Categorie archief: Vertoond in 2026

SEARCHING FOR LUDO (Jan Beddegenoodts)

Geplaatst op door

 

Searching_For_LudoTien jaar lang volgde de Antwerpse filmmaker Jan Beddegenoodts het spoor van Ludo Abicht.
In deze documentaire toont hij hoe twijfel, eigenzinnigheid en onafhankelijk denken de constante vormen in het leven van de inmiddels 90-jarige filosoof en activist — door sommigen omschreven als de laatste intellectueel van Vlaanderen.

Abicht kreeg in de loop der jaren vele labels opgeplakt: ‘Jezuïet’, ‘communist’, ‘anarchist’.
Maar wie is hij eigenlijk echt?
Op zoek naar een antwoord reist Beddegenoodts met hem mee — langs protestmarsen, door de Franse Pyreneeën, naar Californië en van Tel Aviv tot de Westelijke Jordaanoever.
Het resultaat is een intiem en persoonlijk portret van een man die nooit ophield vragen te stellen.

Knetterende Geesten

Na de vertoning in het Filmhuis wandelen we naar boekhandel De Zondvloed om de geesten te laten knetteren tijdens een filosofisch café in samenwerking met Radio Onderstroom.
Een matinée met gesprek, muziek en een whisky tasting waar ideeën botsen, vragen blijven nazinderen en ontmoeting centraal staat.

Host van de middag is Benjamin Verdonck, theatermaker, beeldend kunstenaar en voormalige student van Ludo Abicht.

Hij gaat met vier gasten in gesprek rond de thema’s die de rode draad vormden in leven en werken van Ludo Abicht:
– Jos Geysels (voormalig partijvoorzitter Agalev)
- Aïssatou Cissé (ex-student / Vooruit-schepen Borgerhout)
– Caroline Gennez.(Vooruit-minister)
– Safi (aka Sevi Geerts, rapper van o.a. Safi & Spreej)

Continue reading “SEARCHING FOR LUDO (Jan Beddegenoodts)” »

Familiefilmontbijt: OLIVIA

Geplaatst op door

 

OLIVIA_PosterHet leven van de 12-jarige Olivia wordt flink opgeschud wanneer ze met haar moeder Ingrid en broertje Tim uit huis wordt gezet.

Ze kunnen terecht in een kale flat in een buitenwijk van de stad, waar hun moeder het moeilijk heeft. Om Tim te beschermen vertelt Olivia hem dat het allemaal een film is, waarin zij de hoofdpersonen zijn.

Met een lach en een traan, een beetje magie en de warme buren ontdekken ze

dat ze ook in het echte leven helden kunnen zijn.

Een ontroerende & warme animatiefilm die moeilijke thema’s als armoede op een toegankelijke, hoopvolle en op kindermaat gesneden manier vertelt.

De prachtige handgemaakte poppen, inventieve beelden en het hartverwarmende ‘samen

Continue reading “Familiefilmontbijt: OLIVIA” »

MARTY SUPREME (Josh Safdie)

Geplaatst op door

 

Dat er nog eens een kaskraker over godbetert Marty_Supreme_posterpingpong gemaakt zou worden: neen, dàt hadden we niet zien aankomen.

Timothéé Chalamet daarentegen zag dat wél, want al sinds 2018 stortte Chalamet zich als een gek op het tafeltennissen, om geloofwaardig de rol van Marty Mauser in het fantastische ‘MARTY SUPREME’ te kunnen spelen.

Die Marty Mauser leeft in het New York van de vroege jaren ’50, en is een slim maar volstrekt onuitstaanbaar, extreem arrogant en grenzeloos ambitieus kereltje dat zich met bluf, eigenzinnigheid en doorzettingsvermogen doorheen het leven smasht: alles en iedereen moet wijken voor zijn droom. Zijnde: wereldkampioen tafeltennis worden, én door zijn glansprestaties de aandacht van heel Amerika op die kleine sport trekken. Of juister gezegd: op hemzelf.

Niet dat iemand in zijn omgeving Marty’s droom serieus neemt, want overdag is hij gewoon een schoenenverkoper in de winkel van zijn nonkel, en niet meteen de door iedereen bejubelde sportheld die hij zo graag zou zijn.
Bovendien vinden de prestigieuze British Open – waar hij zo graag de regerende kampioen wil verslaan – aan de overkant van de oceaan plaats, en die reis kost geld (dat hij niet heeft).

Maar Marty laat zich niet door dat soort details stoppen: de jongeman is bereid tot het absurde uiterste te gaan om zijn ambitie te verwezenlijken. Al blijkt de prijs van het succes soms wel héél erg hoog op te lopen…

Het verhaal van ‘MARTY SUPREME’ werd door regisseur Josh Safdie (‘Uncut Gems’) zeer losjes gebaseerd op de memoires van voormalig pingpongkampioen Marty Reisman, al doet de historische waarheid er in deze dolle, bijzonder entertainende film totaal niet toe: dit is géén biopic, en zelfs eigenlijk geen sportfilm, maar wel een heerlijk genadeloze filering van de menselijke ambitie, overmoed en de jacht op illusies.

De show wordt meer dan twee uur lang volledig gestolen door de knetterende vertolking van Chalamet (voor zijn rol al met een Golden Globe bekroond, de Oscar volgt wellicht nog), maar wie erin slaagt even naast zijn alomtegenwoordige personage, zijn pingpongpalet en zijn naar Continue reading “MARTY SUPREME (Josh Safdie)” »

LA GRAZIA (Paolo Sorrentino)

Geplaatst op door

 

La_Grazia_posterIn zijn films fileert Oscar-winnaar Paolo Sorrentino graag de hogere kringen en de machtsstructuren van zijn geboorteland Italië (zie ‘La Grande Bellezza’, ‘The Hand of God’ en de zalige Berlusconi-satire ‘Loro’).

Ook in zijn nieuwe ‘LA GRAZIA’ draait alles weer rond de Italiaans president, zij het dat het dit keer om een fictieve president gaat: Mariano De Santis.

De Santis’ laatste termijn loopt naar zijn einde, en hoewel hij populair is, heeft zijn onbuigzame en behoudende karakter hem de bijnaam ‘Cemento Armato’ (‘Gewapend Beton’) opgeleverd, en drijft hij zijn medewerkers – onder wie zijn dochter – tot wanhoop door alle belangrijke beslissingen voor zich uit te schuiven.
Zo moet hij al een tijdje een beslissing nemen over een euthanasievoorstel, iets wat hij het

liefst in de rugzak van zijn opvolger zou steken. En dan zijn er nog enkele felbesproken gerechtelijke zaken, waarin hij als enige kan beslissen om gratie te geven….

Maar ondertussen loopt de gepijnigde, wat vereenzaamde De Santis in het grote, galmende presidentiële paleis vooral te tobben over zijn overleden vrouw, en over de vraag hoe het contact met zijn kinderen te verbeteren.

De Santis wordt (alweer) grandioos vertolkt door Sorrentino’s festisjacteur Toni Servillo, die op het Festival van Venetië voor zijn rol terecht bekroond werd als Beste Acteur.

Sorrentino vertelt zijn verhaal over de laatste dagen van een heerser met een prachtige mengeling van melancholie, humor, weemoed en sensualiteit. Bovendien is ‘LA GRAZIA’ niet Continue reading “LA GRAZIA (Paolo Sorrentino)” »

THE SECRET AGENT (Kleber Mendonça Filho)

Geplaatst op door

 

The_Secret_Agent_webBrazilië, 1977.

Marcelo is een technologie-expert aan de universiteit, maar moet op de vlucht na een intern conflict met een hooggeplaatste bureaucraat van de militaire dictatuur die toen het land regeerde.

Hij besluit te vluchten naar Recife, een stad waar op dat moment volop het carnaval gevierd wordt, en waar hij zich hoopt te herenigen met zijn zoon.

Maar al snel wordt duidelijk dat Recife niet de vreedzame stad is waar hij op hoopte een veilig

toevluchtsoord te vinden. Integendeel: een golf van geweld trekt door militaire geregeerde land, en Marcelo begint te beseffen dat een afrekening onvermijdelijk lijkt…

‘The Secret Agent’ is een lillende brok moderne cinema: een politiek geladen thriller die tegelijk toch lichtvoetig en kleurrijk is, razend spannend en vol absurde zijsprongen die de kijker constant op het verkeerde been zetten, voorzien van een excellente soundtrack, en met een stel geweldige personages.

De hoofdrol wordt grandioos vertolkt door de in een kever rondtuffende Wagner Moura, eerder al Pablo Escobar in ‘Narcos’, en waarschijnlijk de meest bejubelde acteur van Brazilië.
Moura kreeg voor zijn vertolking volkomen terecht de prijs voor Beste Acteur in Cannes, terwijl regisseur Kleber Mendonça Filho er de prijs voor Beste Regie won.
De film was ook de Braziliaanse inzending voor de Oscars, maar die werd uiteindelijk Continue reading “THE SECRET AGENT (Kleber Mendonça Filho)” »

Art & Film: AI WEIWEI’S TURANDOT

Geplaatst op door

 

Ai_WeiWei_Turandot_PosterVan architectuur tot visuele kunst, van beeldend werk tot documentaire: de Chinese kunstenaar Ai WeiWei lijkt moeiteloos van de ene kunstvorm naar de andere te springen.

En met zijn versie van Giacomo Puccini’s ‘Turandot’ voegde hij in 2022 ook opera aan dat sowieso al indrukwekkende lijstje toe.

Voor dat opera-regiedebuut kon hij werken in het majestueuze Teatro dell’Opera in Rome, waar hij het honderd jaar oude (en lange tijd in China verboden) ‘Turandot’ herwerkte tot een spiegel van de woelige tijden waarin we leven, én van de woelige tijden waarin de productie van het stuk plaatsvond.

Want Ai Weiwei begon aan de voorbereidingen in 2020, net voor de uitbraak van de COVID-crisis.
Nadat die twee jaar later eindelijk overgewaaid was, werd de oorspronkelijke dirigent vervangen door de jonge talentvolle Oksana Lyniv. Enkele dagen na haar aanstelling breek in haar vaderland – toevallig of niet Oekraïne – een ander conflict uit dat de loop van ons tijdsgewricht zal bepalen….

Via een uiterst zeldzame blik achter de schermen van zijn creatieve proces maken we mee

hoe Ai WeiWei al die actuele ontwikkelingen en zijn politiek activisme verweeft in zijn artiestieke taal, met als cruciale vraag: is kunst in staat de wereld werkelijk te veranderen, of zelfs maar uit te dagen?

Ai WeiWei’s ‘Turandot’ is een ode aan de artistieke rebellie, en tegelijk een bevestiging van de Continue reading “Art & Film: AI WEIWEI’S TURANDOT” »

THE LOVE THAT REMAINS (Hlynur Palmason)

Geplaatst op door

 

The_Love_That_remains

Voor we u met woorden proberen te overtuigen naar ‘THE LOVE THAT REMAINS’ te komen: bekijk éérst deze heerlijke trailer, die hopelijk al meteen de job doet:

Het verhaal draait rond het gezin van Anna en Magnus: de twee zijn gescheiden, maar in het belang van hun drie kinderen brengen ze toch nog veel tijd met elkaar door.

Het zorgt voor een wat vreemde toestand, zeker omdat de jobs van de beide ouders zo uiteenlopend zijn: vader Magnus werkt op een vissersboot en is dus geregeld lange tijd op zee, terwijl moeder Anna een uitstekende kunstenares is, die echter totaal niet de erkenning krijgt die ze verdient.

‘The Love That Remains’ is – zoals de titel al een béétje weggeeft – een zalig, bitterzoet en vaak grappige (ex-)familieschets over de liefde die overblijft nà een breuk. Want ook een scheiding kan de gezamenlijke herinneringen, het gedeelde verleden en de onvoorwaardelijke liefde voor de kinderen niet uitwissen…

Regisseur Hlynur Palmason (van het ook al uitstekende ‘A White, White Day’) castte niet alleen zijn eigen kinderen als het heerlijk amusante kroost van het gescheiden koppel (de Jeanne d’Arc-scene!), maar is naast regisseur ook een uitstekend beeldend kunstenaar, en gebruikte zijn eigen werk als de kunstwerken in de film – wat deze prent meteen ook voor de kunstliefhebber zéér de moeite maakt.

Love_That_Remains_Still

Extra bonuspunten zijn er voor de hond Panda, in zijn ge-wel-di-ge rol als de gezinshond: Panda werd in Cannes dan ook volkomen terecht bekroond met de Palm Dog voor Beste Hondenvertolking (géén grap – de prijs wordt al een kwarteeuw uitgereikt!)

Kortom en samengevat een zeer dikke aanrader voor wie:
Continue reading “THE LOVE THAT REMAINS (Hlynur Palmason)” »

GIOIA MIA (Margherita Spampinato)

Geplaatst op door

 

 

Gioia Mia_poster)Nico is een jongetje uit Milaan dat zoals veel van zijn leeftijdsgenootjes volledig vergroeid is met zijn smartphone.

De temperantvolle jongen heeft een hele goede band met zijn oppas, maar wanneer die vertrekt, moeten zijn ouders een oplossing vinden voor de zomervakantie.

Die wordt gevonden op Sicilië, bij zijn oudtante Gela: Gela woont in een appartement waar de tijd al enkele decennia is blijven stilstaan, ingericht met ouderwets behang en nog oudere meubels, overal heiligenbeeldjes en een allesziende Jezus aan de muur. Bovendien

gelden er ook de aloude regels: met twee woorden spreken, geen voeten op tafel en eten met mes, vork en servet.
En dan zwijgen we nog over het ergste van al: tante Gela heeft géén WiFi!

‘Jullie hebben me naar de Middeleeuwen gestuurd!’ zo meldt een verschrikte Nico aan zijn ouders.

Maar gaandeweg ontdekken Nico en Gela dat ze – ondanks de twee verschillende werelden waarin ze leven, en de irritaties die ze bij elkaar opwekken – toch iets gemeen hebben, en ontstaat er een ontroerende band…

Met haar uiterst warme en hartverwarmende debuut ‘GIOIA MIA’ heeft Margherita Spampinato een film gemaakt die – mede door de heerlijk naturelle vertolkingen van de  Continue reading “GIOIA MIA (Margherita Spampinato)” »

Kinderfilm: HOLA FRIDA!

Geplaatst op door

 

Hola_Frida_PosterDe kleine Frida woont – samen met haar familie en het straathondje Chiquita – in Mexico-Stad, een zonnige, bruisende plaats boordevol leven.

Ook zelf sprankelt het meisje van de energie en levenslust: de wereld ligt aan haar voeten, zo lijkt het wel. Tot ze plotseling ernstig ziek wordt en niet meer kan doen wat ze vroeger allemaal kon….

Gelukkig heeft Frida ook een bijzonder levendige fantasie, die ze eerst volop gebruikt om aan

haar opeens saai geworden leventje te ontsnappen, en daarna om uit te groeien tot één van de beroemdste kunstenaars van de twintigste eeuw.

Deze eerste kinderfilm over de fantastische Frida Kahlo is prachtig geanimeerd, met tekeningen die helemaal de sfeer van haar kleurrijke en unieke werk oproepen.

De film ging uiteraard in wereldpremière in Mexco, en werd ook vertoond in Casa Azul, het geboortehuis van Kahlo. En nu dus ook in uw Casa del Cinema, het Filmhuis van Continue reading “Kinderfilm: HOLA FRIDA!” »

ONE BATTLE AFTER ANOTHER (Paul Thomas Anderson)

Geplaatst op door

 

 

One_Battle_After_Another_posterVele jaren geleden stond Bob Ferguson met zijn extreem-linkse strijdmakkers van de French 75 in de frontlinie van de revolutionaire strijd tegen de alt-right supremacists, maar die tijd ligt nu ver achter hem.

Tegenwoordig leeft de aan lagerwal geraakte man een ondergedoken bestaan ergens in Noord-Californië, soms stoned, soms dronken, soms allebei, en altijd paranoïde. Zijn enige steun en toeverlaat is zijn dochter Willa, een uiterst energieke meid die prima zelf haar  boontjes weet te doppen, en die haar afkeer voor het drank- en drugsgebruik van haar vader niet onder stoelen of banken steekt.

Alles verandert echter wanneer totaal onverwacht de oude vijand weer in Bobs sowieso al

paranoïde leven opduikt: door zijn dochter te kidnappen wordt, wordt Bob gedwongen zijn oude kompanen weer op te zoeken en de wapens weer op te nemen…

De nieuwe van Paul Thomas Anderson (‘There Will Be Blood’, ‘Boogie Nights’, ‘Licorice Pizza’, ‘Phantom Thread’….) is een geweldige combinatie van een zeer actuele politieke satire, een jachtige actiethriller en een inktzwarte komedie, gebaseerd op ‘Vineland’, de klassieker van Thomas Pynchon.

Rare combinatie, zegt u? Kan zijn, maar het wérkt hier allemaal wonderwel, mede dankzij de heerlijke, soms bijna cartoon-achtige acteerprestaties van Leonardo DiCaprio (als de bezopen stoner annex revolutionair), de hier alweer wonderlijk creepy Sean Penn of Benicio del Toro.

De fenomenale soundtrack is – zoals altijd bij Paul Thomas Anderson – van Radiohead-gitarist Jonny Greenwood

Een politieke screwball comedy met een ernstige ondertoon, én met adembenemende achtervolgingen ertussen: Paul Thomas Anderson is waarschijnlijk de enige regisseur ter Continue reading “ONE BATTLE AFTER ANOTHER (Paul Thomas Anderson)” »