Una (fantastische rol van Rooney Mara) is een knappe jonge vrouw die bijzonder akelige littekens uit haar verleden meedraagt: op haar dertiende had ze een pedofiele relatie met Ray (een ijskoude Ben Mendelsohn), haar toenmalige buurman die al een dertiger was.
Na zijn gevangenisstraf voor die feiten begon Ray een nieuw leven onder een andere naam, maar nu – vijftien jaar later – is Una hem op het spoor gekomen. Ze besluit hem op te zoeken op zijn werk, en de rechtstreekse confrontatie aan te gaan.
Wat dan volgt is misschien wel de meest ongemakkelijke maar tegelijk ook de meest fascinerende film van het jaar: een zoektocht vol duistere, extreem ontregelende vragen die niet alleen Una maar ook de kijker in totale verwarring achterlaten.
Was het slachtoffer alléén maar slachtoffer, of ook een beetje medeplichtig? Was het misschien zelfs échte liefde van beide kanten? Of is Ray een akelig perverse manipulator die erin geslaagd is zijn slachtoffer zo te bewerken dat ze nu zelf gelooft dat er echt liefde Continue reading “UNA (Benedict Andrews)” »
Voor de ogen van zijn oudste zoon Jean valt Leon Broucke overboord uit zijn vissersboot, recht in het ijskoude water van de Noordzee.
Met Rusland gaat het misschien niet zo goed, maar de laatste jaren bereikten wel een pakket schitterende Russische films onze bioscopen: het fantastische 
Rosa is een vrouw die ooit droomde van een grote carrière als toneelauteur, maar die nu moet vaststellen dat er meer geld te verdienen is met het schrijven van brochures over badkamertegels dan met toneelwerken.
In ‘Django’ focust regisseur Etienne Comar zich op de weinig bekende oorlogsjaren van meestergitarist Django Reinhardt.
Na zijn bekroning met de Nobelprijs Literatuur is de Argentijnse auteur Daniel Mantovani plots een vedette: van overal ter wereld krijgt hij uitnodigingen voor debatten, signeersessies, boekendeals, gala’s, openingen, feestredes, verfilmingen, vieringen en uitreikingen van andere prijzen.
Shakespeare-liefhebbers, opgelet: deze ‘Lady Macbeth’ is géén Shakespeare-verfilming, maar een adaptatie van het gelijknamige boek van de Rus Nikolai Leskov – dat op basis van de hoeveelheid seks, intriges en lijken overigens wel van Shakespeare had kunnen zijn.
Félicité is een trotse en vrijgevochten alleenstaande moeder in Kinshasa.
Gomis wisselt de scènes van het harde maar opwindende en vibrerende straatleven in Kinshasa slim af met broeierige, droomachtige nachtshots uit de jungle, en met poëtische, bijna surrealistische fragmenten waarin Félicité samen met het Orchestre Symphonique Kimbanguiste in een aftandse