Categorie archief: De dinsdagen van het Filmhuis

MR. TURNER (Mike Leigh)

Geplaatst op door

MR TURNERExtreem getalenteerde mensen zijn niet per se altijd aardig, en zeer aardige mensen hoeven niet per se altijd bijzonder getalenteerd te zijn: ziedaar een wijze les die we kunnen trekken uit ‘Mr. Turner’, de magistrale biopic van Mike Leigh over Joseph Mallord William Turner, de grote Engelse landschapsschilder uit de 19de eeuw.

Leigh (‘Vera Drake’, ‘Secrets & Lies’, ‘Naked’…) zet J.M.W. Turner neer als een zure, koude, harde, ongevoelige, onaangename, kille en behoorlijk hufterige kerel – iemand die eigenlijk welgeteld één kwaliteit heeft: hij kan geniaal schilderen.

Het levert een komisch portret op van de man die zichzelf niet alleen het vak leerde, maar die ook leerde hoe hij zijn schilderijen aan de man moest brengen: zelfs als tiener verkoopt hij al vlotjes zijn magistrale doeken, en de buitenwereld zal hem – ondanks zijn  Continue reading “MR. TURNER (Mike Leigh)” »

IL CAPITALE UMANO (Paolo Virzi)

Geplaatst op door

umanoOp een kille winterse nacht in Noord-Italië wordt een naar huis fietsende ober van de weg gereden.

De dader pleegt vluchtmisdrijf, maar twee gezinnen raken alsmaar dieper en dieper in het onderzoek verwikkeld: dat van de kleine maar ambitieuze makelaar Dino en zijn tienerdochter, en het gezin van de exuberant rijke zakenman Giovanni, wiens zoon een relatie heeft met de dochter van Dino…

Regisseur Paolo Virzi maakte van ‘Il Capitale Umano’ een uiterst intelligente, spannende en stijlvolle thriller, die en passant vraagtekens zet bij de macht en invloed van het geld,

en bij de handel en wandel van de financiële wereld.

Het verhaal en de spanning worden uitermate zorgvuldig opgebouwd tot een geweldige
climax, en bovendien wordt er van begin tot einde uitstekend geacteerd door het puikje van de Italiaanse acteurs: in de hoofdrollen ziet u o.a. de voor haar prestatie meermaals Continue reading “IL CAPITALE UMANO (Paolo Virzi)” »

PRIDE (Matthew Warchus)

Geplaatst op door

Bill Nighly, Andrew Scott, Paddy ConsidineGroot-Brittannië, 1984: Margaret Thatcher regeert met ijzeren ultraliberale hand, sluit zowat de hele mijnsector en wordt daarin volop gesteund door de rechtse tabloïds.

Op een Gay Pride-mars maakt de nog in de kast zittende Joe kennis met een groepje homo’s en lesbiennes die met acties de grote mijnstakingen tegen het beleid van Thatcher ondersteunen.
Alleen: waarom zouden ze dat eigenlijk willen doen?

De officële mijnwerkersvakbond lijkt immers niet erg geïnteresseerd in de steun van het piepkleine groepje outsiders, en de mijnwerkers zelf gedragen zich ronduit homofoob tegenover die ‘perverse Londense viezeriken’.
En dus trekt het clubje maar zelf naar één van de mijngemeenschappen om daar de Goede Zaak te bepleiten…

Met zijn ‘Pride’ heeft regisseur Matthew Warchus een heerlijke film gemaakt die perfect past in het rijtje Britse working class-crowdpleasers, genre ‘Brassed Off’, ‘The Full Monty’ en ‘Billy Elliott’: een hartverwarmend -waargebeurd!- verhaal, een intelligent en Continue reading “PRIDE (Matthew Warchus)” »

LEVIATHAN (Andrej Zvyagintsev)

Geplaatst op door

leviathanEen verhaal uit het Oude Testament (en meer bepaald dat van Job) gecombineerd met de filmische kracht van Tarkovski (en meer bepaald de Tarkovski van ‘Offret’): zo ongeveer kunnen we ‘Leviathan’ samenvatten, nu al een absolute klassieker van Andrej Zvyagintsev (‘The Return’, ‘Elena’…)

Het verhaal draait rond ene Kolia, een automecanicien die een huisje met een fraai stukje land aan de Barentszee in zijn bezit heeft. De corrupte burgemeester Vadim heeft echter zijn begerige oog op het land laten vallen, en deinst er niet voor terug om met een onteigeningsbevel zijn zin te krijgen.

Kolia krijgt juridische hulp van zijn oude legervriend Dimitri, nu een topadvocaat. Maar tegen gangsters ingaan blijkt in het Rusland van Vladimir Poetin echter géén goed idee…

‘Leviathan’ – een referentie naar Hobbes’ klassieke werk over vrijheid en de staat, maar ook verwijzend naar het gelijknamige Bijbelse zeemonster – is een excellent geacteerd Continue reading “LEVIATHAN (Andrej Zvyagintsev)” »

THE REUNION (Anna Odell)

Geplaatst op door

odellAnna Odell komt erachter dat ze (als énige!) niet uitgenodigd is voor een reünie met haar oude klasgenoten.

Op zich niet zo verwonderlijk, want hoewel Odell ondertussen een succesvolle carrière als artieste opgebouwd heeft, was ze destijds op school het mikpunt van vreselijke pesterijen van haar klasgenoten.

Odell besluit ongevraagd toch op de reünie op te dagen, met alle gevolgen vandien…

Tenminste: ze maakt een film over wat de gevolgen zouden geweest zijn als ze op de reünie opgedaagd was, en confronteert haar pestkoppen vervolgens één voor één met die uiterst ongemakkelijke film…

‘The Reunion’ is een uiterst ingenieuze film die de kijker voortdurend confronteert en constant op het verkeerde been zet: Anna Odell (de regisseuse speelt gewoon zichzelf, en is in het echte leven ook een artieste) flirt de hele film lang met de grens tussen fictie en realiteit, en laat bewust in het midden of ze nu een drama, een veredelde Continue reading “THE REUNION (Anna Odell)” »

WELP (Jonas Govaerts)

Geplaatst op door

WELP_stills_176-1024x425[1]Bibber, beef, huiver en gruwel, want het Filmhuis pakt uit met een horribele Dinsdag De Dertiende-special!

In een volledig verduisterde zaal, nota bene!

Waarin ook de u welbekende extreem enge Filmhuismedewerkers aanwezig zijn!

Op het programma staat ‘Welp’, het fijne horrordebuut van Jonas Govaerts, over een troep scoutswelpjes die in de Ardennen op kamp gaan, waar ze geterroriseerd worden door Kai, een gevaarlijk boskind dat in het woud rondwaart.

Of dat is althans toch het verhaal dat de leiders (gespeeld door Titus de Voogdt, Stef Aerts en Evelien Bosmans) aan de welpen opdissen. Een verhaal dat de fantasierijke geest van de wat in zichzelf gekeerde welp Sam (een fantastisch debuut van de 12-jarige Maurice Luijten) meteen helemaal op hol doet slaan…

Regisseur Govaerts toont in zowat elke scène zijn kennis van én liefde voor het genre, breekt en passant zowel een paar ongeschreven filmwetten (‘Nooit met kinderen en dieren werken!’) als ongeschreven horrorwetten (‘Geen geweld tegen kinderen en dieren!’).

En bovendien vermengt hij zijn horrorthrills met flink wat zwarte humor.

Voeg daarbij het – alweer – uitstekende camerawerk van Nicolas Karakatsanis (‘Rundskop’, ‘The Drop’…) en de prima casting (met de al eerder genoemde Maurice Continue reading “WELP (Jonas Govaerts)” »

OMAR (Hany Abu-Assad)

Geplaatst op door

film-omar-650Het uiterst fraaie ‘Omar’ van Hany Abu-Assad is een soort hedendaagse versie van het Romeo & Juliet-verhaal, maar dan gesitueerd aan de scheidingsmuur tussen Israel en Palestina.

Het verhaal draait rond Omar, een Palestijnse bakker die geregeld over de scheidingsmuur klimt om bij zijn liefje Nadia te kunnen zijn.

’s Nachts vecht hij met zijn vrienden Tarek en Amjad tegen de Israeli’s, maar dat gaat helemaal fout na de dood van een Israelische soldaat: Omar wordt gearresteerd, maar kan een straf ontlopen door als informant voor de Israeli te gaan werken.

logo_CMYKMaar wil hij de Palestijnse zaak wel verraden?

Regisseur Hany Abu-Assad vermijdt alle zwart-witclichés over de Israelisch-Palestijnse kwestie, en serveert liever een ijzersterke, veelgelaagde, intelligente en voorbijrazende film. Zijn mix tussen Continue reading “OMAR (Hany Abu-Assad)” »

UNE NOUVELLE AMIE (François Ozon)

Geplaatst op door

une-nouvelle-amie-durisFrançois Ozon is één van de zéér weinige regisseurs die we eigenlijk blindelings durven te programmeren: zijn werk is altijd fris, altijd intelligent en altijd origineel, en dat is met zijn nieuwste niet anders.

‘Une Nouvelle Amie’ gaat over twee hartsvriendinnen die elkaar al sinds hun kindertijd kennen: Laura is al heel haar leven een populaire en stralende verschijning, die haar wat grijzere vriendin Claire wat in de schaduw zet.

Maar na de geboorte van haar eerste kind slaat bij Laura het noodlot keihard toe: ze wordt zwaar ziek, en overleeft het niet. Claire is totaal van slag, en weet niet wat ze met de situatie aanmoet.

Pas na vele weken depressief tobben is ze er eindelijk een beetje bovenop, en besluit ze een bezoek te brengen aan David, de man van Laura – over wie ze meteen een zéér verrassend geheim ontdekt…

‘Une Nouvelle Amie’ is een tegelijk bijzonder geestige én emotionele prent, waarin Ozon – zoals we dat van hem gewoon zijn – met veel plezier het laagje vernis van de Continue reading “UNE NOUVELLE AMIE (François Ozon)” »

VIOLET (Bas Devos)

Geplaatst op door

violet3_foto]Eén van de sterkste Belgische debuten van de afgelopen jaren komt van de hand van Bas Devos.

Zijn ‘Violet’ gaat over een groep jonge BMX’ers die geconfronteerd worden met de onverwachte en gewelddadige dood van één van hun, Jonas.

Zijn beste vriend Jesse is – samen met een bewakingscamera – de enige machteloze getuige van het zinloze geweld, en blijft vervolgens alleen achter met intens verdriet en heel veel schuldgevoel.

De jonge Cesar De Sutter is excellent als de verscheurde Jesse, de andere hoofdrollen worden vaardig ingevuld door (o.a.) Raf Walschaerts en Mira Helmer.

En dan is er nog de magistrale fotografie van Nicolas Karakatsanis, die de hele film
lang voor een uiterst bevreemdende, surreële sfeer zorgt.

Veel woorden gebruikt Bas Devos niet in zijn debuutfilm: hij vertelt zijn meeslepende en Continue reading “VIOLET (Bas Devos)” »

TRACKS (John Curran)

Geplaatst op door

tracks001In april 1977 vertrok de toen 27-jarige Robyn Davidson met haar hond Diggity en een paar kamelen aan een eenzame voettocht door de verzengende en onherbergzame outbackwoestijn in Australië.

Pas 195 dagen later en dik 2.700 kilometer verder zou ze weer in de bewoonde wereld arriveren: een waar huzarenstukje waar nu, 37 jaar na de feiten, een enig mooie speelfilm van gemaakt is door John Curran.

‘Ik was nergens thuis,’ zo motiveerde Davidson (krachtig vertolkt door talent Mia Wasikowska) destijds haar barre, aan de waanzin grenzende tocht.
De enige mens die ze onderweg duldde was een fotograaf van National Geographic die
drie keer wat foto’s mocht komen maken om de tocht te financieren – en zelfs die drie Continue reading “TRACKS (John Curran)” »