Maandag 4/12: FISH & FARM: CECI N’EST PAS UNE PATATE

DVD Fish&Farm hoesVertoning om 20u30.

In aanwezigheid van regisseur Filip De Bodt.

Een vertoning i.s.m. vzw Climaxi en 11.11.11 Mechelen

——-

Voor ‘Fish & Farm: ceci n’est pas une patate’ gingen documentairemakers Filip De Bodt en Geert Lenssens in heel Europa op onderzoek uit om te zien wat  de mensen die ons voedsel kweken beroert.

Niet alleen onze eigen boeren komen over hun werk getuigen, maar ook landbouwers van ver over onze grenzen: van een Franse boerin die uitlegt hoe het platteland tot een woestijn hertekend wordt tot mensen uit Afrika en het Midden-Oost die de gevolgen van de Europese exportpolitiek voor hun lokale economie aanklagen: “De lokale landbouw wordt kapot gemaakt, en de slachtoffers vertrekken met gammele bootjes naar Europa”.

En dan hebben we het nog niet gehad over kolen die niet met vier in één doos
passen, aardappelen die je thuis niet kan koken, vreemde insecten in de
fruitteelt en schapenmelk waar je geen kaas meer van kan maken…

Gelukkig zijn er ook boeren die voor zichzelf opkomen: ze hebben geen nood meer aan veilingen of aan een grootschalige aanpak, en verkopen rechtstreeks aan de consument.climaxi

Andersom kopen de klanten soms samen aan, of organiseren ze zich in voedselteams. Want allebei vinden ze eerlijke en kwaliteitsvolle voeding van levensbelang.
Continue reading “Maandag 4/12: FISH & FARM: CECI N’EST PAS UNE PATATE” »

15/1/2018: ART & FILM #05: LOVING VINCENT

VincentVertoning om 20u30.

(plus extra vertoning op 13 januari, tijdens de Dag van het Kunstonderwijs)

Een organisatie i.s.m. Academie Mechelen.
—–

Het idee achter ‘Loving Vincent’ was ronduit krankzinnig: ‘Wat als we nu eens een animatiefilm over Vincent van Gogh zouden maken volledig op basis van in zijn stijl geschilderde olieverfschilderijen?’ zo vroegen regisseurs Dorota Kobiela en Hugh Welchman zich af.

‘Jullie zijn gek,’ was het antwoord van zowat alle producenten, maar zie: meer dan zeven jaar en 65.000 (!!!) olieverfschilderijen – gemaakt door meer dan 120 schilders – is er nu ‘Loving Vincent’, en het resultaat is een even schitterende als compleet onwezenlijke film.

De plot draait rond Armand Roulin, de zoon van een met van Gogh bevriende postbode. Een jaar na de vermeende zelfmoord van de meester krijgt Armand de postume taak op zoek te gaan naar Vincents broer Theo, voor wie hij een brief van de overledene logo_academie_1heeft. Maar die zoektocht krijgt al snel een compleet andere wending…

Continue reading “15/1/2018: ART & FILM #05: LOVING VINCENT” »

Première ‘Juul’s Ears': een fotoverslag!

Op dinsdag 7 november ging in het Filmhuis ‘Juul’s Ears’ in première, in aanwezigheid van de makers.

Paul de Brant maakte een fotoverslag van deze avond (klik op de foto’s voor de grote versie)

 

Maandag 11/12: Art & Film #04: BEUYS

BeuysBeuysBeuysBeuysVertoning om 20u30.

Met introductie door (o.v.) Anny De Decker, voormalige galeriste van Wide White Space, Antwerpen.

Een organisatie i.s.m. Academie Mechelen.


‘Beuys’ is een fascinerend en amusant documentair portret van de legendarische Duitse kunstsjamaan met de onafscheidelijke khaki vissersvest en vilten hoed.

Geboren in 1921 werd Joseph Beuys op zijn vijftiende zoals elke Duitse jongere verplicht lid van de Hitlerjugend, waarna hij zich in 1941 aanmeldde bij de Luftwaffe.
Een keuze die hem bijna zijn leven kostte toen zijn Stuka boven de Kaukasus neergeschoten werd: daar zouden de Tataren volgens de mythe zijn leven gered hebben door zijn zwaargewonde lichaam in vet en vilt te rollen – de twee elementen die later de basis van zijn kunstwerken zouden uitmaken.

Met een oeuvre dat vooral bestond uit performances, happenings (‘Aktionen’), provocaties en pure ideeën eerder dan uit tastbare werken is Beuys na zijn overlijden in 1986 minder zichtbaar logo_academie_1gebleven dan bijvoorbeeld Picasso of Warhol, maar zijn invloed op de kunst was even groot en diepgaand.

Continue reading “Maandag 11/12: Art & Film #04: BEUYS” »

13/11/2017: Art & Film #03: GEVANGEN LICHT

Zeeuwse-licht-gevangenVertoning om 20u30

Met voor- en nabespreking van regisseuse Rebecca van Wittene en kunstenaar Loek Grootjans.

Een organisatie i.s.m. Academie Mechelen

——
In 1908 gaat Piet Mondriaan voor het eerst naar het Zeeuwse kustplaatsje Domburg. Meteen na dat bezoek verandert Mondriaans stijl drastisch, van figuratief naar abstracte schilderkunst.

Beeldend kunstenaar Loek Grootjans volgt de voetsporen van Mondriaan, en probeert te ontrafelen hoe en waarom die ommezwaai tot stand is gekomen: zijn intuïtie fluistert hem in dat het Zeeuwse licht aan de basis ligt, maar hij wil dat ook bewijzen – en dan liefst zo gedetailleerd mogelijk.

Grootjans begint op bijna manische wijze élk spoor dat hij kan vinden te verzamelen en te archiveren. Zelfs een jaar lang Zeeuwse zeewater in flessen opslaan en analyseren is hem niet teveel, als hij logo_academie_1daardoor maar kan bewijzen dat Zeeuws licht bestaat…

Continue reading “13/11/2017: Art & Film #03: GEVANGEN LICHT” »

7/11/2017: JUUL’S EARS – première!

JuulsEars
TWEE VERTONINGEN!
Vertoning 1 om 18u30
Vertoning 2 om 20u30

PREMIERE!

Een voorstelling in de RAND! van het BRAND!-jazzfestival.

De online-reservaties zijn ondertussen afgesloten!
Tickets te koop aan de avondkassa.
—–

‘Juul’s Ears’ is een heerlijk portret van (en een ode aan) de in 2008 overleden Juul Anthonissen: vermaard jazzkenner, -verzamelaar en –journalist, oprichter van de even wonderlijke als befaamde Hnita Jazz Club en onvermoeibare promotor van de jazz.

Begin jaren vijftig ruilt de jonge Juul zijn geliefde koersfiets in voor een platenspeler en een eerste lading vinyl. De rest is jazzgeschiedenis.

Misschien even diep inademen?
Chet Baker, Keith Jarrett, Charles Mingus, Sun Ra, Bill Evans, Toots Thielemans, Dexter Gordon, Archie Shepp, Art Blakey, Pharoah Sanders, Hank Mobley, Woody Shaw, Freddie Hubbard, Clark Terry….: allemaal doken ze op in die kleine jazzclub in Heist-op-den-Berg, waar tot vandaag het kruim van de internationale jazz verschijnt.

Continue reading “7/11/2017: JUUL’S EARS – première!” »

23/10/2017: VISAGES VILLAGES (+ extra vertoning van CARGO)

agnes-varda-in-brussel-voor-de-premiere-van-visages-villages.1Vertoning om 20u30

Om 18u30 voorafgegaan door een extra vertoning van CARGO!

——
‘Un petit bonbon savoureux!’, zo omschreef The Huffinton Post ‘Visages Villages’, en dat is veruit de beste omschrijving die we van dit héérlijk filmpje gelezen hebben.
In Frankrijk gingen inmiddels al meer dan 210.000 mensen kijken: we kunnen u alleen maar aanraden hetzelfde te doen.

Het idee was ongewoon maar simpel: de hoogbejaarde Franse filmveterane Agnès Varda (89, maar nog beschikkend over de energie en het enthousiasme van een tiener) trekt samen met de hipsterfotograaf/street artist JR in een busje door landelijk Frankrijk, waar JR in kleine dorpjes zijn projecten opzet (foto’s maken van de bewoners, die foto’s tot gigantische grootte opblazen en ze vervolgens op gevels plakken) terwijl Varda filmt hoe de bewoners daarop reageren.

Het resultaat is een wonderlijke dwarsdoorsnede van het ietwat vergeten en achtergestelde Frankrijk dat je buiten de grote steden aantreft, met alle verhalen die daarbij horen.

Nu eens pakkend (de stokoude mijnwerkersdochter die bij een oude foto vertelt hoe haar moeder het kolenstof van de rug van haar vader moest schrobben is zelfs gewoonweg hartverscheurend), dan weer grappig, melancholisch of verrassend.

Continue reading “23/10/2017: VISAGES VILLAGES (+ extra vertoning van CARGO)” »

3/10/2017: KEDI

trailer_KEDIVertoning op dinsdag 3/10 om 18u30

Een organisatie i.s.m. Dierenbescherming Mechelen!

——-

Sinds jaar en dag zwerven er meer dan 100.000 katten in de straten van Istanboel.

Ze zijn een deel van de stad geworden en dragen bij tot de magische sfeer ervan.
De katten zijn van niemand en van iedereen, ze zijn wild noch tam.
Toch hebben ze vaak een speciale band met één of meerdere mensen, en brengen ze genegenheid en vreugde in hun leven.

Tegelijk houden de katten van Istanboel ‘hun’ mensen een spiegel voor, en doen ze hen nadenken over de wereld op een manier die niemand dat kan.

Dierenbescherming-Mechelen_Logo_FINAALVoor haar debuutfilm ontwierp regisseuse Ceyda Torun een speciale ‘catcam’ waarmee ze op kathoogte kon filmen: daardoor bevat de film heel wat unieke actiebeelden en worden de zeven gevolgde katten echte personages – de ene is een lover, de andere een psychopaat, nog een andere een ritselaar, een gentleman of een jager.

Continue reading “3/10/2017: KEDI” »

19/9/2017: USA 1982: WE STOOD LIKE KINGS plays KOYAANISQATSI

19875363_1458090297563352_8401638424893301494_nVertoning om 20u30

BELGISCHE PREMIERE!

—–

Al twee keer hadden we de postrockgroep We Stood Like Kings te gast met een live soundtrack bij filmklassiekers.

Met hun ‘Berlin 1927′ en ‘USSR 1926′ bouwden ze zich via een lange reeks optredens in heel Europa een ijzersterke reputatie op, en we zijn dan ook zeer blij dat we u als openingsfilm van ons seizoen 2017-18 de Belgische première van hun nieuwe project kunnen presenteren!

Dit keer begeleiden ze live een iets minder oude maar even legendarische filmklassieker: ‘Koyaanisqatsi’, de film waarmee Godfrey Reggio in 1982 zowat de hele wereld wist te verbluffen.

‘Koyaanisqatsi’ is een woordenloze film zonder plot of verhaal, maar de indruk die de film nalaat is niettemin verpletterend: 85 minuten wordt de kijker ondergedompeld in een stroom van adembenemende contrasterende beelden van planeet 19665227_10155485601864784_9208775441737170146_nAarde in 1982 – van cultuur en natuur, van doldraaiende mensenzeeën en onbewoonbare woestenijen, van vredevolle tableaus en atoomontploffingen, van opbouw en vernietiging, van primitivisme en spitstechnologie.

Continue reading “19/9/2017: USA 1982: WE STOOD LIKE KINGS plays KOYAANISQATSI” »

1/7/2017: KOYAANISQATSI (originele versie)

large_qyPT5NKxBRicGUg1QFsQJCSdr9E

In het kader van het Vice Versa-poëziefestival

—–

Een film kiezen voor een poëziefestival?

Wij hoefden geen twee keer na te denken, en kozen meteen voor één van de meest indrukkende filmgedichten uit de geschiedenis: ‘Koyaanisqatsi’, de film waarmee Godfrey Reggio in 1982 zowat de hele wereld wist te verbluffen.

‘Koyaanisqatsi’ is een woordenloze film zonder plot of verhaal, maar de indruk die de film nalaat is niettemin verpletterend: 85 minuten wordt de kijker ondergedompeld in een stroom van adembenemende contrasterende beelden van planeet Aarde in 1982: van cultuur en natuur, van doldraaiende mensenzeeën en onbewoonbare woestenijen, van vredevolle tableaus en atoomontploffingen, van opbouw en vernietiging, van primitivisme en spitstechnologie.

Het resultaat is een helaas nog altijd zéér actueel beeld van een planeet die door zijn eigen bewoners onleefbaar gemaakt dreigt te worden – Koyaanisqatsi betekent in de taal van de 18740172_10155410069548909_7673501071789946900_nHopi-indianen dan ook zoveel als ‘leven uit balans’.

Continue reading “1/7/2017: KOYAANISQATSI (originele versie)” »