PRIDE (Matthew Warchus)

Geplaatst op 3 februari 2015 door (godb)

Groot-Brittannië, 1984: Margaret Thatcher regeert met ijzeren ultraliberale hand, sluit zowat de hele mijnsector en wordt daarin volop gesteund door de rechtse tabloïds.

Op een Gay Pride-mars maakt de nog in de kast zittende Joe kennis met een groepje homo’s en lesbiennes die met acties de grote mijnstakingen tegen het beleid van Thatcher ondersteunen.
Alleen: waarom zouden ze dat eigenlijk willen doen?

De officële mijnwerkersvakbond lijkt immers niet erg geïnteresseerd in de steun van het piepkleine groepje outsiders, en de mijnwerkers zelf gedragen zich ronduit homofoob tegenover die ‘perverse Londense viezeriken’.
En dus trekt het clubje maar zelf naar één van de mijngemeenschappen om daar de Goede Zaak te bepleiten…

Met zijn ‘Pride’ heeft regisseur Matthew Warchus een heerlijke film gemaakt die perfect past in het rijtje Britse working class-crowdpleasers, genre ‘Brassed Off’, ‘The Full Monty’ en ‘Billy Elliott’: een hartverwarmend -waargebeurd!- verhaal, een intelligent en Continue reading “PRIDE (Matthew Warchus)” »

LEVIATHAN (Andrej Zvyagintsev)

Geplaatst op 27 januari 2015 door (godb)

Een verhaal uit het Oude Testament (en meer bepaald dat van Job) gecombineerd met de filmische kracht van Tarkovski (en meer bepaald de Tarkovski van ‘Offret’): zo ongeveer kunnen we ‘Leviathan’ samenvatten, nu al een absolute klassieker van Andrej Zvyagintsev (‘The Return’, ‘Elena’…)

Het verhaal draait rond ene Kolia, een automecanicien die een huisje met een fraai stukje land aan de Barentszee in zijn bezit heeft. De corrupte burgemeester Vadim heeft echter zijn begerige oog op het land laten vallen, en deinst er niet voor terug om met een onteigeningsbevel zijn zin te krijgen.

Kolia krijgt juridische hulp van zijn oude legervriend Dimitri, nu een topadvocaat. Maar tegen gangsters ingaan blijkt in het Rusland van Vladimir Poetin echter géén goed idee…

‘Leviathan’ – een referentie naar Hobbes’ klassieke werk over vrijheid en de staat, maar ook verwijzend naar het gelijknamige Bijbelse zeemonster – is een excellent geacteerd Continue reading “LEVIATHAN (Andrej Zvyagintsev)” »

THE REUNION (Anna Odell)

Geplaatst op 20 januari 2015 door (godb)

Anna Odell komt erachter dat ze (als énige!) niet uitgenodigd is voor een reünie met haar oude klasgenoten.

Op zich niet zo verwonderlijk, want hoewel Odell ondertussen een succesvolle carrière als artieste opgebouwd heeft, was ze destijds op school het mikpunt van vreselijke pesterijen van haar klasgenoten.

Odell besluit ongevraagd toch op de reünie op te dagen, met alle gevolgen vandien…

Tenminste: ze maakt een film over wat de gevolgen zouden geweest zijn als ze op de reünie opgedaagd was, en confronteert haar pestkoppen vervolgens één voor één met die uiterst ongemakkelijke film…

‘The Reunion’ is een uiterst ingenieuze film die de kijker voortdurend confronteert en constant op het verkeerde been zet: Anna Odell (de regisseuse speelt gewoon zichzelf, en is in het echte leven ook een artieste) flirt de hele film lang met de grens tussen fictie en realiteit, en laat bewust in het midden of ze nu een drama, een veredelde Continue reading “THE REUNION (Anna Odell)” »

WELP (Jonas Govaerts)

Geplaatst op 13 januari 2015 door (godb)

Bibber, beef, huiver en gruwel, want het Filmhuis pakt uit met een horribele Dinsdag De Dertiende-special!

In een volledig verduisterde zaal, nota bene!

Waarin ook de u welbekende extreem enge Filmhuismedewerkers aanwezig zijn!

Op het programma staat ‘Welp’, het fijne horrordebuut van Jonas Govaerts, over een troep scoutswelpjes die in de Ardennen op kamp gaan, waar ze geterroriseerd worden door Kai, een gevaarlijk boskind dat in het woud rondwaart.

Of dat is althans toch het verhaal dat de leiders (gespeeld door Titus de Voogdt, Stef Aerts en Evelien Bosmans) aan de welpen opdissen. Een verhaal dat de fantasierijke geest van de wat in zichzelf gekeerde welp Sam (een fantastisch debuut van de 12-jarige Maurice Luijten) meteen helemaal op hol doet slaan…

Regisseur Govaerts toont in zowat elke scène zijn kennis van én liefde voor het genre, breekt en passant zowel een paar ongeschreven filmwetten (‘Nooit met kinderen en dieren werken!’) als ongeschreven horrorwetten (‘Geen geweld tegen kinderen en dieren!’).

En bovendien vermengt hij zijn horrorthrills met flink wat zwarte humor.

Voeg daarbij het – alweer – uitstekende camerawerk van Nicolas Karakatsanis (‘Rundskop’, ‘The Drop’…) en de prima casting (met de al eerder genoemde Maurice Continue reading “WELP (Jonas Govaerts)” »

NICK CAVE: 20.000 DAYS ON EARTH (Jane Pollard & Iain Forsyth)

Geplaatst op 6 januari 2015 door (godb)

De Australische zanger & auteur Nick Cave loopt 20.000 dagen op deze aardbol rond, en ter gelegenheid van die verjaardag mocht het regieduo Jane Pollard & Iain Forsyth hem 24 uur lang volgen.

Het resultaat is een fascinerende kruising tussen een rockumentary, een fictief drama en een duik in het verleden: we zien Cave niet alleen in zijn archief snuisteren, we volgen hem ook bij een bezoek aan zijn psychotherapeut, bij een concert, bij zijn kinderen en bij ontmoetingen met oude vrienden, gaande van acteur Ray Winstone en ex-Bad Seed Blixa Bargeld tot Kylie Minogue en violist-compaan Warren Ellis.

Pollard en Forsyth mengen op originele en vaak grappige wijze fictie met feiten, mijden slim de rockdocu-clichés en geven ons ondertussen een unieke (en ook voor niet-fans zéér boeinde) inkijk in het creatieve proces van de Bad Seeds-voorman – en dat allemaal Continue reading “NICK CAVE: 20.000 DAYS ON EARTH (Jane Pollard & Iain Forsyth)” »

OMAR (Hany Abu-Assad)

Geplaatst op 23 december 2014 door (godb)

film-omar-650 Het uiterst fraaie ‘Omar’ van Hany Abu-Assad is een soort hedendaagse versie van het Romeo & Juliet-verhaal, maar dan gesitueerd aan de scheidingsmuur tussen Israel en Palestina.

Het verhaal draait rond Omar, een Palestijnse bakker die geregeld over de scheidingsmuur klimt om bij zijn liefje Nadia te kunnen zijn.

’s Nachts vecht hij met zijn vrienden Tarek en Amjad tegen de Israeli’s, maar dat gaat helemaal fout na de dood van een Israelische soldaat: Omar wordt gearresteerd, maar kan een straf ontlopen door als informant voor de Israeli te gaan werken.

logo_CMYK Maar wil hij de Palestijnse zaak wel verraden?

Regisseur Hany Abu-Assad vermijdt alle zwart-witclichés over de Israelisch-Palestijnse kwestie, en serveert liever een ijzersterke, veelgelaagde, intelligente en voorbijrazende film. Zijn mix tussen Continue reading “OMAR (Hany Abu-Assad)” »

UNE NOUVELLE AMIE (François Ozon)

Geplaatst op 16 december 2014 door (godb)

François Ozon is één van de zéér weinige regisseurs die we eigenlijk blindelings durven te programmeren: zijn werk is altijd fris, altijd intelligent en altijd origineel, en dat is met zijn nieuwste niet anders.

‘Une Nouvelle Amie’ gaat over twee hartsvriendinnen die elkaar al sinds hun kindertijd kennen: Laura is al heel haar leven een populaire en stralende verschijning, die haar wat grijzere vriendin Claire wat in de schaduw zet.

Maar na de geboorte van haar eerste kind slaat bij Laura het noodlot keihard toe: ze wordt zwaar ziek, en overleeft het niet. Claire is totaal van slag, en weet niet wat ze met de situatie aanmoet.

Pas na vele weken depressief tobben is ze er eindelijk een beetje bovenop, en besluit ze een bezoek te brengen aan David, de man van Laura – over wie ze meteen een zéér verrassend geheim ontdekt…

‘Une Nouvelle Amie’ is een tegelijk bijzonder geestige én emotionele prent, waarin Ozon – zoals we dat van hem gewoon zijn – met veel plezier het laagje vernis van de Continue reading “UNE NOUVELLE AMIE (François Ozon)” »

WAITING FOR AUGUST (Teodora Ana Mihai)

Geplaatst op 9 december 2014 door (godb)

In haar pakkende eerste documentaire volgt de Roemeens-Belgische cineaste Teodora Ana Mihai de 15-jarige Georgina.

Die woont samen met haar zes jongere broers en zussen in een grauwe huizenblok aan de rand van de Roemeens stad Bacau.

Ondanks haar jonge leeftijd is Georgina noodgedwongen gezinshoofd geworden, want een vader is er niet, en moeder is naar Italië vertrokken om er de kost te verdienen voor het gezin. Behalve wat telefonische hulp van haar moeder staat Georgina er nu helemaal alleen voor…

Dat ‘Waiting For August’ een uiterst indringend werkstuk is geworden, is niet alleen te danken aan het filmisch talent van Mihai, maar meer nog aan het feit dat ze verdomd goed wéét waarover ze praat: ook zij moest haar ouders een jaar lang missen toen die eind jaren ’80 naar België vluchtten.

Door de nauwe band die Mihai met de kinderen wist op te bouwen heeft ‘Waiting For Continue reading “WAITING FOR AUGUST (Teodora Ana Mihai)” »

VIOLET (Bas Devos)

Geplaatst op 2 december 2014 door (godb)

Eén van de sterkste Belgische debuten van de afgelopen jaren komt van de hand van Bas Devos.

Zijn ‘Violet’ gaat over een groep jonge BMX’ers die geconfronteerd worden met de onverwachte en gewelddadige dood van één van hun, Jonas.

Zijn beste vriend Jesse is – samen met een bewakingscamera – de enige machteloze getuige van het zinloze geweld, en blijft vervolgens alleen achter met intens verdriet en heel veel schuldgevoel.

De jonge Cesar De Sutter is excellent als de verscheurde Jesse, de andere hoofdrollen worden vaardig ingevuld door (o.a.) Raf Walschaerts en Mira Helmer.

En dan is er nog de magistrale fotografie van Nicolas Karakatsanis, die de hele film
lang voor een uiterst bevreemdende, surreële sfeer zorgt.

Veel woorden gebruikt Bas Devos niet in zijn debuutfilm: hij vertelt zijn meeslepende en Continue reading “VIOLET (Bas Devos)” »

TRACKS (John Curran)

Geplaatst op 25 november 2014 door (godb)

tracks001 In april 1977 vertrok de toen 27-jarige Robyn Davidson met haar hond Diggity en een paar kamelen aan een eenzame voettocht door de verzengende en onherbergzame outbackwoestijn in Australië.

Pas 195 dagen later en dik 2.700 kilometer verder zou ze weer in de bewoonde wereld arriveren: een waar huzarenstukje waar nu, 37 jaar na de feiten, een enig mooie speelfilm van gemaakt is door John Curran.

‘Ik was nergens thuis,’ zo motiveerde Davidson (krachtig vertolkt door talent Mia Wasikowska) destijds haar barre, aan de waanzin grenzende tocht.
De enige mens die ze onderweg duldde was een fotograaf van National Geographic die
drie keer wat foto’s mocht komen maken om de tocht te financieren – en zelfs die drie Continue reading “TRACKS (John Curran)” »

De betere film in de binnenstad

Categorie archief: Recensie