Auteursarchief: (godb)

SKIFF (Cecilia Verheyden)

Geplaatst op door

 

 

Skiff_poster_Femke Vanhove kon u onlangs bij ons nog in een hoofdrol in ‘Radioman’ zien schitteren, en tilt nu met haar vertolking in ‘SKIFF’ ook deze andere nieuwe inlandse film naar een hoger niveau

De film draait rond de vijftienjarige Malou, die opgroeit in het weinig spannende Verkavelingsvlaanderen – opgroeien in Parijs, New York of Barcelona klint toch iéts spannender dan opgroeien in Willebroek.
Haar grote passie is roeien, iets waar ze ook talent voor blijkt te hebben, alleen wordt ze door de rest van het team gepest en buitengesloten. Bovendien is haar moeder vaak afwezig,

waardoor ze alleen bij haar broer Max helemaal zichzelf kan zijn.

Maar wanneer die op een dag zijn vriendinnetje Nouria mee naar huis brengt, wordt het leven van Malou volledig overhoop gehaald: ze ontwikkelt gevoelens voor de mooie en zelfverzekerde Nouria, en daardoor dreigt ze niet alleen in een ongewilde rivaliteit en driehoeksrelatie terecht te komen, maar riskeert ze ook haar zo dierbare band met Max op het spel te zetten… Een onmogelijke keuze

‘SKIFF’ is de derde, meest persoonlijke film van Cecilia Verheyden (‘Achter de Wolken’): een coming of age-verhaal waarin het hoofdpersonage geen stoere heldin is, maar een tiener vol twijfels, vragen, hormonen en tegenstrijdigheden, mooi subtiel neergezet door Femke Continue reading “SKIFF (Cecilia Verheyden)” »

GHOST ELEPHANTS (Werner Herzog)

Geplaatst op door

 

Ghost_Elephants_posterAl vele jaren lang is bioloog dr. Steve Boyes in de hooglanden van Angola op zoek naar een mysterieuze kudde olifanten die zich in de mistige wouden schuil zouden houden: afstammelingen van de grootste zoogdieren die ooit op de aarde rondliepen, en die nu zouden te vinden zijn een onherbergzaam gebied dat door de autochtonen ‘het land aan het einde van de aarde’ wordt genoemd.

Probleem: niemand heeft die schimmige ‘ghost elephants’ ooit écht gezien, en dus gaan velen ervan uit dat het om een mythe gaat. Maar Boyes is vastbesloten hun bestaan te bewijzen.

Om de dieren te vinden huurt Boyes de diensten in van de drie beste trackers ter wereld: Xui, Xui Dawid en Kobus. De drie zijn ooit gevlucht voor de oorlog en zijn in Zuid-Afrika in de

marginaliteit terechtgekomen. Nu keren ze voor de eerste keer terug naar het land van hun voorouders, om te doen wat de allermodernste technologie niet kan…

Met ‘GHOST ELEPHANTS’ vond Werner Herzog een typisch onderwerp voor zijn altijd weer geweldige en unieke documentaires (en zijn speelfilms): een op het eerste zicht volstrekt krankzinnig plan, dat op het tweede zicht ook krankzinnig lijkt, maar dat door een gekke dromer er toch doorgeduwd wordt – tot het ofwel in onwaarschijnlijke glorie, in een gruwelijke nederlaag ofwel in totale absurditeit en chaos eindigt.

‘Meteen nadat ik Steve Boyes ontmoet had, voelde ik een enorme onweerstaanbare drang Continue reading “GHOST ELEPHANTS (Werner Herzog)” »

SEARCHING FOR LUDO (Jan Beddegenoodts)

Geplaatst op door

 

Searching_For_LudoTien jaar lang volgde de Antwerpse filmmaker Jan Beddegenoodts het spoor van Ludo Abicht.
In deze documentaire toont hij hoe twijfel, eigenzinnigheid en onafhankelijk denken de constante vormen in het leven van de inmiddels 90-jarige filosoof en activist — door sommigen omschreven als de laatste intellectueel van Vlaanderen.

Abicht kreeg in de loop der jaren vele labels opgeplakt: ‘Jezuïet’, ‘communist’, ‘anarchist’.
Maar wie is hij eigenlijk echt?
Op zoek naar een antwoord reist Beddegenoodts met hem mee — langs protestmarsen, door de Franse Pyreneeën, naar Californië en van Tel Aviv tot de Westelijke Jordaanoever.
Het resultaat is een intiem en persoonlijk portret van een man die nooit ophield vragen te stellen.

Knetterende Geesten

Na de vertoning in het Filmhuis wandelen we naar boekhandel De Zondvloed om de geesten te laten knetteren tijdens een filosofisch café in samenwerking met Radio Onderstroom.
Een matinée met gesprek, muziek en een whisky tasting waar ideeën botsen, vragen blijven nazinderen en ontmoeting centraal staat.

Host van de middag is Benjamin Verdonck, theatermaker, beeldend kunstenaar en voormalige student van Ludo Abicht.

Hij gaat met vier gasten in gesprek rond de thema’s die de rode draad vormden in leven en werken van Ludo Abicht:
– Jos Geysels (voormalig partijvoorzitter Agalev)
- Aïssatou Cissé (ex-student / Vooruit-schepen Borgerhout)
– Caroline Gennez.(Vooruit-minister)
– Safi (aka Sevi Geerts, rapper van o.a. Safi & Spreej)

Continue reading “SEARCHING FOR LUDO (Jan Beddegenoodts)” »

Familiefilmontbijt: OLIVIA

Geplaatst op door

 

OLIVIA_PosterHet leven van de 12-jarige Olivia wordt flink opgeschud wanneer ze met haar moeder Ingrid en broertje Tim uit huis wordt gezet.

Ze kunnen terecht in een kale flat in een buitenwijk van de stad, waar hun moeder het moeilijk heeft. Om Tim te beschermen vertelt Olivia hem dat het allemaal een film is, waarin zij de hoofdpersonen zijn.

Met een lach en een traan, een beetje magie en de warme buren ontdekken ze

dat ze ook in het echte leven helden kunnen zijn.

Een ontroerende & warme animatiefilm die moeilijke thema’s als armoede op een toegankelijke, hoopvolle en op kindermaat gesneden manier vertelt.

De prachtige handgemaakte poppen, inventieve beelden en het hartverwarmende ‘samen

Continue reading “Familiefilmontbijt: OLIVIA” »

MARTY SUPREME (Josh Safdie)

Geplaatst op door

 

Dat er nog eens een kaskraker over godbetert Marty_Supreme_posterpingpong gemaakt zou worden: neen, dàt hadden we niet zien aankomen.

Timothéé Chalamet daarentegen zag dat wél, want al sinds 2018 stortte Chalamet zich als een gek op het tafeltennissen, om geloofwaardig de rol van Marty Mauser in het fantastische ‘MARTY SUPREME’ te kunnen spelen.

Die Marty Mauser leeft in het New York van de vroege jaren ’50, en is een slim maar volstrekt onuitstaanbaar, extreem arrogant en grenzeloos ambitieus kereltje dat zich met bluf, eigenzinnigheid en doorzettingsvermogen doorheen het leven smasht: alles en iedereen moet wijken voor zijn droom. Zijnde: wereldkampioen tafeltennis worden, én door zijn glansprestaties de aandacht van heel Amerika op die kleine sport trekken. Of juister gezegd: op hemzelf.

Niet dat iemand in zijn omgeving Marty’s droom serieus neemt, want overdag is hij gewoon een schoenenverkoper in de winkel van zijn nonkel, en niet meteen de door iedereen bejubelde sportheld die hij zo graag zou zijn.
Bovendien vinden de prestigieuze British Open – waar hij zo graag de regerende kampioen wil verslaan – aan de overkant van de oceaan plaats, en die reis kost geld (dat hij niet heeft).

Maar Marty laat zich niet door dat soort details stoppen: de jongeman is bereid tot het absurde uiterste te gaan om zijn ambitie te verwezenlijken. Al blijkt de prijs van het succes soms wel héél erg hoog op te lopen…

Het verhaal van ‘MARTY SUPREME’ werd door regisseur Josh Safdie (‘Uncut Gems’) zeer losjes gebaseerd op de memoires van voormalig pingpongkampioen Marty Reisman, al doet de historische waarheid er in deze dolle, bijzonder entertainende film totaal niet toe: dit is géén biopic, en zelfs eigenlijk geen sportfilm, maar wel een heerlijk genadeloze filering van de menselijke ambitie, overmoed en de jacht op illusies.

De show wordt meer dan twee uur lang volledig gestolen door de knetterende vertolking van Chalamet (voor zijn rol al met een Golden Globe bekroond, de Oscar volgt wellicht nog), maar wie erin slaagt even naast zijn alomtegenwoordige personage, zijn pingpongpalet en zijn naar Continue reading “MARTY SUPREME (Josh Safdie)” »

LA GRAZIA (Paolo Sorrentino)

Geplaatst op door

 

La_Grazia_posterIn zijn films fileert Oscar-winnaar Paolo Sorrentino graag de hogere kringen en de machtsstructuren van zijn geboorteland Italië (zie ‘La Grande Bellezza’, ‘The Hand of God’ en de zalige Berlusconi-satire ‘Loro’).

Ook in zijn nieuwe ‘LA GRAZIA’ draait alles weer rond de Italiaans president, zij het dat het dit keer om een fictieve president gaat: Mariano De Santis.

De Santis’ laatste termijn loopt naar zijn einde, en hoewel hij populair is, heeft zijn onbuigzame en behoudende karakter hem de bijnaam ‘Cemento Armato’ (‘Gewapend Beton’) opgeleverd, en drijft hij zijn medewerkers – onder wie zijn dochter – tot wanhoop door alle belangrijke beslissingen voor zich uit te schuiven.
Zo moet hij al een tijdje een beslissing nemen over een euthanasievoorstel, iets wat hij het

liefst in de rugzak van zijn opvolger zou steken. En dan zijn er nog enkele felbesproken gerechtelijke zaken, waarin hij als enige kan beslissen om gratie te geven….

Maar ondertussen loopt de gepijnigde, wat vereenzaamde De Santis in het grote, galmende presidentiële paleis vooral te tobben over zijn overleden vrouw, en over de vraag hoe het contact met zijn kinderen te verbeteren.

De Santis wordt (alweer) grandioos vertolkt door Sorrentino’s festisjacteur Toni Servillo, die op het Festival van Venetië voor zijn rol terecht bekroond werd als Beste Acteur.

Sorrentino vertelt zijn verhaal over de laatste dagen van een heerser met een prachtige mengeling van melancholie, humor, weemoed en sensualiteit. Bovendien is ‘LA GRAZIA’ niet Continue reading “LA GRAZIA (Paolo Sorrentino)” »

THE SECRET AGENT (Kleber Mendonça Filho)

Geplaatst op door

 

The_Secret_Agent_webBrazilië, 1977.

Marcelo is een technologie-expert aan de universiteit, maar moet op de vlucht na een intern conflict met een hooggeplaatste bureaucraat van de militaire dictatuur die toen het land regeerde.

Hij besluit te vluchten naar Recife, een stad waar op dat moment volop het carnaval gevierd wordt, en waar hij zich hoopt te herenigen met zijn zoon.

Maar al snel wordt duidelijk dat Recife niet de vreedzame stad is waar hij op hoopte een veilig

toevluchtsoord te vinden. Integendeel: een golf van geweld trekt door militaire geregeerde land, en Marcelo begint te beseffen dat een afrekening onvermijdelijk lijkt…

‘The Secret Agent’ is een lillende brok moderne cinema: een politiek geladen thriller die tegelijk toch lichtvoetig en kleurrijk is, razend spannend en vol absurde zijsprongen die de kijker constant op het verkeerde been zetten, voorzien van een excellente soundtrack, en met een stel geweldige personages.

De hoofdrol wordt grandioos vertolkt door de in een kever rondtuffende Wagner Moura, eerder al Pablo Escobar in ‘Narcos’, en waarschijnlijk de meest bejubelde acteur van Brazilië.
Moura kreeg voor zijn vertolking volkomen terecht de prijs voor Beste Acteur in Cannes, terwijl regisseur Kleber Mendonça Filho er de prijs voor Beste Regie won.
De film was ook de Braziliaanse inzending voor de Oscars, maar die werd uiteindelijk Continue reading “THE SECRET AGENT (Kleber Mendonça Filho)” »

Art & Film: AI WEIWEI’S TURANDOT

Geplaatst op door

 

Ai_WeiWei_Turandot_PosterVan architectuur tot visuele kunst, van beeldend werk tot documentaire: de Chinese kunstenaar Ai WeiWei lijkt moeiteloos van de ene kunstvorm naar de andere te springen.

En met zijn versie van Giacomo Puccini’s ‘Turandot’ voegde hij in 2022 ook opera aan dat sowieso al indrukwekkende lijstje toe.

Voor dat opera-regiedebuut kon hij werken in het majestueuze Teatro dell’Opera in Rome, waar hij het honderd jaar oude (en lange tijd in China verboden) ‘Turandot’ herwerkte tot een spiegel van de woelige tijden waarin we leven, én van de woelige tijden waarin de productie van het stuk plaatsvond.

Want Ai Weiwei begon aan de voorbereidingen in 2020, net voor de uitbraak van de COVID-crisis.
Nadat die twee jaar later eindelijk overgewaaid was, werd de oorspronkelijke dirigent vervangen door de jonge talentvolle Oksana Lyniv. Enkele dagen na haar aanstelling breek in haar vaderland – toevallig of niet Oekraïne – een ander conflict uit dat de loop van ons tijdsgewricht zal bepalen….

Via een uiterst zeldzame blik achter de schermen van zijn creatieve proces maken we mee

hoe Ai WeiWei al die actuele ontwikkelingen en zijn politiek activisme verweeft in zijn artiestieke taal, met als cruciale vraag: is kunst in staat de wereld werkelijk te veranderen, of zelfs maar uit te dagen?

Ai WeiWei’s ‘Turandot’ is een ode aan de artistieke rebellie, en tegelijk een bevestiging van de Continue reading “Art & Film: AI WEIWEI’S TURANDOT” »

THE LOVE THAT REMAINS (Hlynur Palmason)

Geplaatst op door

 

The_Love_That_remains

Voor we u met woorden proberen te overtuigen naar ‘THE LOVE THAT REMAINS’ te komen: bekijk éérst deze heerlijke trailer, die hopelijk al meteen de job doet:

Het verhaal draait rond het gezin van Anna en Magnus: de twee zijn gescheiden, maar in het belang van hun drie kinderen brengen ze toch nog veel tijd met elkaar door.

Het zorgt voor een wat vreemde toestand, zeker omdat de jobs van de beide ouders zo uiteenlopend zijn: vader Magnus werkt op een vissersboot en is dus geregeld lange tijd op zee, terwijl moeder Anna een uitstekende kunstenares is, die echter totaal niet de erkenning krijgt die ze verdient.

‘The Love That Remains’ is – zoals de titel al een béétje weggeeft – een zalig, bitterzoet en vaak grappige (ex-)familieschets over de liefde die overblijft nà een breuk. Want ook een scheiding kan de gezamenlijke herinneringen, het gedeelde verleden en de onvoorwaardelijke liefde voor de kinderen niet uitwissen…

Regisseur Hlynur Palmason (van het ook al uitstekende ‘A White, White Day’) castte niet alleen zijn eigen kinderen als het heerlijk amusante kroost van het gescheiden koppel (de Jeanne d’Arc-scene!), maar is naast regisseur ook een uitstekend beeldend kunstenaar, en gebruikte zijn eigen werk als de kunstwerken in de film – wat deze prent meteen ook voor de kunstliefhebber zéér de moeite maakt.

Love_That_Remains_Still

Extra bonuspunten zijn er voor de hond Panda, in zijn ge-wel-di-ge rol als de gezinshond: Panda werd in Cannes dan ook volkomen terecht bekroond met de Palm Dog voor Beste Hondenvertolking (géén grap – de prijs wordt al een kwarteeuw uitgereikt!)

Kortom en samengevat een zeer dikke aanrader voor wie:
Continue reading “THE LOVE THAT REMAINS (Hlynur Palmason)” »

GIOIA MIA (Margherita Spampinato)

Geplaatst op door

 

 

Gioia Mia_poster)Nico is een jongetje uit Milaan dat zoals veel van zijn leeftijdsgenootjes volledig vergroeid is met zijn smartphone.

De temperantvolle jongen heeft een hele goede band met zijn oppas, maar wanneer die vertrekt, moeten zijn ouders een oplossing vinden voor de zomervakantie.

Die wordt gevonden op Sicilië, bij zijn oudtante Gela: Gela woont in een appartement waar de tijd al enkele decennia is blijven stilstaan, ingericht met ouderwets behang en nog oudere meubels, overal heiligenbeeldjes en een allesziende Jezus aan de muur. Bovendien

gelden er ook de aloude regels: met twee woorden spreken, geen voeten op tafel en eten met mes, vork en servet.
En dan zwijgen we nog over het ergste van al: tante Gela heeft géén WiFi!

‘Jullie hebben me naar de Middeleeuwen gestuurd!’ zo meldt een verschrikte Nico aan zijn ouders.

Maar gaandeweg ontdekken Nico en Gela dat ze – ondanks de twee verschillende werelden waarin ze leven, en de irritaties die ze bij elkaar opwekken – toch iets gemeen hebben, en ontstaat er een ontroerende band…

Met haar uiterst warme en hartverwarmende debuut ‘GIOIA MIA’ heeft Margherita Spampinato een film gemaakt die – mede door de heerlijk naturelle vertolkingen van de  Continue reading “GIOIA MIA (Margherita Spampinato)” »