Vertoningen:
- MAANDAG 6 APRIL om 20u30
- DINSDAG 14 APRIL om 20u15

ONLINE-TICKETS weldra beschikbaar

TIP: koop eerst HIER een Filmhuis-seizoenskaart, en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning!

——

Dat er nog eens een kaskraker over godbetert pingpong gemaakt zou worden: neen, dàt hadden we niet zien aankomen.

Timothéé Chalamet daarentegen zag dat wél, want al sinds 2018 stortte Chalamet zich als een gek op het tafeltennissen, om geloofwaardig de rol van Marty Mauser in het fantastische ‘MARTY SUPREME’ te kunnen spelen.

Die Marty Mauser leeft in het New York van de vroege jaren ’50, en is een slim maar volstrekt onuitstaanbaar, extreem arrogant en grenzeloos ambitieus kereltje dat zich met bluf, eigenzinnigheid en doorzettingsvermogen doorheen het leven smasht: alles en iedereen moet wijken voor zijn droom. Zijnde: wereldkampioen tafeltennis worden, én door zijn glansprestaties de aandacht van heel Amerika op die kleine sport trekken. Of juister gezegd: op hemzelf.

Niet dat iemand in zijn omgeving Marty’s droom serieus neemt, want overdag is hij gewoon een schoenenverkoper in de winkel van zijn nonkel, en niet meteen de door iedereen bejubelde sportheld die hij zo graag zou zijn.
Bovendien vinden de prestigieuze British Open – waar hij zo graag de regerende kampioen wil verslaan – aan de overkant van de oceaan plaats, en die reis kost geld (dat hij niet heeft).

Maar Marty laat zich niet door dat soort details stoppen: de jongeman is bereid tot het absurde uiterste te gaan om zijn ambitie te verwezenlijken. Al blijkt de prijs van het succes soms wel héél erg hoog op te lopen…

Het verhaal van ‘MARTY SUPREME’ werd door regisseur Josh Safdie (‘Uncut Gems’) zeer losjes gebaseerd op de memoires van voormalig pingpongkampioen Marty Reisman, al doet de historische waarheid er in deze dolle, bijzonder entertainende film totaal niet toe: dit is géén biopic, en zelfs eigenlijk geen sportfilm, maar wel een heerlijk genadeloze filering van de menselijke ambitie, overmoed en de jacht op illusies.

De show wordt meer dan twee uur lang volledig gestolen door de knetterende vertolking van Chalamet (voor zijn rol al met een Golden Globe bekroond, de Oscar volgt wellicht nog), maar wie erin slaagt even naast zijn alomtegenwoordige personage, zijn pingpongpalet en zijn naar Continue reading “MARTY SUPREME (Josh Safdie)” »