business
Quarantainedag 20!

Vandaag in onze CINEMA CORONA: ‘MONKEY BUSINESS’, een goede oude screwball comedy met Cary Grant, Ginger Rogers én de jonge Marilyn Monroe.

De plot is – zoals dat bij een screwball comedy hoort – heerlijk onnozel: Barnaby Fulton (Cary Grant) is een bijzonder verstrooide professor die in zijn lab aan een middel werkt om eeuwig jong te blijven.
Wanneer één van de apen waarop de stoffen getest worden uit zijn kooi ontsnapt en met de proefbuisjes aan de slag gaat, slurpt de prof per ongeluk een stevige hoeveelheid van het door de aap gebrouwen drankje naar binnen. En zie: het apenbrouwsel blijkt de juiste formule te bevatten – met alle gevolgen vandien, want de bezadigde prof gedraagt zich opeens als een roekeloze adolescent.
Hij koopt zich een blitse sportwagen, en scheurt er als een gek vandoor met de knappe secretaresse (Monroe, die zich hier een absoluut fantastische comédienne toont).

‘Goofy’ is het juiste woord om deze komedie te beschrijven: knetterende dialogen en double entendres (kan het anders met Monroe in de buurt?) worden anderhalf uur lang afgewisseld met heerlijke slapstickscènes, allemaal perfect in beeld gezet door veteraan Howard Hawks.

Enjoy, en blijf in uw kot!

CINEMA CORONA #13: NIGHT OF THE LIVING DEAD (George A. Romero)

Night_of_the_living_deadQuarantainedag 13: daar hoort uiteraard een horrorfilm bij!

En jawel: we kozen uiteraard voor eentje waarin een stel mensen zichzelf noodgedwongen in een huis hebben opgesloten, de genreklassieker ‘Night of the Living Dead’ van George A. Romero.

Het verhaal begint wanneer Barbra en Johnny op een afgelegen kerkhof het graf van hun vader gaan bezoeken. Daar worden ze echter belaagd door een stel zombies.
Barbra slaagt erin te ontkomen naar een afgelegen boerderij, waar nog enkele andere mensen zich verschanst hebben tegen de zombie-invasie.

En zoals dat in een quarantaine gaat: al snel ontstaat er ruzie tussen het van de buitenwereld afgesloten groepje….

In 1968 kreeg George A. Romero nog flink de wind van voren omwille van wat men de toen nog té expliciete gruwel vond, maar ondertussen is zijn film door de eerbiedwaardige Amerikaanse Library of Congress opgenomen in hun zéér selecte lijstje van de National Film Registry, waarop ze alleen films toelaten die uitzonderlijke ‘culturele, historische of esthetische verdiensten’ hebben.
En qua gruwel zien we tegenwoordig ergere dingen in een modaal journaal.

Kortom: enjoy – en blijf in uw kot!

En waarom u ‘Night Of The Living Dead’ gezien moet hebben wordt hier uitgelegd:

CINEMA CORONA #10: LES DIABOLIQUES (Henri-Georges Clouzot)

les-diaboliques
Quarantainedag 10!

Vanavond in de aanbieding: ‘LES DIABOLIQUES’, één van de allerbeste thrillers uit de Franse filmgeschiedenis, geregisseerd door één van de allerbeste Franse regisseurs ever, Henri-Georges Clouzot.

Alles speelt zich af op een internaat, dat met ijzeren hand geleid wordt door de tirannieke directeur Michel Delasalle.

Delasalle gedraagt zich niet alleen wreed tegenover de leerlingen, ook zijn vrouw Christina (tegelijk de eigenares van de school) én zijn maîtresse Nicole houdt hij brutaal onder de knoet.
Wanneer die laatste genoeg heeft van zijn gedrag, werkt ze een plan uit om hem uit de weg te ruimen – en daar wil zijn echtgenote aan meehelpen….

‘Les Diaboliques’ is een Hitchockiaans drama (Hitch wou het boek overigens graag zelf verfilmen, maar werd in snelheid geklopt door Clouzot) dat 65 jaar na zijn release nog steeds niks van zijn duistere, morbide kracht verloren heeft.

Simone Signoret
is ronduit onvergetelijk in de rol van Nicole, terwijl Clouzots echtgenote Vera de rol van haar partner in crime voor haar rekening neemt.

De fotografie is van Armand Thirard.

Enjoy – en blijf in uw kot!

Jonathan Ross (BBC) voorziet de film van een inleiding:

CINEMA CORONA #02: RABBITS (David Lynch)

rabbitsVandaag in onze CINEMA CORONA‘RABBITS’ van David Lynch is misschien wel zijn meest obscure en zijn meest bizarre werk (en dat laatste wil toch wat zeggen).

De ingrediënten?
Drie konijnen in een woonkamer, een eerie soundtrack van – uiteraard – Angelo Badalamenti en een op hol geslagen lachband.

Waar het over gaat?
Al sla je ons dood: geen idee!

De moeite?
Zeer!

Met Naomi Watts, Scott Coffey en Laura Elena Harring.
Muziek: Angelo Badalamenti.

 

 

CINEMA CORONA #01: PARIS JE T’AIME – TUILERIES (Coen Bros.)

Quarantainedag 1!

Vandaag hebben we in onze CINEMA CORONA een kortfilm van de onnavolgbare Coen Brothers voor u in de aanbieding: ‘PARIS JE T’AIME – TUILERIES’.

Met in de hoofdrol Steve Buscemi.

Het camerawerk is van de man die ook voor ‘Amélie Poulain’ achter de camera stond: Bruno Delbonnel.

(u kunt de Engelse ondertiteling inschakelen door op ‘instellingen’ te klikken)

CINEMA CORONA #100 – 5: BEASTIE BOYS: FIGHT FOR YOUR RIGHT REVISITED

Fight_For_Your_Right_Beastie_Boys

25 jaar na hun grote doorbraakhit ‘(You Gotta) Fight For Your Right (To Party)’ zoeken we de Beastie Boys terug op: de buikjes zijn wat ronder geworden, ze zijn nu een back-up band voor Jon Bon Jovi, en de groupies zijn ook iets ouder dan een kwarteeuw geleden, maar verder blijken ze nog altijd hun tijd door te brengen met het houden van parties, het gooien van slagroomtaarten en het schudden met bierblikjes.

Tot de Beastie Boys uit de toekomst tijdens een LSD-trip tot hun eigen verbazing de Beastie Boys uit een nóg verdere toekomst tegen het lijf lopen….

‘FIGHT FOR YOUR RIGHT REVISITED’ is een bijzonder grappige zelfsatire, uitstekend geregisseerd door Beastie Boy Adam Yauch en volgepropt met geweldige cameo’s van de grootste sterren (Susan Sarandon! Steve Buscemi! Stanley Tucci! Ted Danson! Laura Dern! Chloe Sevigny! Orlando Bloom!)

De Beastie Boys worden zeer vakkundig vertolkt door Elijah Wood, Danny McBride en Seth Rogen, én door Will Ferrell, John C. Reilly en Jack Black.

BEASTIE BOYS: FIGHT FOR YOUR RIGHT REVISITED
Regie: Adam Yauch
USA 2011, 30 min.

De links naar de andere muziekfilms van ons online slotfeest vindt u HIER!