CINEMA CORONA #78: Art & Film: JEAN-MICHEL BASQUIAT: THE RADIANT CHILD (Tamra Davis)

radiant_child_basquiatQuarantainedag 78!

Elke maandag presenteren we in onze CINEMA CORONA een Art & Film in virtuele samenwerking met Academie Mechelen.

Vandaag kozen we voor ‘JEAN-MICHEL BASQUIAT: THE RADIANT CHILD’ van Tamra Davis, niet alleen een straffe documentaire over de veel te vroeg gestorven Jean-Michel Basquiat, maar vandaag (helaas) ook om andere redenen (nog altijd) hyperactueel.

Basquiat begon zijn steile opgang naar de top onder het alter ego SAMO, als graffiti-artiest in het New York van de jaren ’70.
Hij schakelde echter al snel over op schilderwerk, in een unieke stijl die begin jaren ’80 stormenderwijze de kunstwereld veroverde: eerst die van New York, vervolgens die van LA, en uiteindelijk de hele wereld. Collectioneurs staan in de rij om zijn werk te kopen, sterren als Andy Warhol en Madonna kijken naar hém op.

Maar evengoed spuit in deze docu het alom aanwezige racisme naar boven, zowel in bedekte als in minder bedekte vorm: van taxichauffeurs die de op dat moment bekendste artiest ter wereld weigeren op te pikken tot journalisten die ronduit beledigende en denigrerende vragen stellen

Maar ook de zogezegd liberale kunstwereld waarin Basquiat terechtkomt is akelig éénkleurig: musea weigeren zijn werk, en ook op openingen in galeries was het nu niet bepaald een grote multiculturele melting pot, wel integendeel. Of zoals Diego Cortez de toestand in de New Yorkse kunstwereld begin jaren ’80 samenvat: “I was sick of seeing white walls with white people drinking white wine”.

Dat racisme is dan ook een onderwerp dat onlosmakelijk deel uitmaakt van Basquiats oeuvre: één van zijn meest persoonlijke werken is ‘Defacement: The Beating Of Michael Stewart’.
Het is een schilderwerk dat vandaag akelig actueel is, en dat Basquiat schilderde na de dood van de graffiti-artiest Michael Stewart: die wel door vijf blanke agenten zodanig verschrikkelijk toegetakeld dat hij in een coma belandde en dertien dagen later overleed.

De agenten kwamen er zonder vervolging vanaf.

De zaak en het werk van Basquiat dateren allebei uit 1983. Dat er in al die jaren blijkbaar niks veranderd is maakt de bijna identieke dood van George Floyd in 2020 alleen maar nog méér shockerend dan ze al was.

CINEMA CORONA #62: PAULINE (Céline Sciamma)

Quarantainedag 62!Pauline

Vond u ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ ook de beste film van het afgelopen jaar?

Regisseuse Céline Sciamma maakte ook voordien al erg knappe films, en daarom hebben we in onze CINEMA CORONA vandaag haar mooie en ontroerende kortfilm ‘PAULINE’ (uit 2010) voor u klaarstaan.

De jonge Pauline (gespeeld door Anaïs Demoustier) groeide op in een hecht gezin in een klein Frans dorpje waar iedereen iedereen kent.

Een op het eerste zicht bijzonder fijne, dubbele geborgenheid, die echter begon om te slaan wanneer ze ontdekte dat ze gevoelens had voor andere meisjes.
En die zich vervolgens – nadat haar geaardheid uitgelekt was – helemaal tegen haar keerde…

‘Pauline’ is bedrieglijk simpel gefilmd, maar blijft des te langer hangen: maximale impact met minimale middelen.

CINEMA CORONA #45: MASKA (The Quay Brothers)

Quarantainedag 45!Maska A5 postcards_Maska A5 postcards


The Brothers Quay
: hun naam zegt u misschien niet zoveel, maar toch is de kans dat u ooit al één van hun animatiefilms gezien hebt bijna 100%.

Om hun nogal obscure eigen werk te kunnen financieren namen de identieke tweelingen Stephen en Timothy Quay in de loop der jaren immers geregeld commerciële opdrachten aan die de hele wereld zijn rondgegaan, van de ‘Sledgehammer’-video van Peter Gabriel  en één van de beroemde nineties station calls voor MTV tot commercials voor Coca Cola en Mars.

Met het geld dat ze daarmee verdienden hebben ze ondertussen een briljant eigen oeuvre bij elkaar gefilmd dat even spooky is als het meest duistere van David Lynch, even visueel uniek als de films van Tim Burton en even beklemmend als de boeken van Kafka.

Neem nu de film die we vanavond voor u uitgekozen hebben: ‘MASKA’ (‘Het Masker’), naar een kortverhaal van de Poolse auteur Stanislaw Lem, die eerder ook al het basismateriaal leverde voor ‘Solaris’, de science fiction-klassieker van Tarkovski.

Het verhaal speelt zich af in een hoogtechnologisch koninkrijk waarin techneuten Duenna gecreëerd hebben, een artificiële vrouw die een speciale opdracht moet uitvoeren.
Aan de buitenkant is Duenna een knappe, menselijke vrouw, vanbinnen een robot. Maar op een bepaald moment komen die twee kanten in botsing en wordt Duenna gedwongen een radicale keuze te maken: ofwel kiest ze voor de liefde, ofwel voor het afwerken van de opdracht waarvoor ze gecreëerd werd….

Deze uitmuntende stop motion-film speelt zich af in een beklemmende, nachtmerrie-achtige atmosfeer vol schaduwen en tegenlicht, en mengt science fiction met horrorelementen.
En de muziek van Penderecki op de soundtrack draagt nog extra bij tot de bijzonder eerie atmosfeer.

Als u wil weten waarom Terry Gilliam, Kurt Cobain en tal van andere artiesten en filmmakers grote fan zijn van de Brothers Quay: check deze ‘Maska’.

CINEMA CORONA #29: Art & Film: EXIT THROUGH THE GIFT SHOP (Banksy)

banksy-street-art-exit-through-the-giftshop-i22525Quarantainedag 29!

Naar maandagse gewoonte hebben we vandaag in CINEMA CORONA een Art & Film in de aanbieding, zoals altijd in virtuele samenwerking met Academie Mechelen.

Op het programma staat ‘EXIT THROUGH THE GIFT SHOP’, de geweldige mockumentary van Banksy over de wereld van de street art.

Als drijvende kracht achter ‘Exit’ wordt ene Thierry Guetta gepresenteerd, een Fransman die in LA een zaak in tweedehandskleding uitbaat. Wanneer Guetta ontdekt dat zijn neef de man is die schuilgaat achter het street art-pseudoniem Invader, besluit hij diens werk te beginnen filmen.

Het is de start van wat tot een documentaire over street art moet leiden, want Invader kan Guetta in contact brengen met de bekendste namen uit het milieu, allemaal (half) in de illegaliteit en/of anonimiteit opererende artiesten en duistere collectieven die zich schuilhouden achter namen als Monsieur André, Neck Face, Poster Boy, Zevs, Shepard Fairey

Het is die Shepard Fairey die Guetta in contact brengt met de enigmatische (en ook tien jaar na het uitbrengen van de documentaire nog altijd niet ontmaskerde) grootmeester van de street art: Banksy.
Guetta slaagt er niet alleen in het vertrouwen van Banksy te winnen, hij krijgt ook de volstrekt unieke kans hem tijdens zijn activiteiten in Engeland te volgen – met een camera zelfs!

Probleem: uit de extreem belabberde kwaliteit van de geschoten ruwe footage blijkt dat Guetta wel een enthousiast veelfilmer is (hij beschikt over duizenden uren beeldmateriaal van de wereldtop van de street art), maar helaas een veelfilmer die letterlijk over geen énkel regie- of fotografietalent beschikt…

‘Exit Through The Gift Shop’ is een fenomenaal grappige, boeiende en ontregelende film: is dit nu écht een documentaire van/over de bekendste hedendaagse artiest, of neemt Banksy de kijker alleen maar 90 minuten lang in de zeik?
Wat ook het antwoord is, in beide gevallen is dit essentieel kijkvoer.

De fantastische soundtrack is van Geoff Barrow, het muzikale brein achter Portishead en BEAK>.

18/12/2017: INCENDIES

incendies_ver420u00: Inleiding door Johan Vrints, adjunct-coördinator van Orbit vzw: thuis in de wereld van diversiteit en migratie.

20u30: Film

Een organisatie i.s.m. CCV en Orbit vzw.

——
De Canadese regisseur Denis Villeneuve maakte dit jaar een schitterende ‘Blade Runner’-sequel, maar wij halen graag nog eens een andere moderne klassieker van de man boven: ‘Incendies’, de prachtfilm die in 2010 voor zijn definitieve internationale doorbraak zorgde.

Jeanne en Simon zijn een Canadese broer en zus die naar het Midden-Oosten trekken om daar meer te weten te komen over hun familiegeschiedenis.
Na het overlijden van hun moeder bleek immers niet alleen dat ze nog een broer hebben (van wiens bestaan ze nooit op de hoogte waren gebracht), maar ook dat hun vader nog leeft (terwijl ze die al lang dood waanden).

logo_ccv_kleurLogo-ORBIT-kleur-cmyk-300dpi-1Tijdens een pakkende odyssee door oorlogsgebied ontdekken ze langzaam welk tragisch bestaan hun moeder geleid heeft…

Continue reading “18/12/2017: INCENDIES” »

24/1/2012: HOWL

27_HowlKort samengevat: I saw the best minds of my generation destroyed by madness, starving hysterical naked, dragging themselves through the negro streets at dawn looking for an angry fix’: het zijn de openingsregels van ‘Howl’, nu algemeen beschouwd als een meesterwerk van de beat-poëzie.

In 1957 was het echter vooral een gedicht waarmee schrijver Allen Ginsberg zich een rechtszaak vanwege ‘obsceniteit’ op de hals haalde.
In de gelijknamige film volgen we het leven van de jonge Ginsberg, waar zijn obsceniteitsproces als een rode draad doorheen geweven is.

Goed om weten: Voor ‘Howl’ mengde het regisseursduo Rob Epstein & Jeffrey Friedman allerlei filmtechnieken – speelfilm met animatiefilm, kleur met zwart-wit en

Continue reading “24/1/2012: HOWL” »

24/5/2011: INCENDIES

incendiesKort samengevat: Jeanne en Simon zijn een Canadese broer en zus die naar het Midden-Oosten trekken om daar meer te weten te komen over hun familiegeschiedenis.

Na het overlijden van hun moeder bleek immers niet alleen dat ze nog een broer hebben (van wiens bestaan ze nooit op de hoogte zijn gebracht), maar ook dat hun vader nog leeft (die ze al lang dood waanden).
Tijdens een pakkende odyssee door oorlogsgebied ontdekken ze langzaam welk tragisch bestaan hun moeder geleid heeft. Continue reading “24/5/2011: INCENDIES” »

26/4/2011: BIUTIFUL

BiutifulKort samengevat: In de uitermate grauwe achterbuurten van Barcelona maken we kennis met Uxbal, een straatcrimineel die zijn kost verdient door asielzoekers uit te buiten.

Wanneer hij te horen krijgt dat hij terminale kanker heeft, onderneemt hij een poging om te stoppen met zijn criminele activiteiten, en probeert hij zijn leven – en dat van zijn gebroken gezin – weer op orde te krijgen.

Goed om weten: In zijn nieuwste film portretteert Alejandro Gonzalez Inarritu (‘Amores Perros’, ‘Babel’, ’21 Grams’) de buitenwijken van Barcelona zowat als het voorgeborchte van de hel: een smerig, stinkend hol waar zijn gedoemde hoofdpersonage doorheen scharrelt.
Een hoofdpersonage dat – in het zicht van zijn eigen dood – compleet verscheurd is door Continue reading “26/4/2011: BIUTIFUL” »

12/4/2011: TRUE GRIT

true-grit-2010-rooster-cogburn-jeff-bridges-billboard-600x300Kort samengevat: Nadat de 14-jarige Mattie Ross heeft gezien hoe haar vader vermoord werd door Tom Chaney, besluit ze de moordenaar achterna te gaan.

Daarvoor huurt ze J. ‘Rooster’ Cogburn in: zowat de taaiste US Marshall die er rondloopt, maar tegelijk ook een enorme drinkebroer en een nog grotere luierik.

Bovendien gaat ook nog ene Texas Ranger LaBoeuf (rol van Matt Damon) mee op zoek naar Chaney: LaBoeuf heeft zelf nog een appeltje met de schurk te schillen.

Goed om weten: Voor hun nieuwste (en alweer uitmuntende) prent baseerden de Coen Brothers zich op de gelijknamig westernroman van Charles Portis, die in de jaren ’60 ook al eens verfilmd werd, toen met John Wayne de hoofdrol.

Die hoofdrol wordt dit keer met veel verve vertolkt door Jeff Bridges, sinds zijn rol als The Dude in ‘The Big Lebowski’ onlosmakelijk met de broertjes verbonden.
Het meesterlijke camerwerk van dit duistere westernsprookje is van een andere ouwe Continue reading “12/4/2011: TRUE GRIT” »

5/4/2011: POTICHE

potiche-10-11-2010-21-gKort samengevat: 1977: in het stadje Sainte-Gudule leidt de rijke Robert Pujol zijn paraplufabriek als een ware tiran.

Ook thuis speelt hij graag de kleine dictator: zijn vrouw Suzanne (een geweldige Cathérine Deneuve), beschouwt hij als niet meer dan fraai levend decorum, van wie vooral verwacht wordt dat ze jaknikkend en minzaam glimlachend door het leven gaat.

Tot op een dag in de fabriek een staking uitbreekt waarbij de arbeiders de gehate Pujol gijzelen. Suzanne besluit de bedrijfsleiding over te nemen, en blijkt dat tot eenieders verbazing uitstekend te doen.

Goed om weten: Alwéér een nieuwe van Ozon in het Filmhuis?
Welja, de man maakt nu eenmaal prima films aan de lopende band, waarom zouden wij die dan niet tonen? Met ‘Potiche’ grijpt hij – na enkele iets ernstiger ogende prenten – terug 

Continue reading “5/4/2011: POTICHE” »