—–
Sicilië, begin jaren ’80: de strijd om de macht tussen de verschillende maffiaclans groeit naar een macaber hoogtepunt met tal van bloederige interne afrekeningen en aanslagen.
Tommaso Buscetta, een hooggeplaatst lid van de Cosa Nostra, neemt het zekere voor het onzekere en duikt onder in Brazilië. Intussen worden zijn vertrouwelingen één voor één vermoord.
Wanneer Buscetta opgepakt wordt door de Braziliaanse politie en vervolgens aan Italië uitgeleverd wordt, neemt hij een beslissing die de geschiedenis zal veranderen: hij zal als eerste de omertà doorbreken en de interne werking van de organisatie publiek maken. Voor het gerecht is hij de allereerste pentito (spijtoptant), voor de mafia is hij Il Traditore (de verrader). En uiteraard verklaart elke verrader zichzelf levenslang vogelvrij voor de
mafia, die geen enkel middel zal sparen om hem om het leven te brengen.
De rechter die Bruscetta zover krijgt is de legendarische Giovanni Falcone, die daarvoor later op zijn beurt ook zelf de allerhoogste prijs zal betalen, wanneer de op wraak beluste mafia onder leiding van de psychopaat Toto Riina hem (samen met zijn echtgenote en een stel agenten en lijfwachten) te pakken krijgt in een ronduit
Ober, een Oscar of zes graag voor deze schitterende, nu eens hilarische, vervolgens hartverscheurende en dan weer bittere echtscheidingsfilm – en dat allemaal vaak tegelijk in één en dezelfde scène!
rakli niet ontkennen. Ondanks de hevige concurrentie groeit bij Merab dan ook een stiekeme fascinatie voor Irakli – fascinatie die al snel uitgroeit tot een seksueel verlangen.