31/1/2006: A HISTORY OF VIOLENCE

A History of Violence‘Scanners’, ‘Videodrome’, ‘Dead Ringers’, ‘The Fly’, ‘Crash’, ‘Naked Lunch’, ‘Spider’…: de Canadees David Cronenberg heeft in de loop der jaren een indrukwekkende filmografie opgebouwd, en met ‘A History of Violence’ heeft hij daar opnieuw een uitermate verontrustend meesterwerk aan toegevoegd.

Cronenberg neemt ons mee naar een banaal eethuis ergens in Amerika: als op een dag een stel desperado’s binnenstappen en met geweld dreigen, legt uitbater Tom (een doorbrave huisvader met twee kinderen) de brutale gangsters neer.

Voor de gemeenschap is hij daardoor meteen een held, maar Tom ontdekt dat hij stiekem van het doden genoot, en dat geweld uit wettige zelfverdediging even (of zelfs nog méér) beangstigend is als zinloos geweld.

‘A History Of Violence’ is een uitmuntende psychologische studie over de oorsprong en de gevolgen van geweld, gedragen door als altijd uitstekende regie van Cronenberg, en door een uitmuntende cast bestaande uit Viggo Mortensen, William Hurt, Ed Harris en Maria Bello.

De film is gebaseerd op de gelijknamige graphic novel van Vince Locke en John Wagner.

De muziek is van Howard Shore, het camerawerk van Peter Suschitzky, zowat de vaste DOP van Cronenberg.

A HISTORY OF VIOLENCE
Regie: David Cronenberg
CDN-USA 2005, 96 min.

De recensie van Mark Kermode (BBC):

24/1/2006: CACHE

cache_haneke1Een tv-presentator krijgt ongevraagd videotapes met bijbehorende morbide tekeningen in de bus.

Uit de tapes blijkt dat de maker(s) heel veel over hem weten, maar blijkbaar is het toch niet de bedoeling hem geld af te persen, wel om hem en zijn gezin geestelijk te terroriseren…

Voer voor een lekkere thriller?

Misschien, maar dan kent u duidelijk Michael Haneke (‘Benny’s Video’, ‘Funny Games’, ‘La Pianiste’…) niet: die maakt namelijk geen lekkere films, maar verontrustende, destabiliserende en afstandelijk-koele cinema, en ‘Caché’ is daar geen uitzondering op.

Voor Haneke is de plot niet meer dan een beginpunt voor een ijzersterke filmische reflectie over de impact van beelden, en over de macht die in de handen van de beeldenmakers ligt.

Met Daniel Auteuil, Juliette Binoche en Annie Girardot.
De fotografie is van Hanekes vaste cameraman Christian Berger.

CACHÉ
Regie: Michael Haneke
F-A 2005, 117 min.

Bekijk de recensie van Mark Kermode (BBC/BFI):

17/1/2006: HAWAII, OSLO

binary-96509-79609Een film uit het Hoge Noorden?
Amai mijn Noren!

In ‘Hawaii, Oslo’, zijn tweede film, vertelt de Noor Erik Poppe ons het verhaal van Vidar, een psychiatrische verpleger die last heeft van voorspellende dromen: hij ziet het lot van iedereen die zijn pad kruist.

Zijn belangrijkste visioen krijgt hij over de twintiger Leon: iemand met allerlei psychoses, die op zijn verjaardag herenigd hoopt te worden met zijn jeugdliefde…

Poppe heeft van ‘Hawaii, Oslo’ een innemende filmmozaïek gemaakt, vol met stadsvertellingen over mensen, toeval en fatum.

Een aanrader voor de fans van het werk van Tom Tykwer en/of ‘Der Himmel Uber Berlin’.

10/1/2006: THE BIG RED ONE

the-big-red-one-11‘Ik hààt het woord ‘held’. En als iemand iets heroïsch doet, doet hij dat toevallig, temidden een gigantische chaos‘: een uitspraak van Hollywood-outsider Sam Fuller die de oorlog aan den lijve meemaakte, en die visie op de oorlog wou verfilmen in ‘The Big Red One’.

Fuller heeft tientallen jaren moeten vechten om geld te vinden voor zijn magistrale epos, en toen het eindelijk zover was, kortte de studio zijn meesterwerk dramatisch in: gelukkig is er nu, acht jaar na zijn 

overlijden, een volledig gereconstrueerde versie van dit briljante oorlogsdrama, die door het Belgisch Filmmuseum op een nieuwe kopie is uitgebracht.

In het spoor van de Sergeant (Lee Marvin!) volgen we de opmars van befaamde ‘Big Red Continue reading “10/1/2006: THE BIG RED ONE” »

3/1/2006: TICKETS

tickets150061181420Drie regisseurs uit compleet verschillende werelden die samen één film maken: het kan, zo bewezen de Iraniër Abbas Kiarostami, de Italiaan Ermanno Olmi en de Brit Ken Loach met ‘Tickets’.

Elk ontfermden ze zich over één treincompartiment, waarin algauw een eigen sfeer groeit.

In het ene coupé zit een verliefde universiteitsprofessor samen met soldaten die een moeder afsnauwen.
In een andere eist een bazig wijf zich een plaats in een eerste klasse-coupé op terwijl ze daar helemaal geen ticket voor heeft.
En in het derde compartiment zitten Celtic-supporters op weg naar een Champions League-match te verbroederen met een Albanese Beckham-fan.

U mag proberen te raden wie van de drie welke scènes gefilmd heeft, maar ook als u er grandioos naastzit, kunt u vast genieten van deze boeiende menselijke microcosmos.

Gratis inkom voor wie in Celtic-outfit (of in kilt) komt!

27/12/2005: L’ENFANT

webfile20796_galleryphoto_paysage_stdSeraing: zijn gesloten fabrieken! Zijn uitzichtloosheid! Zijn marginaliteit!

Sonia is nog een tiener, maar al moeder van de kleine Jimmy.

Ze hoopt dat de geboorte van het kind haar vriendje Bruno tot wat meer verantwoordelijkheidszin zal aansporen, maar Bruno blijft een kleine sjacheraar die vooral met zichzelf bezig is en die overal snel geld wil uitslaan.

Net zoals ‘Rosetta’, ‘La Promesse‘ en ‘Le Fils’ maakten de Dardenne Bros. ook ‘L’enfant’ weer een bijzonder pakkende tranche de vie uit de verpauperde vierde wereld van Wallonië.

De film wordt vooral gedragen door de ijzersterke vertolkingen van Jérémie Renier en de debuterende Deborah François.

Bekroond met de Gouden Palm in Cannes!

20/12/2005: CRASH

18442715.jpg-r_640_600-b_1_D6D6D6-f_jpg-q_x-xxyxx

Paul Haggis (de man die het alom bejubelde en bekroonde scenario voor ‘Million Dollar Baby’ schreef) kan blijkbaar méér dan alleen maar alom bejubelde en bekroonde scenario’s schrijven: met het trefzeker geregisseerde ‘Crash’ bewijst hij dat hij ook uiterst indringende en genuanceerde films kan maken.

Haggis volgt – net zoals Robert Altman dat in ‘Short Cuts’ deed – verschillende hoofdpersonages in Los Angeles, die allemaal op de één of andere manier te maken met racisme hebben: we volgen boefjes, flikken, de procureur en slotenmakers, en zien ondertussen hoe mensen met de meest uiteenlopende achtergronden met vallen en opstaan probeert samen te leven in één opgefokte, vereenzaamde metropool.

Met o.a. Matt Dillon, Jennifer Esposito, Don Cheadle en Sandra Bullock.

SOPHIE SCHOLL (Marc Rothemund)

sophiescholl1943: de nazi’s hebben de slag om Stalingrad verloren, en ook in Duitsland zelf begint het verzet te broeien.

Zelfs in nazi-bolwerk Munchen wagen studenten van Der Weissen Rose het om opruiende pamfletten te verspreiden.
Helaas loopt dat fout af: broer en zus Sophie en Hans Scholl worden opgepakt door de Gestapo.

Hoewel de uiterst intelligente Sophie (een uitstekende Julia Jentsch) er eerst bijna in slaagt haar ondervragers van haar onschuld te overtuigen, besluit ze haar broer en het verzet te redden, en alle schuld op zich te nemen, goed beseffende welke fatale gevolgen die bekentenis zal hebben…

Na ‘Der Untergang’ is ‘Sophie Scholl’ dit jaar al de tweede uitstekende, relevante én historisch accurate film (meer dan de helft van de dialogen is letterlijk overgenomen uit de Gestapo-notulen) van een Duits regisseur over de eigen oorlogsgeschiedenis.

UPDATE: de film is online hier te bekijken:

SOPHIE SCHOLL – DIE LETZTEN TAGE
Regie: Marc Rothemund
D 2005, 120 min.

Deze film werd in Filmhuis Mechelen vertoond op:
DINSDAG 13 DECEMBER 2005 om 20u30

Een vertoning i.s.m. Amnesty International

6/12/2005: SAW

2Stel: iemand ontwaakt in een vuile badkamer, met één been vastgeketend. Aan de andere kant ligt nog een ander iemand, óók met één been vastgeketend, en tussen de twee in ligt een lijk.

Yep, we bevinden ons ten huize van een psychopaat, die bij wijze van grap ook nog een zaag achtergelaten heeft, waarmee de twee niet hun ketens, maar wél hun been kunnen doorzagen.

Doen ze het of doen ze het niet?

Rond deze vraag heeft de jonge Australische David Lynch-adept James Wan zijn ‘Saw’ opgebouwd, een geweldige, claustrofobische grand guignol-horrorthriller in de traditie van ‘Blue Velvet’, ‘Peeping Tom’ en ‘Se7en’.

‘Saw’ is nog geen jaar oud, en nu al een zenuwslopende en absoluut niet te missen cultfilm!

Met o.a. Danny Glover en Cary Elwes.

SAW
Regie: James Wan
USA 2004, 103 min.

29/11/2005: BIN-JIP

Bin-Jip-3-IronWe hebben amper ‘Spring, Summer, Fall…’ van Kim Ki-Duk vertoond, of deze bijzondere productieve Zuid-Koreaan is al terug met ‘Bin-Jip’, een film die zo mogelijk nog méér bejubeld werd dan zijn voorganger.

In ‘Bin-Jip’ volgen we Sun-Hwa, een jongen die er een sport van maakt andermans huizen binnen te dringen. Niet om er te stelen, integendeel zelfs: hij ruimt er op, doet de was, repareert kapotte apparaten en doet voor de rest alsof hij thuis is.

Alles gaat goed, tot hij op een dag inbreekt in het huis van een bloedmooi fotomodel en betrapt wordt: dat de twee zielsverwanten blijken te zijn is goed nieuws.
Minder leuk is dan weer dat het meisje al een partner heeft, en dat die het geweld niet blijkt te schuwen…

‘Bin-Jip’ is een unieke mengeling van een liefdesfilm met zwarte humor, Zen-filosofie en Kim Ki-Duks beeldpoëzie, en werd dan ook volkomen terecht bekroond met de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië 2005.

BIN-JIP
Regie: Kim Ki-Duk
Zuid-Korea 2004, 95 min.
Dinsdag 29 november, 20.30 u.