CINEMA CORONA #136: GOODBYE SOUTH, GOODBYE (Hou Hsiao-Hsien)

Goodbye_South_GoodbyeDe Taiwanese topregisseur Hou Hsiao-Hsien is waarschijnlijk het meest bekend van zijn magistrale martial arts-drama ‘The Assassin’, maar de man heeft al in diverse genres en stijlen uitstekende films gemaakt.

In onze CINEMA CORONA hebben we vandaag bijvoorbeeld zijn ‘GOODBYE SOUTH, GOODBYE’ voor u klaarstaan, een film over twee kleine criminelen in het Taiwan van de nineties: Gao is de oudste en meest getatoeëerde van de twee, zijn maat en partner in crime wordt door iedereen omwille van zijn platte hoofd ‘Flathead’ genoemd (maar zorg vooral dat hij dàt niet hoort, of hij wordt kwaad).

Allebei hebben ze een vriendin die in een bar werkt (de ene heet Ying, de andere noemen ze ‘Pretzel’), maar de andere doelen of passies in hun leven zijn – behalve lusteloos rondhangen en snel rijk worden – volstrekt onduidelijk, ook (of misschien vooral) voor henzelf.
Bovendien wil voor de twee zelfs dat snel rijk worden niet lukken, want elk plannetje dat ze opzetten lijkt hopeloos de soep in te draaien…

Met ‘Goodbye South, Goodbye’ – de film dateert uit 1996 – schildert Hou Hsiao-Hsien een ongemakkelijk portret van de dolende Taiwanese generatie X: alle verstikkende oude waarden zijn overboord gegooid, maar of wat ervoor in de plaats gekomen is, béter is, is nog maar de vraag…

Hou Hsiao-Hsien castte voor de hoofdrollen onder andere de plaatselijke popsterren Annie Shizuka Inoh (als ‘Pretzel’) en Lim Giong (als ‘Flathead’), plus zijn zowat vaste hoofdacteur Jack Kao (Gao).

Let ook op de prima nineties-soundtrack, met zowel dreunende techno als etherische pop, en alles daartussen.

(Doorklikllen naar YouTube om de film te bekijken.
Engelse ondertiteling aanschakelen kan door op ‘Instellingen’ te drukken en daar ‘Engels’ te kiezen:)

18/12/2007: WITHOUT MEMORY

review_Kore-Eda_After-LifeVoor de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda met films als ‘After Life’ en ‘Nobody Knows’ in het westen doorbrak, draaide hij in zijn thuisland een reeks opmerkelijke en bekroonde documentaires.

De beste in die reeks was ongetwijfeld ‘Without Memory’ (uit 1996), een nogal verbijsterend portret van Sekine Hiroshi, een man die in 1992 voor een maagoperatie in het ziekenhuis werd opgenomen.

18/2/2003: FARGO

fargoJerry Lundegaard laat zijn vrouw ontvoeren om geld af te persen van zijn rijke maar gierige schoonvader.

Maar gelukkig waakt de hoogzwangere agente Marge Gunderson: gewapend met een Kamiel Kafka-muts (mét oorflappen), een kop hete koffie en tientallen ‘yeah, yeahs’ gaat ze de strijd met de misdaad aan…

Bekijk hier de briljante titelsequentie van ‘Fargo’, ontworpen door Balsmeyer & Everett:, met de al even briljante muziek van Carter Burwell: