8/3/2005: TOUCHING THE VOID

story_28751_touching_the_voidIn 1985 waagden Joe Simpson en Simon Yates, twee Britse alpinisten, zich aan de beklimming van de Siula Grande in Peru, een top die tot op dat moment nog nooit bedwongen was.

Simpson en Yates slagen in hun opzet, maar tijdens de afdaling maakt Simpson een bijzonder zware val.
Hij overleefde de klap, en slaagde er ondanks zijn zware verwondingen zelfs in weer de bewoonde wereld te bereiken.

Joe Simpson pende zijn belevenissen neer in een boek, dat in ‘Touching the Void’ op

adembenemende wijze werd verfilmd door Kevin Macdonald.

Zijn gedramatiseerde documentaire (de spectaculaire filmscènes worden afgewisseld met interviews met de echte protagonisten) werd ondertussen al meermaals bekroond.

De film wordt ingeleid door de Mechelse alpinist Paul Van Aelst.

TOUCHING THE VOID
Regie: Kevin Macdonald
UK 2003, 101 min.

Online hier beschikbaar:

21/12/2004: SUPER SIZE ME

kill-burgerKan er nog een filmpje bij voor u zich op de rijkelijke oudejaarsbanketten gooit?

Als amuse gueule op die feestelijkheden hadden wij immers gedacht aan ‘Super Size Me’, een documentaire van Morgan Spurlock over de fastfood-vreetcultuur.

Meer dan één derde van de Amerikaanse kinderen kampt immers met overgewicht, en ongeveer een kwart van de Amerikanen eet dagelijks fast food, al is dat volgens de McDonalds-directie gezond voedsel.

Spurlock besloot dat laatste eens uit te testen door gedurende een maand alléén maar McDonalds te eten, en dan bij voorkeur hun gigantische Supersize-menu’s: walgelijke bergen friet, cola en vlees vol vet en calorieën die de fastfoodgigant voor een prikje aanbiedt.

Het resultaat van Spurlocks experiment? Hij kwam op één maand 12 kilo bij, kreeg hartkloppingen, werd depressief, had problemen om zijn pietje nog recht te krijgen en werd door de begeleidende artsen gesmeekt zijn experiment stop te zetten – en allemaal voor u vereeuwigd in een documentaire die constant op de grens van interessant, amusant en degoutant zweeft.

7 + 8/12/2004: JERUSALEM

131218_jerusalem_-_berlin_foto_berlin‘Jerusalem’ is de eerste film in de cyclus ‘Holoceen’ (genoemd naar het huidig geologisch tijdperk), en is een initiatief van de vzw Berlin, een samenwerking tussen theatermakers Yves Degryse (o.a. SKaGeN, De Onderneming, De Queeste), Caroline Rochlitz (o.a. RO-theater) en licht- geluid- en decorontwerper Bart Baele (o.a. SKaGeN). 

Als uitgangspunt én eindpunt van ieder project kiezen ze een stad of streek ergens op deze wereld, en voor ieder project zoeken ze naar een combinatie van media.

De eerste keuze voor ‘Holoceen’ viel dus op Jeruzalem: wereldstad van bij geboorte, een vergaarplaats van monumentale (religieuze) architectuur, kern van drie wereldgodsdiensten en het huidig schouwtoneel van de wereldpolitiek. Alle breuklijnen komen er samen, in de Continue reading “7 + 8/12/2004: JERUSALEM” »

23/11/2004: AMERICAN SPLENDOR

215px-American_Splendor_film
Vindt u uw bestaan bij momenten ook zo onwaarschijnlijk saai?
Troost u, er bestaan mensen wiens leven ooit nog véél saaier was, en die het toch nog ver geschopt hebben.

Neem nu het geval Harvey Pekar, een fucking boring archivaris uit het fucking boring Cleveland, Ohio, met een nog veel meer fucking boring leven, waaruit maar één iets hem een uitweg biedt: zijn passie voor politiek uiterst incorrecte strips.

Over het levensverhaal van deze undergroundheld uit de stripwereld, maakten Shari Springer en Robert Pulcini het alom bekroonde en bejubelde ‘American Splendor’, een afwisselend hilarische en indroevige film die het

midden houdt tussen biopic, documentaire en tekenfilm.
Wie het werk van Pekar kent, mag dit niet missen. En wie het nog niet kent, moét het  Continue reading “23/11/2004: AMERICAN SPLENDOR” »

26/10/2004: FAHRENHEIT 9/11

trailer-photoEind dit jaar hebben de Amerikanen de keuze tussen George ‘Dubbleyou’ Bush en John ‘The Chin’ Kerry, en laat ons hopen dat het (in Gods- of in andermans naam) alstublieft die laatste wordt, want Joost mag weten wat ons de komende jaren nog allemaal te wachten staat met Dubya aan het commando van ‘s werelds grootste militaire macht.

Wat de man de afgelopen jaren zoal uitvrat kunt u zien in ‘Fahrenheit 9/11′, een filmisch pamflet van Michael Moore die George Bush aanpakt op de manier waarop hijzelf met anderen omgaat: brutaal, dom, achterlijk, oneerlijk, plat, stupide, populistisch, opruiend, pamflettair, idioot, ongenuanceerd, demagogisch, vulgair en infantiel.

And now watch this drive!

15/4/2003: PROMISES

Boys_laughingDocumentairemakers Justine Shapiro, Carlos Bolado en B.Z. Goldberg volgden na  het sluiten van de Oslo-akkoorden (in de relatief rustige periode tussen de twee intifada’s, van 1995 tot 2000), zeven Joodse en Palestijnse kinderen van zeer uiteelopende komaf.

Met interviews en details uit het dagelijks leven van de kinderen maakt ‘Promises’ haarfijn duidelijk hoezeer de angst en haat de sowieso al complexe Palestijns-Joodse samenleving compleet verzieken.

Een ontmoeting tussen een jongetje uit een Palestijns vluchtelingenkamp en twee niet-religieuze Joodse kinderen blijft niet uit, wat een zeer ontroerende scène oplevert.

PROMISES
Regie: Justine Shapiro, Carlos Bolado en B.Z. Goldberg
USA 2001, 106 min.

8/4/2003: BOWLING FOR COLUMBINE

bowling-for-columbine-56 april 1999: Eric Harris en Dylan Klybold, twee doodgewone scholieren, richten zwaarbewapend een ware slachtpartij aan in hun Columbine High School.

Al snel worden vanuit allerlei hoeken beschuldigende vingers bovengehaald, over waar de oorzaak van de wapengeweld ligt.

Was het de schuld van de vrije Amerikaanse wapenwetten?
Van de gewelddadige videospelletjes?
Van ‘South Park’?
Van Lockheed?
Of van shockrocker Marilyn Manson?

In ‘Bowling for Columbine’ probeert Michael Moore cliché-verklaringen te ontkrachten en het bloedbad op een originele, humoristische en kritische manier in een ruimer kader te plaatsen.

Toegegeven: Moore is eerder de man met de filmische voorhamer dan de man van het fijne penseel, maar zijn favoriete doelwitten zijn evenmin het meest fijngevoelige volk.

BOWLING FOR COLUMBINE
Regie: Michael Moore
USA 2002, 120 min.

De film is online hier te zien:

8/1/2002: EL ACORDEON DEL DIABLO

2_presse_2Krasse knarren uit de rijke Latijns-Amerikaanse muziektraditie, deel 3: na de publiekssuccessen van ‘Lagrimas Negras’ en de ‘Buena Vista Social Club’ kon het Filmhuis uiteraard ook ‘El acordeon del Diablo’ van de Zwitser Stefan Schwietert niet onvertoond voorbij laten gaan.

Daarom dus, op algemeen verzoek: ziehier het fascinerende muzikale levensverhaal van Francisco “Pacho” Rada, de uitvinder van de son.

Hoewel de man een briljant zanger-componist is, verwierf hij toch vooral bekendheid dankzij Gabriel Garcia Marquez, die zijn boek ‘Honderd jaar eenzaamheid’ op Pacho Rada’s leven baseerde.
Zo ontmoette Pacho naar eigen zeggen ooit ‘s nachts de duivel, met wie hij een

Continue reading “8/1/2002: EL ACORDEON DEL DIABLO” »

13/11/2001: CONGO, MADE IN BELGIUM

congo-31fbcOok dit jaar vertoont het Filmhuis weer een film in het kader van de 11.11.11-actie, die dit jaar helemaal rond onze voormalige kolonie draait: Congo (oftewel Zaïre, en vervolgens weer Congo). 

Om u een goed idee te geven met welk beeld van onze kolonie uw (groot)ouders opgezadeld werden, kozen wij voor ‘Congo, Made in Belgium’, een compilatiefilm van Luc Delrue met fragmenten uit oude Belgische propagandafilms, aangevuld met beelden uit de honderden toen door Belgen gerealiseerde films. 


Het geheel vormt een soms amusant, maar meestal irritant of ronduit gênant geheel van clichés, halve waarheden en hele onwaarheden over allerhande Belgische koloniale heldendaden in het verre, bloedhete Afrika. Altijd weer schemert in de films het akelig racistische en/of paternalistische beeld van ‘die arme, ietwat domme negerkens’ door, tweederangsburgers die door het harde werk van de Belgische kolonialen, Nonkel Pater en Tante Nonneke in de vaart der volkeren opgestuwd zullen worden… 

CONGO, MADE IN BELGIUM
Compilatiefilm
B 1985, 80 min.

Een vertoning in samenwerking met 11.11.11-Mechelen