Categorie archief: Recensie

Classics Restored: LA PISCINE (Jacques Deray)

Geplaatst op door

la_piscine-affiche

In onze Classics Restored-reeks tonen we u piekfijn digitaal gerestaureerde filmklassiekers daar waar ze thuishoren: op het grote witte doek!

Vanavond op het programma: ‘La Piscine’, de klassieke psychologische liefdesthriller van Jacques Deray, met Alain Delon en Romy Schneider op het toppunt van hun kunnen én van hun roem, én met de piepjonge Jane Birkin in haar allereerste Franse rol.

Reclamejongen Jean-Paul (Delon) en Marianne (Schneider) genieten van een vakantie in een luxevilla-met-zwembad nabij Saint-Tropez. De twee zijn dolverliefd, maar de sfeer slaat  om wanneer ze bezoek krijgen van Harry (gespeeld door Maurice Ronet): die is niet alleen een goede vriend van Jean-Paul, maar ook een oude vlam van Marianne. En

bovendien heeft Harry zijn knappe, achttienjarige dochter Pénélope (Birkin) meegebracht, die meteen de aandacht van Jean-Paul trekt.

Twee nieuwe koppels worden gevormd, maar ook dat blijkt een situatie waar niemand zich lekker bij voelt…

‘La Piscine’ dateert uit 1969, het jaar dat door Serge Gainsbourg uitgeroepen werd tot année erotique, en die broeierige sfeer wordt perfect gevat door deze film: de relationele  Continue reading “Classics Restored: LA PISCINE (Jacques Deray)” »

Familiefilm: ERNEST & CELESTINE: Winterpret

Geplaatst op door

ernestcelestine

Ook dit seizoen presenteren we u opnieuw een fijne reeks gezellige kinderfilmontbijten voor het hele gezin: de films worden vakkundig geselecteerd door de mensen van REKKER, het lekkere ontbijt vooraf wordt als vanouds geserveerd door de Oxfam Wereldwinkel Mechelen.

Ernest is een grote beer die graag muziek speelt en jam eet. Hij deelt zijn huis met Célestine, een vrolijk en vastberaden weesmuisje. De twee vrienden vervelen zich nooit.

Zodra de eerste sneeuwvlokken vallen, bereiden ze zich voor op de winterslaap van Ernest.

En daarvoor moet nog heel wat gebeuren: zo moeten ze hun geadopteerde gans Bibi

REKKERnog leren vliegen voor de grote trek. En ze gaan samen naar het Muizenbal, om de eerste sneeuwvlokken te vieren.

Maar het belangrijkste is toch dat ze niet mogen vergeten om grote taarten te bakken voor Ernest, zodat die met een lekker volle buik aan zijn winterslaap kan beginnen.

ERNEST & CELESTINE: Winterpret
Regie: Jean-Christophe Roger & Julien Chheng
F 2019, 50 min.
Nederlands gesproken.

Deze film werd in Filmhuis Mechelen vertoond op:
ZONDAG 15 DECEMBER 2019
Ontbijt: vanaf 10u00.
Film: om 11u00.

Richtleeftijd: 3 +
Nederlands gesproken.

Een vertoning in samenwerking met REKKER en Cultuurcentrum Mechelen.

Art & Film: LYSISTRATA + ARTHUR IS FANTASTIC (Ludo Mich)

Geplaatst op door

Lysistrata

In een ‘Art & Film’-reeks moést het er ooit eens van komen: een avond rond de films van de Antwerpse holograaf, filmmaker, schilder, muzikant en performance artist Ludo Mich, tevens eigenaar van flink wat anarchistische zin voor humor, én van de meest aanstekelijke bulderlach in de kunstwereld (en laten we eerlijk zijn: die kunstwereld kan soms écht wel wat zin voor humor gebruiken).

Mich schudde in de sixties de Antwerpse kunstwereld door elkaar met zijn ontregelende (en ontregelde) performances, die misschien nog best te omschrijven zijn als de schelmenversie van Fluxus – na een avond op café, weliswaar.

LudoMich_TeHurr

Hoe groot de verwarring was (en is) die Mich bij pers, kunstkritiek en publiek veroorzaakte blijkt uit onderstaand interview uit 1967 met een duidelijk verbouwereerde journalist van de toenmalige BRT, maar leverden hem ook een schare fans in binnen- en buitenland op: van Dennis Tyfus tot Kati Heck, en van Guillaume Bijl tot Thurston Moore van Sonic Youth, allemaal zijn ze fan van zijn werk.

ACADEMIE_logo_blauw_langDe sfeer van die sixties-performances wordt perfect gevat in ‘ARTHUR IS FANTASTIC’, een halflange film over Arthur Indenbaum, de zoon van een Amerikaanse diamanthandelaar.

Arthur was met zijn imposante figuur en aparte manier van EHc_naamsvierkant_hdoen een opgemerkt personage in het Antwerpen van eind jaren ’60. In 1970 kwam Arthur op het fantastische idee een tentoonstelling te organiseren in galerie Vacuum van Luc Deleu, Filip Francis en George Smits. Onderwerp van de Continue reading “Art & Film: LYSISTRATA + ARTHUR IS FANTASTIC (Ludo Mich)” »

AND THEN WE DANCED (Levan Akin)

Geplaatst op door

And_Then_WeDanced_4

In Georgië is dans een bijzonder ernstige zaak.
‘Je moet niet alleen de perfectie bereiken. Deze dans is de geest van ons land!’, zo snauwt de leraar aan het Georgisch Nationaal Dansensemble naar Merab, één van zijn leerlingen en het hoofdpersonage van het enig mooie ‘And Then We Danced’.

Merab oefent al sinds zijn kindertijd voor een plaatsje bij het ensemble – vooral met zijn vriendin Mary – maar op het moment dat hij voor de job in pole position lijkt te liggen, wordt de flamboyante, stralende Irakli aan de troupe toegevoegd.

Merab voelt zich meteen professioneel bedreigd (en terecht), maar tegelijk kan ook hij de

aantrekkingskracht en de danskwaliteiten van Iholebirakli niet ontkennen. Ondanks de hevige concurrentie groeit bij Merab dan ook een stiekeme fascinatie voor Irakli – fascinatie die al snel uitgroeit tot een seksueel verlangen.

Maar voor zelfs maar de meest voorzichtige hint naar homoseksualiteit  Continue reading “AND THEN WE DANCED (Levan Akin)” »

Ciné-concert: SONGS FROM THE SECOND FLOOR (Roy Andersson) + Hi Hawaii live!

Geplaatst op door

Songs-from-the-second-floor

Nadat in 1975 zijn tweede speelfilm ‘Giliap’ compleet flopte, liet de Zweedse regisseur Roy Andersson zijn carrière in de speelfilm voor wat ze was, en ging hij aan de slag in de wereld van de commercials. Zijn reclamefilmpjes vielen niet alleen zodanig op dat ze door Ingmar Bergman de beste commercials ter wereld genoemd werden, ze gaven Andersson ook de tijd om in alle stilte aan zijn derde film te werken.

En zie, 25 jaar na ‘Giliap’ kreeg hij wél internationale erkenning met het geweldige ‘Songs From The Second Floor’, een film die in geen enkel vakje past, en die we alleen met héle rare vergelijkingen kunnen proberen te omschrijven: dit is Ingmar Bergman, als die tenminste zijn scenario’s had laten verfilmen door de jongens van Monty Python.
Of denk aan het meest absurde van ‘Jiskefet’, maar dan in een troosteloos

Scandinavisch decor. Of aan Jacques Tati tijdens een zeer diepe depressie.

De film is opgebouwd uit 45 meticuleus gekadreerde tableaus, waarin ene Karl de hoofdrol speelt: de flink in het vet zittende man is een uitgebluste meubelverkoper die leeft in een wereld waarin niks nog deftig lijkt te functioneren: chauffeurs staan in eindeloze files, trouwe personeelsleden worden op harteloze wijze ontslagen en  Continue reading “Ciné-concert: SONGS FROM THE SECOND FLOOR (Roy Andersson) + Hi Hawaii live!” »

NUESTRAS MADRES (Cesar Diaz)

Geplaatst op door

Nuestras-Madres-affErnesto is een forensisch antropoloog die de stoffelijke resten van slachtoffers van de Guatemalteekse burgeroorlog moet proberen te identificeren.

Een aartsmoeilijke en tijdrovende taak, want de meeste lijken uit die vuile oorlog zijn in de jaren ’80 door de militaire dictatuur gedumpt in anonieme, vaak goed verborgen massagraven.

Wanneer een Maya-vrouw bij hem komt om hulp te zoeken in de speurtocht naar haar destijds vermoorde man, denkt Ernesto zijn (ook verdwenen) vader te herkennen op één van de foto’s die ze hem toont. Tegen het advies van zijn moeder in stort Ernesto zich als

een bezetene op het dossier, in de hoop de vele mysteries over zijn verdwenen vader boven water te krijgen…

Met ‘Nuestras Madres’ heeft de naar ons land uitgeweken Guatemalteekse regisseur Cesar Diaz een ware krachttoer afgeleverd: over een onderwerp dat voor de meesten onder ons waarschijnlijk een zéér-ver-van-mijn-bed-show is (de nasleep van de  Continue reading “NUESTRAS MADRES (Cesar Diaz)” »

CARMEN Y LOLA (Arantxa Echevarría)

Geplaatst op door

Carmen-y-Lola-1024x540De 16-jarige Lola groeit op als de dochter van een conservatieve, diep-religieuze gitano-marktkramersfamilie uit de buurt van Madrid, en haar toekomst ligt dan ook al helemaal voor haar uitgestippeld: vroeg trouwen, kinderen krijgen en doen wat haar man zegt.

Maar dat is buiten het willetje van de eigenwijze jonge vrouw gerekend: Lola houdt van graffitikunst, wil studeren en wil al helemaal niét trouwen – dat ze lesbisch is heeft ze haar familie nog niet verteld.

Op een dag ontmoet ze op de markt Carmen: ongeveer even oud, ook gitano en bloedmooi. Lola is meteen hopeloos verliefd, maar ten eerste is Carmen is al verloofd, en

holebi
ten tweede staat de strikte sociale controle in de gemeenschap uiteraard geen lesbische relaties toe.

Toch raakt Carmen stapje voor stapje geïntrigeerd door de rebelse
Continue reading “CARMEN Y LOLA (Arantxa Echevarría)” »

NI JUGE, NI SOUMISE (Jean Libon & Yves Hinant)

Geplaatst op door

NiJuge

Voor wie de originele vertoningen in het Filmhuis gemist zou hebben (en voor wie opnieuw wil komen zien) hernemen we met veel plezier de grappigste én de meest onthutsende documentaire van de afgelopen jaren: het fantastische ‘Ni Juge, Ni Soumise’ van het duo Jean Libon & Yves Hinant.

Hoofdpersonage is de excentrieke, onconventionele Brusselse onderzoeksrechter Anne Gruwez, in wiens kantoor dag in dag uit een uiterst bonte stoet van verdachten, getuigen, advocaten en speurders ten tonele verschijnt.

Nu eens moet ze aan een inteelt-familie uitleggen dat generaties lang broers met

hun zussen of nichten laten trouwen toch niet zo gezond is (‘Echt? We leren elke dag bij, mevrouw!’), dan weer vertelt ze een arrogant dreigend crimineeltje dat ze hem makkelijk binnen de seconde kan vloeren (‘Ha ja? Welke vechtsport hebt u dan wel gevolgd, madame?’ ‘Yoga!’).

Alsof de nieuwe zaken die we zien passeren nog niet hallucinant genoeg zijn, mogen we er ook de hele tijd bij zijn wanneer ze tussen de bedrijven door een oude, akelige cold case probeert op te lossen: de moord op twee prostituées in de jaren ’90. We volgen  Continue reading “NI JUGE, NI SOUMISE (Jean Libon & Yves Hinant)” »

PORTRAIT DE LA JEUNE FILLE EN FEU (Céline Sciamma)

Geplaatst op door

portrait_de_la_jeune_fille_0Na veertig jaar Filmhuis kent u ongetwijfeld de bijzonder strenge Quality Control van ons programmatieteam: gewoonweg àlles wat op onze affiche staat is goed tot prima, en veel van wat we tonen is uitstekend.

En af en toe presenteren we u – omdat het kan – films die zowaar zelfs nóg beter zijn!

Tot die laatste categorie behoort het overal zeer terecht onder de superlatieven bedolven ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’, een waar meesterwerkje van Céline Sciamma.

Centraal in de film staat de schilderes Marianne, die de opdracht krijgt de bloedmooie jonkvrouw Heloïse te portretteren. Probleem: Heloïse wil geen model staan, want ze weet dat haar portret gebruikt zal worden om een Milanese edelman te

holebi

overtuigen haar te huwen – en die uithuwelijking ziet ze helemaal niet zitten.
Voor Marianne zit er dus niks anders op dan Heloïse uiterst nauwkeurig te observeren en stiekem snel-snel te schetsen, en op

Continue reading “PORTRAIT DE LA JEUNE FILLE EN FEU (Céline Sciamma)” »

Classics Restored: OHAYO / GOOD MORNING (Yasujiro Ozu)

Geplaatst op door

ohayo_good_morning_2Cinea brengt vanaf dit seizoen een reeks piekfijn digitaal gerestaureerde filmklassiekers in roulatie, en het Filmhuis speelt daar uiteraard zéér graag op in.

Vanaf nu krijgt u bij ons dus maandelijks de kans de grote filmische meesterwerken te komen (her)ontdekken, daar waar ze thuishoren: in een cinemazaal, op het grote witte doek (en niét op een tv – laat staan op een smartphonescherm, godbetert!)

Deze maand op de affiche: ‘Ohayo!’ (of in het Engels: ‘Good Morning!’), de heerlijke familiekomedie van de Japanse grootmeester Yasujiro Ozu uit 1959.

Het verhaal draait rond twee jongetjes die hun ouders de oren van de kop zeuren om een televisietoestel te kopen, want daarop worden de populaire sumo-worstelkampen uitgezonden. Hun vader is echter niet gediend van die nieuwe uitvinding: ‘TV is alleen maar goed om 100 miljoen idioten te produceren,’ vindt hij, en dus komt zo’n toestel er niet in.

Het gezeur groeit echter alleen maar aan, tot de vader zijn geduld verliest en hen streng

beveelt om stil te zijn.
Verongelijkt trekken de twee jongetjes de conclusie dat alle volwassenen hypocrieten zijn die nooit zeggen wat ze écht bedoelen. En dus besluiten ze bij wijze van wraak het ‘En nu stil!’-gebod van hun vader letterlijk op te nemen: de twee gaan halsstarrig in spreekstaking tegenover de volwassenen!

Wanneer de buurvrouw hen vriendelijk met ‘Ohayō!’ (‘Goeiemorgen,’ dus) aanspreekt, weigeren ze te antwoorden. Dat zorgt meteen voor een knallende burenruzie, maar de Continue reading “Classics Restored: OHAYO / GOOD MORNING (Yasujiro Ozu)” »