CINEMA CORONA #56: THE GIRL CAN’T HELP IT (Frank Tashlin) + Little Richard live!

the-girl-cant-help-it
Quarantainedag 56!

Gisteren overleed Little Richard, en die gebeurtenis mogen we niet laten voorbijgaan zonder in onze CINEMA CORONA wat filmische eer te betonen aan de man.

Want zonder Little Richard géén rock-‘n-roll, géén James Brown, géén Beatles, géén Jimi Hendrix, géén glamrock en géén Prince.

En zonder Little Richard zeker ook geen ‘THE GIRL CAN’T HELP IT’, een fiftieskomedie waarin Frank Tashlin heerlijk onnozele cartoonhumor wist te combineren met flink wat swingende rock-‘n-roll.
De plot draait rond een gangster die zijn liefje tot muziekster wil bombarderen. Daarvoor huurt hij die diensten in van een uitgebluste impresario, die hij flink wat geld toestopt.
Maar er is een mààr: geen avances richting liefje, of er zwaait wat. Wat nogal moeilijk is, want Jerri Jordan is een rondborstige blondine die met haar verschijning alleen al blokken ijs laat smelten, melkflessen doet overkoken en brillenglazen laat springen…

Jayne Mansfield toont zich hier een uitstekende comédienne, en zet perfect de rol van de naïeve blondine neer die – zonder het zelf te beseffen – alle mannen het hoofd op hol brengt.
De rock-‘n-rollnummers die over de hele film uitgestrooid zitten zorgden er in 1956 voor dat vele jongeren over de hele wereld voor het eerst met dit toen nog gloednieuwe genre in contact kwamen: behalve een vlammende Little Richard ziet u ook optredens van o.a. Eddie Cochran, The Platters, Gene Vincent, The Treniers en Fats Domino.

Regisseur Frank Tashlin werkte jarenlang als regisseur bij de Disney-studios en aan de legendarische Looney Tunes-cartoons, en maakte nadien succesvol de overstap naar ‘echte’ films, waarin hij eigenlijk exact dezelfde humor bracht, maar dan met levende mensen.

(PS: het kleine beeldformaat en het zwart-wit de eerste minuten van de film maken deel uit van een filmische grap, laat dat u dus niet afschrikken om verder te kijken)

En voor wie meer Little Richard wil: hier een fantastisch Engels optreden van hem uit 1964, bijgestaan door The Shirelles en Sounds Incorporated. Enjoy!

27/3/2007: THE KILLING

asDe zeer grote Stanley Kubrick (‘2001′, ‘A Clockwork Orange’, ‘Full Metal Jacket’, ‘Lolita’…) moeten we u hopelijk niet meer voorstellen, maar ‘The Killing’ misschien wel: eigenlijk was dit de eerste écht volwaardige speelfilm die  Kubrick met een deftig budget kon maken.

Et voilà: het was ook meteen de film waarmee hij aan iedereen duidelijk maakte hoe briljant hij wel was .

Het verhaal van ‘The Killing’ is in wezen nochtans niet meer dan dat van de standaard misdaadfilm – een ex-gevangene wil met de hulp van een stel handlangers twee miljoen dollar van een paardenracebaan stelen – maar dankzij zijn combinatie van zijn filmisch genie, zijn maniakale werkkracht en zijn perfectionisme maakte Kubrick er wel zijn allereerste meesterwerk van.

Kubrick baseerde het superspannende scenario – met de hulp van de briljante thrillerauteur Jim Thompson – op het boek ‘Clean Break’.

Let ook op de briljante fotografie van Lucien Ballard, én op de Continue reading “27/3/2007: THE KILLING” »