DOSSIER 137 (Dominik Moll)

Dossier137_posterParijs 2018.

De protesten van de Gele Hesjes woeden in alle hevigheid, en de Franse politie reageert met evenveel hevigheid. Om niet te zeggen: met excessief geweld.

Sommige agenten meppen er bijzonder hardhandig op los, maar het is vooral het veelvuldige gebruik van rubberen kogels dat voor slachtoffers onder de betogers zorgt – een aantal van hen raken bijna dodelijk gewond.

Nadien regent het klachten over de politiegeweld bij de dienst Interne Zaken, en één van die zaken komt terecht bij Stéphanie Bertrand (geweldig vertolkt door Léa Drucker).
Aanvankelijk vindt de speurder niks ernstigs noch bewijzen van onrechtmatig geweld van politiezijde.

Maar wanneer ze ontdekt dat ze een persoonlijke band heeft met het slachtoffer, bijt ze zich

als een niet loslatende pitbull in de zaak vast…

Van de uitmuntende Frans-Duitse regisseur Dominik Moll kon u in het verleden bij ons al briljante films als ‘Harry, Un Ami Qui Vous Veut Du Bien’, ‘Seules Les Bêtes’ en ‘La Nuit du 12′ komen ontdekken – allemaal kleine, uiterst minutieus opgebouwde meesterwerkjes die in Vlaanderen helaas veel te veel onder de radar bleven, zelfs wanneer die films (zoals ‘La Nuit du 12′) met de César voor de Beste Film bekroond werden – zeg maar de Franse Oscars.

Ook zijn nieuwste is alweer ijzersterk, meeslepend en ongelooflijk spannend: ‘Dossier 137′ is helemaal gemaakt in de traditie van de goede oude Franse policiers, met dat verschil dat deze over de politie zélf gaat.

De zaak in de film is fictief, maar wel gebaseerd op gelijkaardige zaken Continue reading “DOSSIER 137 (Dominik Moll)” »

JUSQU’A LA GARDE (Xavier Legrand)

jusqualagarde

Het echtpaar Besson zit voor de rechtbank volop in een zeer pijnlijke (v)echtscheidingszaak verwikkeld.

Miriam beschuldigt haar man Antoine van geweld tegen hun elfjarige zoontje en eist het volledige hoederecht, ook al omdat de kleine Julien beweert dat hij zijn vader (die hij overigens constant ‘l’autre’ noemt) niet meer wil zien.

Maar Antoine beweert dan weer dat zijn vrouw een kille manipulatrice is die de kinderen tegen hem opzet, en dat de beweringen van hun zoontje helemaal door haar ingefluisterd zijn. En hebben de grootouders dan geen recht meer om hun kleinkind te zien?

Kortom: een quasi onmogelijke zaak van woord tegen woord, waarin de rechter een Salomonsoordeel zal moeten vellen. Dat luidt dat Miriam het hoederecht krijgt, maar dat Julien één weekend op twee bij zijn vader zal doorbrengen.

Helaas loopt die regeling al van bij het eerste weekend fout: het zoontje wordt meteen gebruikt als speelbal in wederzijdse pesterijen, chantage en manipulaties van de ouders. Al snel wordt voor iedereen – en dan zéker voor de steeds angstigere Julien – duidelijk Continue reading “JUSQU’A LA GARDE (Xavier Legrand)” »