Met Howl at the Moon presenteert AnimaLuna u een avondvullend, fris en edgy programma voor volwassenen dat bewijst dat animatiefilm zoveel méér kan zijn dan alleen maar Disney en Pixar.
Naast de vertoningen kan u ook de hele tijd doorlopend genieten van een expo en de fijne aangepaste sfeer in ons festivalcafé.
Tickets reserveren kan HIER
LINE-UP:
19u00: Studentenkortfilms
AnimaLuna selecteert voor u de beste kortfilms van studenten aan Belgische animatiefilmscholen: KASK, St. Lucas, RITCS en La Cambre.
Laat u verrassen door veelzijdig jong talent!
20u30: Georges Méliès-classics live begeleid door ENSEMBLE ECONOMIQUE!
Al van bij het begin van de filmgeschiedenis experimenteerden regisseurs erop los met animatie en special effects.
Grootmeester en filmpionier Georges Méliès bijvoorbeeld maakte diverse stille pareltjes waarin hij al met animatie en filmtrucages stoeide: wij selecteerden zijn beste werken, die voor de gelegenheid live begeleid zullen worden door de donkere Californische elektronica van Ensemble Economique.
Bereid u voor op een uiterst spannende en volstrekt unieke muzikaal-filmische trip.
Met dank aan In Utero Concerts & nona.
21u30: STEF LERNOUS vs. BEAST ANIMATION!
Twee gastcuratoren krijgen van ons carte blanche en nemen u mee op een visueel prikkelend animatie-avontuur.
In de ene hoek: Stef Lernous, Mechels stadskunstenaar en artistiek brein van ‘Abattoir Fermé’.
In de andere hoek: Beast Animation, internatio
naal gerenommeerde Mechelse stop motion-studio die zowel animatieproducties voor kinderen (o.m. ‘Rientje’) als voor volwassenen (o.m. ‘Under the Apple Tree’) creëert.
Continue reading “4/11/2017: HOWL AT THE MOON” »
Al twee keer hadden we de postrockgroep 
stroom van adembenemende contrasterende beelden van planeet Aarde in 1982 – van cultuur en natuur, van doldraaiende mensenzeeën en onbewoonbare woestenijen, van vredevolle tableaus en atoomontploffingen, van opbouw en vernietiging, van primitivisme en spitstechnologie.
Een louche hotelkamer: een jonge vrouw (gespeeld door Adrienne Barrett) ontwaakt uit haar nachtmerrie en trekt de stad in.
In 1995 bestond de film honderd jaar.
De film blijft bijna honderd jaar na zijn release onovertroffen: Flaherty had maar één primitieve camera, en moest bovendien werken in uitermate barre poolomstandigheden, maar leverde toch een onbetwist, enig mooi verfilmd meesterwerk af – een tegelijk spannend, hartverwarmend, ontroerend én grappig portret van een jager en zijn familie aan de Hudsonbaai in Canada.