LE MÉPRIS (4K restauratie) (Jean-Luc Godard)

Le_Mepris
Vertoning:
– DINSDAG 3 FEBRUARI
om 18u30 - tickets HIER!

 

 

TIP: koop eerst HIER een Filmhuis-seizoenskaart, en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning!

 

 

 

——-

Naar aanleiding van het overlijden van film-, stijl- en seksicoon Brigitte Bardot (én naadloos aansluitend op onze vertoningen van de Godard-biopic ‘Nouvelle Vague’ van Richard Linklater) vertonen we exclusief Godards én Bardots absolute klassieker ‘LE MÉPRIS’.

In een nieuwe, piekfijne 4K restauratie, die de onwaarschijnlijk mooie kleuren van meester-cameraman Raoul Coutard weer in al hun oude glorie wist te herstellen: machtige Cinemascope-cinema zoals ze (helaas) niet meer gemaakt wordt.

‘LE MÉPRIS’ vertelt op de Godardiaans-speelse wijze het verhaal van de wroetende scenarioschrijver Paul Javal, heerlijk vertolkt door Michel Picolli.

De man is onder de Italiaanse zon een op de Odyssee gebaseerd script aan het schrijven, maar wordt daarbij niet bepaald geholpen door de eisen en grillen van zijn arrogante, vulgaire Amerikaans producer (Jack Palance), zijn eigenzinnige Europes regisseur (Fritz Lang!) en zijn gedesillusioneerde echtgenote Camille, van wie hij alleen maar minachting voelt (een adembenemende Bardot)…

De film is losjes gebaseerd op werk van Alberto Moravia, maar Godard maakt er natuurlijk pure Godard van: ‘LE MÉPRIS’ is één van zijn onbetwistbare meesterwerken, een film waar letterlijk alles aan klopt –  de acteurs, de soundtrack (luister hieronder naar het fenomenale ‘Thème de Camille’ van Georges Delerue!), het camerawerk, het verhaal, de acteurs, de  Continue reading “LE MÉPRIS (4K restauratie) (Jean-Luc Godard)” »

HABEMUS PAPAM (Nanni Moretti)

WaHabemus_Papamnneer de paus overlijdt, worden alle kardinalen naar het Vaticaan gesommeerd om in een gesloten conclaaf – waar niemand buiten mag tot de beslissing gevallen is – een nieuwe kerkelijk leider te verkiezen.

Onder journalisten en gelovigen circuleren namen van ‘favorieten’ en ‘topkandidaten’, maar achter de gesloten conclaafdeuren zien we het er helemaal anders aan toegaan: de ene kardinaal twijfelt aan zijn keuze, de andere spiekt bij zijn buurman, en eigenlijk wil niemand de baan – en de loden verantwoordelijkheid die erbij hoort – op zich nemen.
Sterker nog: sommige kandidaten bidden tot God om het hen niét te laten worden.

Het leidt ertoe dat er tegen alle verwachtingen in een volstrekte outsider als winnaar uit de bus komt: de bejaarde Franse kardinaal Melville (absoluut briljant vertolkt door Michel Piccoli).

Maar terwijl aan de vele duizenden ongeduldig wachtende gelovigen op het Sint-Pietersplein al het ‘Habemus Papam’ wordt medegedeeld, valt de gloednieuwe Paus ten prooi aan een allesverlammende paniekaanval: de man verschanst zich ‘Ik kan het niet! Ik kan het niet’ roepend in zijn Vaticaanse vertrek, en weigert op het balkon te verschijnen.
Wat zijn collega-kardinalen meteen voor een onmogelijke vraag plaatst: wat moeten ze de buitenwereld nu gaan melden?

In allerijl wordt er een bekende psychotherapeut (vertolkt door regisseur Nanni Moretti zelf) bijgehaald.

Construct_Europe

De (ongelovige) psychoanalyticus begint onmiddellijk te graven in diepste krochten van de psyche om de nieuwe Paus over zijn vele twijfels heen te helpen, maar zijn methode lijkt alleen maar een averechts effect te hebben: de totaal ontredderde verkozene slaagt erin stiekem te ontsnappen uit het Vaticaan….

Toen de als links bekend staande Nanni Moretti aankondigde een komedie over de paus te gaan maken, verwachtte iedereen dat hij met twee voeten vooruit het instituut Kerk zou gaan tackelen.

Maar de eigenzinnige Moretti zou Moretti niet zijn als hij niet iedereen op een originele  Continue reading “HABEMUS PAPAM (Nanni Moretti)” »