LE MÉPRIS (4K restauratie) (Jean-Luc Godard)

 

Le_MeprisNaar aanleiding van het overlijden van film-, stijl- en seksicoon Brigitte Bardot (én naadloos aansluitend op onze vertoningen van de Godard-biopic ‘Nouvelle Vague’ van Richard Linklater) vertonen we exclusief Godards én Bardots absolute klassieker ‘LE MÉPRIS’.

In een nieuwe, piekfijne 4K restauratie, die de onwaarschijnlijk mooie kleuren van meester-cameraman Raoul Coutard weer in al hun oude glorie wist te herstellen: machtige Cinemascope-cinema zoals ze (helaas) niet meer gemaakt wordt.

‘LE MÉPRIS’ vertelt op de Godardiaans-speelse wijze het verhaal van de wroetende scenarioschrijver Paul Javal, heerlijk vertolkt door Michel Picolli.

De man is onder de Italiaanse zon een op de Odyssee gebaseerd script aan het schrijven, maar wordt daarbij niet bepaald geholpen door de eisen en grillen van zijn arrogante, vulgaire Amerikaans producer (Jack Palance), zijn eigenzinnige Europes regisseur (Fritz Lang!) en zijn gedesillusioneerde echtgenote Camille, van wie hij alleen maar minachting voelt (een adembenemende Bardot)…

De film is losjes gebaseerd op werk van Alberto Moravia, maar Godard maakt er natuurlijk pure Godard van: ‘LE MÉPRIS’ is één van zijn onbetwistbare meesterwerken, een film waar letterlijk alles aan klopt –  de acteurs, de soundtrack (luister hieronder naar het fenomenale ‘Thème de Camille’ van Georges Delerue!), het camerawerk, het verhaal, de acteurs, de  Continue reading “LE MÉPRIS (4K restauratie) (Jean-Luc Godard)” »

CINEMA CORONA #98: VIVRE SA VIE (Jean-Luc Godard)

Vivre_Sa_VieUPDATE: Deze film was maar tijdelijk beschikbaar, en is niet langer te bekijken.
Maar in onze CINEMA CORONA zijn nog tal van andere boeiende titels te ontdekken.

—-

Eén van de (terecht) meest geliefde films van Jean-Luc Godard is ongetwijfeld het wonderlijke ‘VIVRE SA VIE’ uit 1962.

In 12 “tableaux” schetst Godard het portret van de knappe Nana Kleinfrankenheim, een Parijse jongedame die na haar breuk met Paul moeite heeft om financieel de eindjes aan elkaar te knopen.

Haar job in een platenzaak brengt niet genoeg op, en haar droom om het te maken in de filmwereld komt niet van de grond. Langzaamaan belandt ze in de prostitutie…

Godards muze Anna Karina is hier perfect als de haar weg zoekende Nana, een rol die haar meteen één van de meest iconische actrices van de Franse sixties-cinema maakte (ook al is Karina eigenlijk een Deense).

De film is uitermate speels (de eerste minuten toont Godard je alleen twee achterhoofden), soms zelfs bijna documentair en voor die tijd (1962!) bijzonder ontregelend, en zit zoals altijd bij Godard propvol knipogen en referenties naar andere regisseurs.

Zo is de scène waarin Nana in de cinema ‘La Passion de Jeanne d’Arc’ van Dreyer gaat kijken één van de sleutelmomenten in de film, maar ook de referenties naar Bresson en Truffaut vallen niet te missen.

Het prachtige, extreem stijlvolle camerawerk is van Raoul Coutard.

Godard in enkele minuten samengevat door Cineville: