CINEMA CORONA #64: Art & Film: THE UNIVERSE OF KEITH HARING (Christina Clausen)

Quarantainedag 64!The_Universe_of_Keith_Haring

Jeuj, vanaf vandaag mogen de musea weer open!
En dat betekent bijvoorbeeld dat u opnieuw naar de grote Keith Haring-expo in Bozar kan.

Daarom vandaag – in virtuele samenwerking met de Academie Mechelen – een Art & Film die helemaal aan de man en zijn werk gewijd is: ‘THE UNIVERSE OF KEITH HARING’.

In deze uitstekende docu van Christina Clausen (uit 2008) komen niet alleen zijn familie, vrienden en kunstconnecties aan het woord, maar zitten ook heel veel gesprekken met Haring zelf, die zich eind jaren ’70 vanuit het godvergeten Kutztown in Pennsylvania in geen tijd naar de wereldtop tekende en schilderde.

Uiteraard is er in ‘The Universe of Keith Haring’ veel aandacht voor zijn connectie met generatie- en geestesgenoten als Kenny Scharf en Jean-Michel Basquiat, en voor alles en iedereen waar we Keith Haring vandaag mee associëren: Warhol en Madonna, hiphop, streetart, activisme…

Maar tussendoor worden ook tal van interessante details bovengespit: over waarom onze landgenoot Pierre Alechinsky een belangrijke rol in zijn carrière speelde, over zijn kinderwens of over hoe zijn vader hielp in de ontwikkeling van zijn unieke, direct herkenbare stijl…

Kortom: zéér de moeite, zowel voor wie zijn werk al kent als voor wie het wil leren kennen!

CINEMA CORONA #50: Art & Film: GUEST OF CINDY SHERMAN (Paul H-O & Tom Donahue)

Quarantainedag 50!guest_of_cindy_sherman

Zoals elke maandag hebben we – in virtuele samenwerking met Academie Mechelen – een Art & Film voor u klaarstaan.

Deze week is dat ‘GUEST OF CINDY SHERMAN’, een heerlijke, grappige documentaire van Tom Donahue en Paul H-O.

Die Paul H-O maakte in de nineties (samen met zijn partner in crime Walter Robinson) ‘Gallery Beat’, een grappige en oneerbiedige New Yorkse no budget-kunstshow waarmee hij op de lokale televisie gebakken lucht producerende kunsthandelaars, blasé artiesten en kunstsnobs door de mangel haalde.

Het programma kon volgens Robinson nog het best omschreven kan worden als ‘Beavis & Butthead go to the art world‘: ze crashten met hun camera élke opening in New York (of toch diegene waar ze naar binnen mochten), filmden daar met hun technisch gestuntel vaak meer galerieplafonds dan kunstwerken, en stelden er bij voorkeur uiterst domme vragen aan Belangrijke Mensen (‘Euh. Wat had je voor ontbijt vanmorgen?’), en uiterst belangrijke vragen aan domme mensen.
En o ja: ze gaven uiteraard ook ongezouten hun mening over de werken van de talloze zelfverklaarde opvolgers van Picasso die in de New Yorkse kunstwereld rondlopen.

Niet elke pompeuze macho-artiest kon lachen met die oneerbiedige oordelen over hun Geniale Oeuvre (de scène met Julian Schnabel!), maar rijzende ster Cindy Sherman bleek een stiekeme fan van het programma: de notoir mediaschuwe Sherman – die zo goed als onbereikbaar was voor de ‘echte’ kunstpers – praatte tot eenieders verbazing wél honderduit met ‘reporter’ Paul H-O van het knullig-amateuristische programma.

Sterker nog: Paul H-O krijgt haar toestemming een soort videodagboek maken over het totstandkomen van haar volgende serie foto’s – iets waar geen enkele ‘ernstige’ kunstjournalist ooit in geslaagd was.
En alsof dat nog niet genoeg was, bloeide er algauw iets moois tussen de no nonsense-artieste en de schelmachtige reporter.

Maar waar hun relatie de eerste jaren een sprookje leek, kreeg ze voor Paul H-O (en zijn ego) een erg duistere kant op het moment dat Sherman tot een absolute wereldster uitgroeide: op de uiterst selecte miljonairsfeestjes, gala’s en jetvluchten waar Sherman nu opeens welkom is om in het gezelschap van Elton John en Madonna te smoezelen met Wall Street-bankiers, miljardairs en de nouveau riches van de techno bubble zijn ze de aanwezigheid van een volstrekt onbekende nobody als H-O liever kwijt dan rijk.

En dat wordt hem op diverse wijzen duidelijk gemaakt. Subtiele en minder subtiele….

‘Guest of Cindy Sherman’ schetst niet alleen een uniek privébeeld van de artieste Cindy Sherman (die overigens heerlijk down to earth blijkt), maar geeft ook een vernietigend inkijkje achter de schermen van de bikkelharde New Yorkse kunstwereld, en van de zo mogelijk nog meer meedogenloze ons-kent-ons-mentaliteit van de superrijken en de jet-set incrowd.
Aanrader!

CINEMA CORONA #21: NEXT FLOOR (Denis Villeneuve)

Next_Floor
Quarantainedag 21!

Vandaag in de aanbieding: ‘NEXT FLOOR’, een ronduit briljant in beeld gebrachte korte film van de Canadees Denis Villeneuve, die nadien met films als ‘Incendies’, ‘Sicario’, ‘Prisoners’ en ‘Blade Runner 2049′ één van dé regiseurs van zijn generatie geworden is.

‘Next Floor’ – gemaakt in 2008, net voor Villeneuves steile opmars naar de top – neemt ons mee naar een bizar all you can eat-buffet voor de upper class: een festijn dat een beetje het midden houdt tussen ‘La Grande Bouffe’, ‘Delicatessen’ en de onvergetelijke Mr. Creosote-vreetpartij uit Monty Python‘s ‘Meaning of Life’.

Het sjieke etentje begint op de bovenste verdieping van een gebouw, maar dat betekent niet dat het personeel niet ook op àndere verdiepingen eten wil serveren…

Als bonus hebben we van diezelfde Denis Villeneuve ook nog een 120 seconden lange stoomcursus voor wie graag de politiek in wil: in ‘120 SECONDS TO GET ELECTED’ kom je te weten wat je het kiespubliek zoal moet beloven om verkozen te raken.

Bij wijze van grap gemaakt in 2006 (op een smartphone), maar helaas lijkt het alsof een groot deel van de huidige wereldleiders hem allemaal als een échte instructievideo gebruikt hebben: de nonsensicale en cynische ‘jobs & money’-speech had letterlijk zó uit de mond van Trump of Bolsonaro kunnen rollen.
Kijk en huiver!

1/11/2011: ‘8’

8_le_temps_presse_dos_ok_0Kort samengevat: In september 2000 verbonden 191 regeringen zich ertoe de wereldarmoede tegen 2015 tot de helft te reduceren.

Dat deden ze door toen acht ‘millenniumdoelstellingen’ te formuleren, maar ondertussen nadert 2015 met rasse schreden, en blijkt de toestand nog altijd kritiek te zijn.

Acht filmmakers uit de vier windstreken sloegen de handen in elkaar om deze millenniumdoelstellingen nog eens onder de aandacht te brengen: elk van deze topregisseurs carte blanche kreeg om een kortfilm te maken, wat resulteerde in een fascinerende mozaiek.

Goed om weten: Elke regisseur koos één milleniumdoelstelling uit die hij in een korte Continue reading “1/11/2011: ‘8’” »

22/2/2011: WENDY & LUCY

wendy-and-lucyKort samengevat: De jonge Wendy Carroll trekt met haar trouwe labrador Lucy naar Alaska, in de hoop daar werk te vinden in een visfabriek.

Haar auto geeft echter definitief de geest in Wilsonville, een triest stadje ergens in Oregon.
Aangezien ze compleet blut is, probeert Wendy in de plaatselijke winkel wat hondenvoer te jatten voor Lucy: slecht idee, want ze wordt gearresteerd, en tot overmaat van ramp blijkt na haar vrijlating dat Lucy verdwenen is.

Om haar hond terug te vinden kan Wendy alleen nog hopen op de behulpzaamheid van vreemden…

Goed om weten: ook niet meer wat hij ooit geweest is: the American Dream. Cineaste Kelly Reichardt richt zich met haar lowbudgetfilms graag op de outsiders in de

Continue reading “22/2/2011: WENDY & LUCY” »

6/4/2010: THE HURT LOCKER

the-hurt-locker-pic11Kort samengevat: Irak: nadat ontmijningsspecialist Matt Thompson van de elite-eenheid Bravo Company opgeblazen werd, wordt hij vervangen door sergeant Will James: een topontmijner, maar ook een roekeloze, bijna psychopatische macho-redneck, die gewoon voor de kick in Irak lijkt te zitten.

James’ roekeloze aanpak en onorthodoxe methodes zijn niet naar de zin is van zijn nieuwe collega’s Sanborn en Elridge, die allebei nog maar een goede maand dienst moeten doen, en die hun resterende diensttijd liefst zo rustig mogelijk willen volbrengen…

Goed om weten: de excellente regisseuse Kathryn Bigelow (‘Near Dark’, ‘Point Break’, ‘Strange Days’…) probeert in ‘The Hurt Locker’ de bizarre aantrekkingskracht van oorlog te verklaren: ‘war is a drug’, citeert ze in de openingsscène Continue reading “6/4/2010: THE HURT LOCKER” »

2/2/2010: THREE MONKEYS

three20monkeys2De politicus Servet veroorzaakt in volle verkiezingsstrijd een dodelijk ongeval, en pleegt vervolgens ook nog eens vluchtmisdrijf.

Om zijn carrière te redden, belooft hij zijn chauffeur Eyüp een pak geld, op voorwaarde dat die de schuld op zich neemt.

Eyüp gaat akkoord en verdwijnt in de gevangenis, waardoor zijn vrouw alleen achterblijft met hun zoon. Die op zoek naar hulp uitgerekend bij Servet terechtkomt…

Goed om weten: het grootste hedendaagse filmtalent uit Turkije heet Nuri Bilge Ceylan, en het bewijs van die stelling wordt geleverd door Three Monkeys.
Het is een minimalistisch, donkere, maar visueel prachtige film (de dreigende wolkenhemel boven Istanbul is bijna een personage op zich!), waarmee Ceylan aantoont een uitermate Continue reading “2/2/2010: THREE MONKEYS” »

20/10/2009: SYNECDOCHE, NEW YORK

synecdoche_new_york20Kort samengevat: de New Yorkse theaterregiseur Caden Cotard wordt door zijn vrouw en dochter verlaten (ze gaan bij een lesbische vriendin in Berlijn wonen!), en tot overmaat van ramp loopt hij ook nog eens een hersentrauma op.

Dat brengt de arme man op een idee voor zijn ‘meesterwerk’: hij gaat zijn héle leven vertellen in een theaterstuk dat parallel met de realiteit loopt.

Zijn trouw gezelschap steunt hem in dit plan, alleen worden de acteurs ouder, worden kinderen volwassenen en moet hij fysiek en geestelijk uitgeput de regie van het stuk (en dus van zijn eigen leven) afstaan.
En dan zwijgen we nog over de crisis die buiten de theaterzaal ongenadig verder woedt…

Goed om weten: Nadat hij de scenario’s schreef voor de meest originele films van de laatste jaren (‘Being John Malkovich’, ‘Adaptation’, ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’ en ‘Confessions of a Dangerous Mind’) brengt Charlie Kaufman nu eindelijk ook zijn

Continue reading “20/10/2009: SYNECDOCHE, NEW YORK” »

6/10/2009: CHE, PART II: GUERILLA

che-part-2Kort samengevat: Nadat hij erin geslaagd is de revolutie te laten lukken op Cuba, probeert Che Guevara ze in 1967 te exporteren naar Bolivia: weer een lange tocht, weer een gevecht, maar dit keer eindigt zijn strijd in een bittere nederlaag, die hij met de dood moet bekopen.  

Goed om weten: ook voor dit tweede deel van zijn Che-biografie baseerde regisseur Steven Soderbergh zich op de dagboeknotities van El Comandante zelf.

Het verschil met deel 1 zit ‘m in de toon: Che heeft zware astma-aanvallen, de guerilero’s zitten door hun voedselvoorraden heen, het moreel van zijn mannen zakt met de minuut en verder zit ook de rest van wat maar enigszins kan tegenzitten ook Continue reading “6/10/2009: CHE, PART II: GUERILLA” »

2/6/2009: GRAN TORINO

grantorinoKort samengevat: Walt Kowalski is een knorrige, harde en ongelukkige oorlogsveteraan van de oorlog in Korea: hij komt niet overeen met zijn eigen kinderen, en nog minder met zijn geïmmigreerde buren.

Wanneer zijn buurjongen Thao onder druk van een bende zijn exclusieve Gran Torino-auto probeert te jatten, besluit hij de jongen op zijn eigen manier herop te voeden.

Goed om weten: Regisseur Clint Eastwood speelde voor het eerst (en waarschijnlijk ook voor het laatst, zo liet hij weten) sinds zijn ‘Million Dollar Baby’ nog eens zelf mee in een film. Zijn personage – half Dirty Harry, half een bejaarde versie van John Wayne – is hem dan ook op het lijf geschreven.

En nog iets: Eastwood is ondertussen 78! Lang zal hij leven, en bij voorkeur in de gloria.

GRAN TORINO
Regie: Clint Eastwood
USA 2008, 117 min.
Dinsdag 2 juni, 20.30 u.