4/11/2003: KEN PARK

53Eerst ‘Kids’, daarna ‘Bully’ en nu ‘Ken Park’: kijk, dàt noemen wij nu nog eens een lekker triootje, al denkt u daar misschien anders over als u alleen maar van Hollywood-feelgood movies houdt.

Larry Clark is immers een àndere Amerikaanse cineast, een man die zich gespecialiseerd heeft in rauwe, confronterende portretten van de ontheemde Amerikaanse jeugd uit de suburbs, en in de donkere achterkant van de American Dream.

Om u een idee te geven van de sfeer in ‘Ken Park’: al na twee minuten in de film jaagt één van de jongeren (Ken Park zelf) zich een kogel door het hoofd  – en echt veel vrolijker wordt de sfeer er nadien niet op, wanneer we de vrienden van Ken Park op hun dagelijkse

activiteiten volgen: skaten, drugs, seks en rondhangen zijn zowat de enige bezigheden waarmee de jongeren hun quasi-uitzichtloze bestaan vullen – en op veel hulp van hun

ouders moeten ze niet rekenen. Als ze tenminste allebei hun ouders nog hébben…

Clark werd al meermaals ervan beschuldigd pornografische (of zelfs pedofiele) films te maken, maar die kritiek spreekt hij zelf stellig tegen: ‘Mijn films zijn géén porno: de seksscènes maken deel uit van het verhaal, en op een bepaald moment zijn ze zelfs troostend, omdat ze tonen hoe kinderen uit disfunctionele gezinnen steun bij elkaar vinden. En seks is daarvoor geen verkeerde manier.’

Voor het scenario van ‘Ken Park’ deed Larry Clark weer een beroep op Harmony Korine (die o.a. ook al ‘Kids’ schreef, en die nadien zelf ‘Gummo’ draaide), terwijl hij voor de regie en fotografie de hulp kreeg van Edward Lachman, die ook al ‘Far From Heaven’ en ‘Erin Brokovich’ van hun look voorzag.

Puur ter info: ons aller Katholieke Filmliga gaf deze prent de quotering ‘Volwassenen’ mee.

KEN PARK
Regie: Larry Clark & Edward Lachman
USA 2002, 93 min.