MR. TURNER (Mike Leigh)

MR TURNERExtreem getalenteerde mensen zijn niet per se altijd aardig, en zeer aardige mensen hoeven niet per se altijd bijzonder getalenteerd te zijn: ziedaar een wijze les die we kunnen trekken uit ‘Mr. Turner’, de magistrale biopic van Mike Leigh over Joseph Mallord William Turner, de grote Engelse landschapsschilder uit de 19de eeuw.

Leigh (‘Vera Drake’, ‘Secrets & Lies’, ‘Naked’…) zet J.M.W. Turner neer als een zure, koude, harde, ongevoelige, onaangename, kille en behoorlijk hufterige kerel – iemand die eigenlijk welgeteld één kwaliteit heeft: hij kan geniaal schilderen.

Het levert een komisch portret op van de man die zichzelf niet alleen het vak leerde, maar die ook leerde hoe hij zijn schilderijen aan de man moest brengen: zelfs als tiener verkoopt hij al vlotjes zijn magistrale doeken, en de buitenwereld zal hem – ondanks zijn  Continue reading “MR. TURNER (Mike Leigh)” »

IL CAPITALE UMANO (Paolo Virzi)

umanoOp een kille winterse nacht in Noord-Italië wordt een naar huis fietsende ober van de weg gereden.

De dader pleegt vluchtmisdrijf, maar twee gezinnen raken alsmaar dieper en dieper in het onderzoek verwikkeld: dat van de kleine maar ambitieuze makelaar Dino en zijn tienerdochter, en het gezin van de exuberant rijke zakenman Giovanni, wiens zoon een relatie heeft met de dochter van Dino…

Regisseur Paolo Virzi maakte van ‘Il Capitale Umano’ een uiterst intelligente, spannende en stijlvolle thriller, die en passant vraagtekens zet bij de macht en invloed van het geld,

en bij de handel en wandel van de financiële wereld.

Het verhaal en de spanning worden uitermate zorgvuldig opgebouwd tot een geweldige
climax, en bovendien wordt er van begin tot einde uitstekend geacteerd door het puikje van de Italiaanse acteurs: in de hoofdrollen ziet u o.a. de voor haar prestatie meermaals Continue reading “IL CAPITALE UMANO (Paolo Virzi)” »

‘Nanook of the North’, de film en de groep (17/2/2015): een fotoverslag

Op 17 februari 2015 kwamen André Goudbeek & Nanook – 20 jaar na de première, ook in het Filmhuis – hun live-soundtrack bij de klassieker ‘NANOOK OF THE NORTH’ van Robert Flaherty vertolken.

Een fotoverslag van deze unieke avond!

Ciné-concert: NANOOK OF THE NORTH (Robert Flaherty) + NANOOK live!

19951191In 1995 bestond de film honderd jaar.
Om die heuglijke verjaardag te vieren, gaf het Filmhuis toen aan jazzmusicus André Goudbeek de opdracht een nieuwe soundtrack te componeren bij ‘Nanook of the North’, het klassieke, enig mooie Inuit-docudrama van Robert Flaherty uit 1922.

Goudbeek leverde prachtig werk af, dat volkomen terecht bekroond werd met twee volgepakte voorstellingen in het Filmhuis, een cd en een zeer succesvolle, 80 voorstellingen tellende toernee met zijn Nanook-kwartet doorheen België, Nederland en Frankrijk.

Nu, exact twintig jaar na de première in het Filmhuis, bieden we u – in samenwerking met het BRAND! new jazz festival – een unieke kans om dit legendarische ‘Nanook’ in zijn volle glorie te (her)ontdekken, de groep én de film.

nanook2De film blijft bijna honderd jaar na zijn release onovertroffen: Flaherty had maar één primitieve camera, en moest bovendien werken in uitermate barre poolomstandigheden, maar leverde toch een onbetwist, enig mooi verfilmd meesterwerk af – een tegelijk spannend, hartverwarmend, ontroerend én grappig portret van een jager en zijn familie aan de Hudsonbaai in Canada.

Toegegeven: Flaherty zette zowat alles in scène, liet de Inuit voor de camera jagen op een manier waarop ze dat eigenlijk allang niet meer deden (ze gebruikten geweren), en Continue reading “Ciné-concert: NANOOK OF THE NORTH (Robert Flaherty) + NANOOK live!” »

PRIDE (Matthew Warchus)

Bill Nighly, Andrew Scott, Paddy ConsidineGroot-Brittannië, 1984: Margaret Thatcher regeert met ijzeren ultraliberale hand, sluit zowat de hele mijnsector en wordt daarin volop gesteund door de rechtse tabloïds.

Op een Gay Pride-mars maakt de nog in de kast zittende Joe kennis met een groepje homo’s en lesbiennes die met acties de grote mijnstakingen tegen het beleid van Thatcher ondersteunen.
Alleen: waarom zouden ze dat eigenlijk willen doen?

De officële mijnwerkersvakbond lijkt immers niet erg geïnteresseerd in de steun van het piepkleine groepje outsiders, en de mijnwerkers zelf gedragen zich ronduit homofoob tegenover die ‘perverse Londense viezeriken’.
En dus trekt het clubje maar zelf naar één van de mijngemeenschappen om daar de Goede Zaak te bepleiten…

Met zijn ‘Pride’ heeft regisseur Matthew Warchus een heerlijke film gemaakt die perfect past in het rijtje Britse working class-crowdpleasers, genre ‘Brassed Off’, ‘The Full Monty’ en ‘Billy Elliott’: een hartverwarmend -waargebeurd!- verhaal, een intelligent en Continue reading “PRIDE (Matthew Warchus)” »

LEVIATHAN (Andrej Zvyagintsev)

leviathanEen verhaal uit het Oude Testament (en meer bepaald dat van Job) gecombineerd met de filmische kracht van Tarkovski (en meer bepaald de Tarkovski van ‘Offret’): zo ongeveer kunnen we ‘Leviathan’ samenvatten, nu al een absolute klassieker van Andrej Zvyagintsev (‘The Return’, ‘Elena’…)

Het verhaal draait rond ene Kolia, een automecanicien die een huisje met een fraai stukje land aan de Barentszee in zijn bezit heeft. De corrupte burgemeester Vadim heeft echter zijn begerige oog op het land laten vallen, en deinst er niet voor terug om met een onteigeningsbevel zijn zin te krijgen.

Kolia krijgt juridische hulp van zijn oude legervriend Dimitri, nu een topadvocaat. Maar tegen gangsters ingaan blijkt in het Rusland van Vladimir Poetin echter géén goed idee…

‘Leviathan’ – een referentie naar Hobbes’ klassieke werk over vrijheid en de staat, maar ook verwijzend naar het gelijknamige Bijbelse zeemonster – is een excellent geacteerd Continue reading “LEVIATHAN (Andrej Zvyagintsev)” »

THE REUNION (Anna Odell)

odellAnna Odell komt erachter dat ze (als énige!) niet uitgenodigd is voor een reünie met haar oude klasgenoten.

Op zich niet zo verwonderlijk, want hoewel Odell ondertussen een succesvolle carrière als artieste opgebouwd heeft, was ze destijds op school het mikpunt van vreselijke pesterijen van haar klasgenoten.

Odell besluit ongevraagd toch op de reünie op te dagen, met alle gevolgen vandien…

Tenminste: ze maakt een film over wat de gevolgen zouden geweest zijn als ze op de reünie opgedaagd was, en confronteert haar pestkoppen vervolgens één voor één met die uiterst ongemakkelijke film…

‘The Reunion’ is een uiterst ingenieuze film die de kijker voortdurend confronteert en constant op het verkeerde been zet: Anna Odell (de regisseuse speelt gewoon zichzelf, en is in het echte leven ook een artieste) flirt de hele film lang met de grens tussen fictie en realiteit, en laat bewust in het midden of ze nu een drama, een veredelde Continue reading “THE REUNION (Anna Odell)” »

WELP (Jonas Govaerts)

WELP_stills_176-1024x425[1]Bibber, beef, huiver en gruwel, want het Filmhuis pakt uit met een horribele Dinsdag De Dertiende-special!

In een volledig verduisterde zaal, nota bene!

Waarin ook de u welbekende extreem enge Filmhuismedewerkers aanwezig zijn!

Op het programma staat ‘Welp’, het fijne horrordebuut van Jonas Govaerts, over een troep scoutswelpjes die in de Ardennen op kamp gaan, waar ze geterroriseerd worden door Kai, een gevaarlijk boskind dat in het woud rondwaart.

Of dat is althans toch het verhaal dat de leiders (gespeeld door Titus de Voogdt, Stef Aerts en Evelien Bosmans) aan de welpen opdissen. Een verhaal dat de fantasierijke geest van de wat in zichzelf gekeerde welp Sam (een fantastisch debuut van de 12-jarige Maurice Luijten) meteen helemaal op hol doet slaan…

Regisseur Govaerts toont in zowat elke scène zijn kennis van én liefde voor het genre, breekt en passant zowel een paar ongeschreven filmwetten (‘Nooit met kinderen en dieren werken!’) als ongeschreven horrorwetten (‘Geen geweld tegen kinderen en dieren!’).

En bovendien vermengt hij zijn horrorthrills met flink wat zwarte humor.

Voeg daarbij het – alweer – uitstekende camerawerk van Nicolas Karakatsanis (‘Rundskop’, ‘The Drop’…) en de prima casting (met de al eerder genoemde Maurice Continue reading “WELP (Jonas Govaerts)” »

NICK CAVE: 20.000 DAYS ON EARTH (Jane Pollard & Iain Forsyth)

Nick Cave in 20,000 Days on Earth. Picturehouse EntertainmentDe Australische zanger & auteur Nick Cave loopt 20.000 dagen op deze aardbol rond, en ter gelegenheid van die verjaardag mocht het regieduo Jane Pollard & Iain Forsyth hem 24 uur lang volgen.

Het resultaat is een fascinerende kruising tussen een rockumentary, een fictief drama en een duik in het verleden: we zien Cave niet alleen in zijn archief snuisteren, we volgen hem ook bij een bezoek aan zijn psychotherapeut, bij een concert, bij zijn kinderen en bij ontmoetingen met oude vrienden, gaande van acteur Ray Winstone en ex-Bad Seed Blixa Bargeld tot Kylie Minogue en violist-compaan Warren Ellis.

Pollard en Forsyth mengen op originele en vaak grappige wijze fictie met feiten, mijden slim de rockdocu-clichés en geven ons ondertussen een unieke (en ook voor niet-fans zéér boeinde) inkijk in het creatieve proces van de Bad Seeds-voorman – en dat allemaal Continue reading “NICK CAVE: 20.000 DAYS ON EARTH (Jane Pollard & Iain Forsyth)” »

OMAR (Hany Abu-Assad)

film-omar-650Het uiterst fraaie ‘Omar’ van Hany Abu-Assad is een soort hedendaagse versie van het Romeo & Juliet-verhaal, maar dan gesitueerd aan de scheidingsmuur tussen Israel en Palestina.

Het verhaal draait rond Omar, een Palestijnse bakker die geregeld over de scheidingsmuur klimt om bij zijn liefje Nadia te kunnen zijn.

’s Nachts vecht hij met zijn vrienden Tarek en Amjad tegen de Israeli’s, maar dat gaat helemaal fout na de dood van een Israelische soldaat: Omar wordt gearresteerd, maar kan een straf ontlopen door als informant voor de Israeli te gaan werken.

logo_CMYKMaar wil hij de Palestijnse zaak wel verraden?

Regisseur Hany Abu-Assad vermijdt alle zwart-witclichés over de Israelisch-Palestijnse kwestie, en serveert liever een ijzersterke, veelgelaagde, intelligente en voorbijrazende film. Zijn mix tussen Continue reading “OMAR (Hany Abu-Assad)” »