21/1/2014: BLANCANIEVES

Een comeback van de stille film: wie had dàt ooit durven te denken?

Maar zie, na het immense succes van ‘The Artist’ (meer dan 100 miljoen dollar box-office, alstublieft) is er nu ‘Blancanieves’, een zo mogelijk nog mooiere hommage aan de tijd voor de uitvinding van het klankspoor.

De Spaanse regisseur Pablo Berger zocht zijn inspiratie bij de sprookjes van de gebroeders Grimm (Blancanieves is Spaans voor Sneeuwwitje), en situeerde het hoofdpersonage én haar zeven dwergen in het Sevilla van de jaren twintig.

Carmen is de mooie dochter van Antonio, vroeger een knappe stierenvechter, maar nu – na een ongeluk in de arena – een gehandicapte weduwnaar. Antonio wil hertrouwen met
Encarna, een duivelse verpleegster die Carmen afbeult en weghoudt bij haar in zijn rolstoel gekluisterde vader…

Maribel Verdu (‘Y Tu Mama Tambien’) zet met een bijna duivels genoegen de rol van de Continue reading “21/1/2014: BLANCANIEVES” »

24/11/2009: LOS ABRAZOS ROTOS

broken-embraces-los-abrazos-rotos-0Kort samengevat: Mateo Blanco (nom de plume: Harry Caine) is een schrijver die al veertien jaar letterlijk en figuurlijk in het donker leeft: de destijds beroemde schrijver-regisseur raakte betrokken in een auto-ongeval, waarbij hij niet alleen zijn zicht, maar ook zijn liefde en muze Lena verloor.

Een slag die hij nog altijd niet te boven gekomen is…

In zijn jongste film combineert Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar een melodrama met een komedie en een film noir, en het resultaat is een wervelend amour fou-verhaal dat de kijker constant op het verkeerde been zet.
Met in de hoofdrol – hoe kan het ook anders? – een prima Penélope Cruz.

De fraaie soundtrack is geschreven door Alberto Iglesias, ondertussen al jarenlang

Continue reading “24/11/2009: LOS ABRAZOS ROTOS” »

17/2/2004: PIEDRAS

Een mozaïekfilm in de lijn van ‘Short Cuts’ en ‘Magnolia’ die zich voor de verandering helemaal in Madrid afspeelt: ziedaar het idee achter ‘Piedras’ – iemand uit de les Spaans laat ons weten dat dat ‘stenen’ betekent – van Ramon Salazar.

1539-4Centraal in deze filmische collage staan vijf vrouwen die allemaal iets met mannen én met schoenen hebben: een hoerenmadam en haar achterlijke dochter, een nachtclubdanseres-schoenenverkoopster, een taxichauffeuse met twee kinderen, en een bourgeois-madame die in een echtscheidingszaak verwikkeld is.

Aan de hand van hun belevenissen etaleert Salazar twee uur lang zijn liefde voor de Spaanse hoofdstad, en de man werd daarvoor bijgestaan door een stel prima acteurs die

Continue reading “17/2/2004: PIEDRAS” »