CINEMA CORONA #24: Green Screen: HET MECHELS RIVIERENLAND

Quarantainedag 24!Rivierenland

Het Filmhuis heeft zijn scherm altijd graag opengesteld voor lokale filmmakers, acteurs en ander jong talent.
En uiteraard doen we online even graag hetzelfde in onze CINEMA CORONA.

Zo kunnen we u vandaag een puur Mechelse Green Screen-vertoning aanbieden: Toon Persijn, Wim Dirckx en Robbin Rooze maakten een korte documentaire over de open ruimte in het Mechels Rivierenland, die – als u de idyllische beelden bekijkt – waarschijnlijk méér de moeite van een bezoek waard is dan u zelf denkt.

Van het Zennegat tot het Mechels Broek, en van de Hondsbossen tot de Zennevallei, rond de stad en langsheen de rivieren is nog flink wat natuurgebied te vinden waar de populatie van tal van dieren- en plantensoorten welig tiert: ijsvogels, ooievaars, reeën, spechten en zelfs de lange tijd verdwenen bever floreren weer volop. Ze komen dan ook allemaal langsgelopen, -gefladderd en – gezwommen in deze bijzonder fraai gefilmde docu.

Ingesproken door Vic De Wachter, en met muziek van Lennert Boonen.

Titelanimatie: Sören Selleslagh
Mixing en foley: Eneas Mentzel 

U hebt zin in meer filmpjes over Mechelen vroeger en nu?
Slechts één adres: het ONLINE MECHELS FILMARCHIEF op onze YouTube-pagina.

CINEMA CORONA #23: ‘LAS HURDES: TIERRA SIN PAN’ (Luis Bunuel)

Quarantainedag 23!Las Hurdes4

Vandaag hebben we voor u misschien wel de eerste mockumentary uit de filmgeschiedenis, het ook nu nog altijd behoorlijk choquerende ‘Las Hurdes’, in 1933 gedraaid door de Spaanse meester-provocateur en meester-surrealist Luis Bunuel.

Bunuel maakte de film waarschijnlijk als een duistere parodie op de (vaak zeemzoeterige en pseudo-wetenschappelijke etnografische documentaires die destijds behoorlijk populair waren, met de eskimo-idylle ‘Nanook of the North’ als bekendste voorbeeld.

Bunuel zou uiteraard Bunuel niet zijn als hij aan dat genre niet zijn eigen duistere en surrealistische draai gaf: in plaats van op een exotische bestemming een oerwoudvolk te gaan opzoeken, bleef hij in eigen land en trok hij daar naar de meest verarmde regio: Las Hurdes.

Bunuel stelt Las Hurdes voor als een extreem arme streek (wat waar was), maar blies de situatie tot in het bijna belachelijk extreme op: zo beweert Bunuel niet alleen dat ze er ‘geen brood kenden’ en dat er tijdens het draaien van de film ‘geen enkel lied gehoord werd’, maar lijkt het ook alsof kinderen er midden op straat stierven, en dat malaria, waanzin en incest er tot de orde van de dag behoorden, met begrafenissen als enige vorm van vermaak.
Bovendien gooide hij daar nog wat choquerende (en in scène gezette) beelden tussen, én monteerde hij daar bij wijze van contrast een ijskoud gedebiteerde, pseudo-wetenschappelijk klinkende commentaartrack bovenop.

Het resultaat was enerzijds zo onthutsend dat de Spaanse dictator Franco de film meteen verbood (en in allerijl wegen liet aanleggen om de effectief erbarmelijke situatie in Las Hurdes wat te temperen voor de buitenwereld), en anderzijds ook zo grotesk over the top dat een flink deel van inwoners van Las Hurdes nu nóg altijd kwaad zijn over de wijze waarop Bunuel hen destijds geportretteerd heeft, getuige bijvoorbeeld dit artikel uit The Guardian.

Kortom: het soort documentaire dat alleen Bunuel kon maken.
Want, zo vond Bunuel: ‘Het doel van het surrealisme was niet een nieuwe artistieke of filosofische beweging te creëren. Het doel was de sociale orde op te blazen, en het leven zelf te transformeren.’
Opdracht volbracht, zouden we zeggen!

Waarschuwing: de film is niet geschikt voor dierenliefhebbers.

CINEMA CORONA #18: HET ONLINE MECHELS FILMARCHIEF

baiser_de_malines

Quarantainedag 18!

 

Vandaag presenteren we u in CINEMA CORONA een nieuw wereldwijd web-initiatief van het Filmhuis: het ONLINE MECHELS FILMARCHIEF.

Op YouTube staan immers tal van oud beeldmateriaal over Mechelen, de Mechelaars en de gemeenten rond Mechelen: oude amateurfilmpjes, reportages, muziekclips, voetbalverslagen, noem maar op…

Bij ons weten kwam echter nog niemand op het idee al dat materiaal op één plaats te verzamelen, terwijl al die oude beelden samen toch een mooi overzicht geven van de evolutie van de stad, de omgeving en de bewoners.

Onze eerste zoektocht leverde alvast het meest diverse materiaal op.
Een kleine greep:
– de opening van “Hofstade Plage” (in 1933) door de koning.
– heerlijke beelden van de voetbalderby (zowel uit 1954 als uit 1962 en 1977)
Gunther Neefs en Patrick Riguelle die de Mechelse kraker ‘As Gau Paust (Dat De Paus Oep Au Paust)’ ten gehore brengen
– het proces van de beulen van Breendonk (dat in het Mechels stadhuis plaatsvond)
– Een schooldag op het Sint-Romboutscollege in 1947
– de ontploffing van de Meagaz op de Pasbrug, eind jaren ’60
– een Mechels optreden van de Wallace Collection (in zaal Volksbelang?)
– een bij de Mechelse brandweer gedraaide reportage uit 1960
– een VTM-reportage over de legendarische (maar helaas verdwenen) surrealistische verfwinkel op de Grote Nieuwendijk.
Bart Peeters en Hugo Matthysen die met ‘Het Peulengaleis’ neerstrijken op de Grote Markt van Katelaane.

En nog veel, veel meer uit Mechelen en omliggende.

Enjoy, en blijf in uw kot!

CINEMA CORONA #15: Art & Film: FRANCIS BACON: A BRUSH WITH VIOLENCE

Bacon_Brush_with_ViolenceQuarantainedag 15!

Het is maandag, en dus presenteren we u – in virtuele samenwerking met Academie Mechelen – op de wekelijkse Art & Film.

Vanavond hebben we ‘A BRUSH WITH VIOLENCE’ in de aanbieding, een excellente docu over Francis Bacon die zowel de kenners als niet-kenners van zijn werk zal meeslepen.

‘A Brush With Violence’ (geregisseerd door Richard Curson Smith) is van een absolute topkwaliteit zoals alleen de BBC die kan afleveren: in 80 minuten krijg je niet alleen een vakkundig gemaakt overzicht van ‘s mans carrière, maar ook inzicht in zijn behoorlijk turbulente privéleven, en de invloed die dat had op zijn werk.

Uiteraard gelardeerd met tal van getuigen die de man zelf nauw gekend hebben, onthullende anekdotes en een onvermijdelijke scheut Britse humor: ‘I remember going to the big ’62 retrospective at the Tate. At the time, I had a very nice girlfriend who was vegetarian, though she converted, under my tutelage, to meat. But she didn’t convert to Bacon.’

Wij wel, en we hopen van u hetzelfde:

CINEMA CORONA #11: (Mechelse) pareltjes uit de filmarchieven

Quarantainedag 11!

Vandaag nemen we u mee in de wondere wereld van de filmarchieven.
Een deel van die schatkamer staat online, en we hebben enkele interessante vondsten verzameld, met voor elk wat wils.

Voor de Mechelse nostalgen en amateur-historici: de oudste bewegende beelden van Mechelen die we online konden vinden: de Hanswijkprocessie die in 1913 – onder het oog van koning Albert – over de Grote Markt trekt (beeld uit onze nationale en onvolprezen Cinematek)

Beelden van het leven rond de Sint-Romboutstoren in 1918, gemaakt door een Engelse filmploeg van British Pathé:

Ook de Amerikanen stuurden na het einde van Wereldoorlog I een filmploeg naar Mechelen, in het zog van hun president Woodrow Wilson. Die bezocht eerst kardinaal Mercier in het Aartsbisschoppelijk Paleis aan de Wollemarkt, en reed dan door de stad (en langs het Filmhuis :-) ).

Zie hoe de massa in het centrum vele rijen dik stond om de president toe te juichen. Wie herkent zijn betovergrootvader of -moeder? (het Mechels fragment begint rond 11:15)

Voor wie het spijtig vindt dat de Olympische Spelen niet doorgaan: we hebben unieke beelden van de Olympische spelen in Antwerpen in 1920!

Voor wie het voetbal mist: dag op dag exact 98 jaar geleden, op 26 maar 1922, speelden de Rode Duivels tegen Nederland. Check hier het matchverslag!

En tot slot hebben we ook nog fantastische beelden van een rit door Brussel, anno 1908. Enjoy!

CINEMA CORONA #08: Art & Film : MICHAEL BORREMANS: A KNIFE IN THE EYE

Borremans_Knife_In_the_EyeVandaag presenteren we u in samenwerking met Academie Mechelen een Art & Film-documentaire over de man die door velen als onze beste levende schilder wordt gezien: Michaël Borremans.

In 2009 ging Canvas op bezoek in het atelier van Borremans, en dat leverde een uitermate boeiend beeld van zijn werkmethode én van de mens Michaël Borremans op.

Een docu van Guido de Bruyn, met als interviewer Jef Lambrecht, en met een bijrol voor Jan Hoet.

Enjoy – en blijf in uw kot!

CINEMA CORONA #100 – 4: THE VELVET UNDERGROUND & NICO: A SYMPHONY OF SOUND

Velvet_UndergroundHoewel The Velvet Underground misschien wel de meest invloedrijke groep uit de rockgeschiedenis is, bestaan er (net zoals van The Stooges) amper bewegende beelden van.

Dat alleen al maakt van ‘A SYMPHONY OF SOUND’ een essentieel uur film, ook al is dit in wezen niet meer dan een repetitie, gefilmd in de legendarische Factory van Andy Warhol.

Diezelfde Warhol is officieel ook de – nouja – ‘regisseur’, al lijkt het eerder alsof Warhols – nouja – ‘cameraman’ Paul Morissey net een nieuwe camera heeft gekregen en een uur lang willekeurig alle knopjes (en dan vooral de zoom) aan het uittesten is: dit is Warhols  anti-cinema op zijn extreemst.

Het doet er weinig toe, want de groep vindt hier zo ongeveer live voor de camera het begrip ‘cool’ uit: de zonnebrillen, het leer, het zwart-wit, de noise en de feedback, de zelfverzekerde attitude van Reed & Cale, gecombineerd met de onaardse, ijselijke Teutoonse schoonheid van Nico en het androgyne van drumster Moe Tucker zorgen voor een geheel dat de wereld toen nog nooit gezien had, én voor een klank die evenmin ooit al gehoord was: de muziek is één lange, geïmproviseerde en zeer hypnotiserende drone, die (opgelet! Spoiler alert!) afgebroken wordt wanneer de politie binnenvalt na een klacht over burengerucht.

THE VELVET UNDERGROUND & NICO: A SYMPHONY OF SOUND
Regie: Andy Warhol
USA 1966, 64 min.

De links naar de andere muziekfilms van ons online slotfeest vindt u HIER!

CINEMA CORONA #100 – 3: LADIES AND GENTLEMEN, MR. LEONARD COHEN

Ladies_and_Gentlemen_Mr_Leonard_CohenFilmisch portret uit 1965 waarin de terugkeer van de jonge Leonard Cohen naar zijn thuisstad Montreal gevolgd werd.

Cohen is op dat moment nog niet de gevierde singer-songwriter die hij nadien zou worden, maar wél een jonge en bijzonder succesvolle auteur die een grote literaire toekomst voorspeld wordt.

Met fascinerende live-beelden van een lezing (die soms meer weg heeft van kurkdroge stand up-comedy), en met al even fascinerende home movie-beelden uit de kindertijd van Cohen.

LADIES AND GENTLEMAN, MR. LEONARD COHEN
Regie: Donald Brittain & Don Owen
CDN 1965, 44 min.

De links naar de andere muziekfilms van ons online slotfeest vindt u HIER!

CINEMA CORONA #100 – 2: CHARLIE MINGUS 1968

Charles_MingusEen in cinéma vérité-stijl gefilmd portret van meesterbassist Charles Mingus, dat fabelachtige concertopnames uit kleine clubs mixt met Mingus die – samen met zijn vijfjarig dochtertje – elk moment door de stad uit zijn New Yorks appartement gezet dreigt te worden.

Behalve een beeld van een briljante muzikant geeft deze docu van Thomas Reichman ook een goed beeld van Amerika 1968: een land waar een pistool 7 dollar kost, en waar de gekleurde medemens een tweederangsburger is.

Muzikaal eeuwig relevant, en in tijden van Black Lives Matter helaas ook nog altijd maatschappelijk relevant in 2020.

CHARLIE MINGUS 1968
Regie: Thomas Reichman
USA 1968, 58 min.

De links naar de andere muziekfilms van ons online slotfeest vindt u HIER!

CINEMA CORONA #100 – 1: SIGUR RÓS: HEIMA

Heima_Sigur_RosIn 2006 keerde Sigur Rós na het einde van hun uiterst succesvolle wereldtoernee terug naar hun thuisland.

Daar besloten ze een reeks gratis concerten te geven op een aantal ongewone plaatsen.

Al die concerten werden door Dean DeBlois gefilmd voor ‘HEIMA’, een wonderlijk mooie concertfilm die perfect past bij Sigur Rós’ unieke muziek, en die evenveel over het land als over de groep vertelt.

SIGUR RÓS: HEIMA
Regie: Dean DeBlois
ISL 2007, 97 min.

De links naar de andere muziekfilms van ons online slotfeest vindt u HIER!

P.S. voor wie alléén de muziek van ‘HEIMA’ wil: een fan hermonteerde de hele film zonder de interviews en met extra muziek.
Bekijk het resultaat hier: